پیامبر اکرم(ص) حتی در عالیترین مقام بندگی، از خداوند میخواست لحظهای او را به خویش وانگذارد و عنایتش را از او نگیرد. امسلمه با شنیدن این دعا گریست و پیامبر(ص) با یادآوری ماجرای حضرت یونس(ع)، عمق این حقیقت را تبیین کرد.