شعر آیینی معاصر با تکیه بر ابعاد گوناگون سیره امام حسن مجتبی توانسته است مفاهیم عمیقی چون کرامت بی منت، حلم بی پایان و مظلومیت تاریخی ایشان را در قالب واژگانی زنده و تاثیرگذار به مخاطب امروز منتقل کند.
مؤلف کتاب «امین زبان و ادب پارسی» با تشریح منظومه فکری «رهبر شهید انقلاب» درباره زبان و ادب فارسی تأکید کرد که از نگاه ایشان، پاسداشت زبان فارسی تنها صیانت از واژگان یا میراث ادبی نبود، بلکه راهبردی برای حفظ هویت ایرانیـاسلامی، تقویت فرهنگ ملی و گسترش نفوذ تمدنی ایران در عرصه بینالمللی به شمار میرفت.
«زبان»، بیگمان عظیمترین و ژرفترین بستر انتقال «فرهنگ» و «تمدن» هر جامعهای است؛ همان مُعجزی است که میوههای اندیشه را از درختان ناپیدای ذهن به صحنه وجود میآورد و تاریکیهای ناخودآگاه جمعی را به روشناییِ کلمات مبدل میسازد.
زبان فارسی یکی از بنیادیترین عناصر هویت فرهنگی و تاریخی ایرانیان است و در طول قرنها حامل فرهنگ، معارف دینی، ادبیات و اندیشههای این سرزمین بوده است.
مجموعه «عشقهای فراموششده»، شامل بازنویسی آثاری است که با جستوجوی زیباییهای دلدادگی در متون ادب فارسی است که به زبان سادهتر آن را برای نسل جوان بازگو کند.
با فرا رسیدن رمضان، در بازخوانی اشعار محمدحسین شهریار، به تبیین حکمت روزه و صیقل روح در آینه ادبیات پرداخته ایم؛ دعوتی شاعرانه به صبر، عدالت و چشیدن میوه معرفت.
کتاب جدید تقی پورنامداریان، استاد نامآشنای ادبیات فارسی، با عنوان «زهره هاروتشکن» از سوی نشر سخن منتشر میشود.
فیروزه، سنگی است که با نام ایران در جهان شناخته میشود و مردم این سرزمین رنگش را در کاشیهای گنبدها و کاسههای سفالین ریختند و درخشش و ارزشش با خیال و کلام آمیخته اند.
از ندوشن یزد برخاست و به یکی از ستونهای فرهنگ معاصر ایران بدل شد؛ «محمدعلی اسلامی ندوشن» با بیش از ۷۰ کتاب و ۵۰۰ مقاله نشان داد چطور عشق به زبان فارسی و استقلال نظر میتواند نسل تازه را شیفته قلم کند. شاه بیت همه کتابهای این نویسنده یک جمله ناب است که همان هم وصیت فرهنگی او به ایرانیان شد.
نوروز از راه میرسد، شاخهها حروف روشنتری مینویسند، و خاک که تا همین دیروز خاموش بود نفس تازهای میکشد. این آغاز، همیشه چیزی بیش از یک تقویمِ ورقخورده بوده. بازگشت است. یادآوری است.