بعد از مشخّص شدن تکلیف بندگان در قیامت آیا خلقت دیگری نیز در کار خواهد بود؟

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، پاسخ‌های استاد شیخ حسین انصاریان را به پرسش‌های مطرح از سوی جوانان می‌خوانید:
آیات مربوط به قیامت بیان گر این واقعیت است که در آن روز نظام زندگی دگرگون خواهد شد زمین به گونه‌ای دیگر تبدیل خواهد شد :

« یوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَیرَ الْأَرْضِ وَالسَّمواتُ وَبَرَزُوا للّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ »[۱] .

[ در ] روزی که زمین به غیر این زمین ، و آسمان‌ها [ به غیر این آسمان‌ها  ]تبدیل شود ، و [ همه ] در پیشگاه خدای یگانه قهّار حاضر شوند .

در روز رستاخیز با ویران شدن زمین ، فرو ریختن کوه‌ها ، شکافتن آسمان و محو شدن ستارگان و حوادث دیگر بساط جهان در هم پیچیده شده[۲] پس آن زمین مانند زمین دنیا نخواهد ماند تا انسانی بر روی آن زندگی کند . انسان‌هایی که از نسل آدم و حوّا  علیه‌السلام هستند همه می‌میرند نیکوکاران آن‌ها به بهشت و بدکاران به جهنّم می‌روند .

علاّمه طباطبائی  رحمه‌الله بعد از آن که اقوال مفسّران در مورد تبدیل زمین و آسمان و روایات باب را نقل می‌کنند می‌فرمایند :

مسلّم است که معنای تبدیل ، آن است که حقیقت آسمان و زمین و آن چه بین آن‌ها است همان آسمان و زمین است ، جز این که نظام جاری در آن‌ها غیر از نظام جاری در دنیا است .

بنابراین اوصاف زمین و آسمان تبدیل می‌شود نه خود آن‌ها[۳] . ذات و ماهیت آن‌ها ثابت و غیر متبدّل است و تنها صورت و شکل آن‌ها دگرگون می‌شود .

پس می‌توان گفت پس از برپایی قیامت بساط آفرینش برچیده نمی‌شود گرچه خداوند گستره آسمان‌ها را طومار گونه درهم می‌پیچد.

پس از انقراض این نسل دگر بار آفریده دیگری بدون پدر و مادر در زمینی جدید آفریده می‌شود و هیچ بعید نیست که همین خبری که نسبت به آنان به ما داده شد ، به آنان داده شود و گفته شود پیش از شما آفرینش بود آدم و آدم و آدم‌ها دوره و دوره و ادوار و . . . و بعد از شما نیز به طور مدوام خواهد بود الی ماشاءاللّه[۴] .

محمّد بن مسلم از امام باقر  علیه‌السلام روایت کرده که آن حضرت فرمودند[۵] :

« خداوند از روزی که در زمین بنای آفرینش را نهاد هفت عالم آفرید که آن‌ها از فرزندان آدم به حساب نمی‌رفتند ، آن‌ها را از زمین آفرید و پی در پی بر آن ساکن شدند و سرانجام منقرض گشتند . پس آدم ابوالبشر را آفرید و فرزندان او را از نسل او خلق کرد ، به خدا سوگند هیچ گاه بهشت از ارواح مؤمنان خالی نبوده و آتش از ارواح کافران و گنه کاران خالی نمانده است . شاید این گونه می‌پنداری که چون قیامت برپا گردد و خداوند بدن‌های اهل بهشت را با ارواح آن‌ها همراه گرداند و بدن‌های
اهل دوزخ را همراه ارواحشان در جهنّم یکی سازد دیگر او در شهرها مورد پرستش قرار نمی‌گیرد ؟ و خلقی نمی‌آفریند تا او را بپرستند و به یکتایی و بزرگی او بپردازند ؟

چنین نیست ، به خدا سوگند آفرینشی خواهد داشت که بدون نر و ماده [ پدر و مادر ] پدید آمده و او را بندگی کنند ، بزرگش شمارند و توحیدش گویند او زمینی می‌آفریند که آن‌ها را حمل کند و آسمانی بیافریند که در سایه‌اش باشند آیا نمی‌بینی که خداوند می‌فرماید « یوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَیرَ الْأَرْضِ وَالسَّموات »[۶] و می‌فرماید : « أَفَعَیینَا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِی لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِیدٍ »[۷] آیا ما از آفرینش نخستین عاجز و درمانده شدیم [ تا از دوباره آفریدن عاجز و درمانده شویم ؟ چنین نیست ] بلکه آنان [ با این همه دلایل روشن و استوار ] باز در آفرینش جدید در تردیدند .

[۱]  المیزان : ۲/۱۴۸ .

[۲]  المیزان : ۱۲/۳ ـ ۹۱ .

[۳]  تفسیر موضوعی قرآن کریم  معاد در قرآن  : ۵/۵۳۶ ـ ۵۳۷ .

[۴]  نورالثقلین : ۵/۱۰۸ ، حدیث ۱۶ و به همین مضمون در حدیث ۱۷ .

[۵]  ابراهیم ۱۴ : ۴۸ .

[۶]  ق ۵۰ : ۱۵ .

[۷]  الکافی : ۱/۱۳۳ ، باب الروح ، حدیث ۳ .

منبع: عرفان