نفوذ دروغهای سیاسی به باورهای عمومی، قدرت تحلیل عقلانی را کاهش میدهد. ناهماهنگی شناختی، شناخت هویتمحور و استدلال انگیزشی، فرد را به تحریف و انکار واقعیت سوق میدهند. اثر نتیجه معکوس و مغالطه هزینه هدررفته نیز باعث میشوند فرد، برای حفظ هویت و سرمایههای پیشین، بر ادعای غلط خود پافشاری کند.
در عصر انباشت روایتها، حقیقت در ازدحام صداها گم میشود. جایی میان خبرهای متناقض، تحلیلهای شتابزده و شایعاتی که بیوقفه بازتولید میشوند، حقیقت آرامآرام زیر آوار روایتها نفس میکشد.