استوری‌موشن | غفلت از نفس؛ وقتی از خودمان غافل می‌شویم

در هیاهوی زندگی، گاهی انسان از مهم‌ترین حقیقت یعنی خودش غافل می‌شود؛ فرازی ناب از مناجات شعبانیه، دعوتی است برای مکث، بازگشت به خویشتن و دوباره پیدا کردن راه خدا.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مناجات، گفت‌وگویی صمیمانه و بی‌واسطه میان دل انسان و پروردگار است؛ یکی از قدیمی‌ترین جلوه‌های معنویت در فرهنگ دینی و انسانی که در میان هیاهوی زندگی روزمره، فرصتی برای درنگ، آرامش و بازگشت به خویشتن فراهم می‌کند.

بنابر روایت ایکنا، بسیاری از عارفان، عالمان و چهره‌های برجسته معنوی، ژرف‌ترین تجربه‌های روحی و معنوی خود را در قالب دعا و مناجات به یادگار گذاشته‌اند؛ واژه‌هایی که با گذشت زمان همچنان می‌توانند تسکین‌دهنده خستگی‌های روح و چراغی برای یافتن مسیر درست زندگی باشند.

در این استوری‌موشن، فرازی ناب از مناجات شعبانیه با ترجمه سیدمهدی شجاعی را مرور می‌کنیم؛ زمزمه‌ای کوتاه برای اینکه در شتاب و هیاهوی زندگی امروز، لحظه‌ای مکث کنیم و سهمی از آرامش و یاد خدا را به دل خود بسپاریم.