دعای بنده، صدایی که خدا دوستش دارد؛ رابطه عبد و ربّ رابطه محبت است. رابطه محبتی است. محبّ و محبوب است، اگر عبد از اولیای خاص خدا باشد خدا این صدا را دوست دارد. اگر زود بدهد دیگر نمی گوید که من این آهنگ را دوست دارم.
مولانا در این ابیات ناب، دستمان را میگیرد تا از هوسهای کوچک بگذریم و به دریای بیکران فضل خدا برسیم.