انرژی به زبان فرهنگ : نگاهی به اهمیت خارک و عسلویه در هویت تمدن ایرانی

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، سیده سمیه تقوی, پژوهشگر فلسفه فرهنگ با انتشار یادداشتی تاکید کرد:

در بین مفاهیمی که ساختارهای جهان اطراف ما را می سازند و در تعاملات ما تاثیر می‌گذارند مفاهیمی وجود دارند که قابلیت تبدیل به زبانهای مختلف را دارا هستند. مفاهیمی مانند انرژی ، دانش ، پول ، اطلاعات و…که هریک می‌توانند به زبان قدرت ، فن آوری و علم ، فرهنگ و اقتصاد تبدیل شوند. ترجمه این مفاهیم به زبان فرهنگ یکی از فعالیت‌های کارآمد حوزه فلسفه فرهنگ است . مثلا پاسخ به سوالاتی از این قبیل که چگونه مفهوم انرژی بر هویت فردی و اجتماعی جامعه ای تأثیرگذار است و یا چطور فرهنگ یک ملت ، بستری برای تولید معنا و زبانی جدید از این مفاهیم را ایجاد می نماید، از جمله فعالیت‌های این حوزه است .
در بین جزایر و بنادر خلیج فارس ، جزیره خارک و بندر عسلویه از دو جهت تولید کننده زبان فرهنگی انرژی اند.
خارک در عین حال که قلب تپنده صادرات نفتی ایران است و پالایشگاه ها و اسکله‌های عظیم نفتی اش نبض حیات اقتصادی کشور را به عهده دارد و به خاطر موقعیت استراتژیک اش میتواند بر مسیرهای تجارت دریایی کنترل داشته باشد، از حافظه غنی فرهنگی و تاریخی برخوردار است .
تاریخ خارک را که ورق بزنیم همه جا نزاع بر سر بهره‌برداری از انرژی است و به همین دلیل خاطرات زیادی از حضور استعمارگران در این منطقه دارد . از حضور پرتغال و هلند و بریتانیا گرفته و
تا همین اواخر که در جنگ تحمیلی عراق مورد اصابت موشک قرار گرفته است.
در این حافظه تصویر مبارزان و استقلال طلبانی ثبت شده که برای مقابله با استعمار تلاش‌های زیادی کرده اند . تصویر امام قلی خان در دوره صفویه که با نیروی نظامی سبب عقب نشینی پرتغالی ها شد و تصویر خدمات دکتر مصدق در ملی شدن صنعت نفت که حضور بریتانیا را از این خاک خاتمه داد و همچنین تصویر شجاعت نیروی نظامی ایران در جنگ هشت ساله با عراق که حاکمیت ملی ایران را بر این جزیره تثبیت نمود.
نفت و مقاومت علیه استعمار، دو روی سکه تاریخ جزیره خارک است.تجربه زیسته مردم از نفت ، نه فقط یک منبع اقتصادی که معنایی از مقاومت حماسی را به همراه دارد .
از همان زمان که در ماجرای ملی شدن صنعت نفت ، انرژی تبدیل به یک بیانیه سیاسی شد و مقاومت بر سر وجود آن شکل اقتصادی به خود گرفت و از همان دورانی که در جنگ تحمیلی زخمهای زیادی از حملات موشکی عراق را به جان خرید ، انرژی معنایی فرهنگی پیدا کرد : نمادی از مقاومت و پایداری و شکست منطق استعمار .

اگر هر استقامتی ، زایش و آفرینشی به همراه دارد ، عسلویه نماد این آفرینش و نوآوری است . بهره برداری از میدان بی رقیب انرژی گاز در جهان توسط دانشمندان و مهندسان ایرانی، نماد پیشرفت و خوداتکایی و مدرنیته بومی است .
هر تولید و زایشی در این بندر ، شکلی از گفتگو با آینده را رقم می زند . زبان انرژی در عسلویه ، زبان مولد تمدن ، زایش توسعه و آغاز های پی در پی است . جایی که صورت صنعتی و فیزیکی انرژی، شکل استقلال علمی به خود می‌گیرد و مکان معناداری که انرژی درباره چیستی و چرایی یک ملت و هدف غایی آن سخن می گوید .
در خلیج فارس انرژی یکی از مفاهیم معنادار فرهنگی است و فرهنگی که چیستی و چگونه بودن را در دل خود دارد فرهنگی پویا و زنده است . فرهنگی که هم گذشته را حفظ می‌کند و هم آینده را خلق می نماید .
خارک و عسلویه دو نمونه از هویت تمدن ایرانی اند. یکی مدافع معناست و دیگری خالق آن .
یکی تاریخ گذشته اش را در حال زندگی می‌کند و دیگری آینده را در اکنون به تصویر می کشد و تهدید آنها توسط بیگانه نه تنها امنیت مسیرهای انرژی را در سطح جهانی از بین می برد که فرهنگ مقاومت را تقویت کرده و زبان فرهنگی انرژی را به زبان قدرت تبدیل می کند و معانی مفاهیمی چون « تداوم » و « حیات » را در جهان به چالش می کشاند .
خارک و عسلویه قهرمانان بی رقیب تبدیل انرژی به معنایند.