عینک طرف مقابلتان را به چشم بزنید

بعضی کلمات معنای مشخصی دارد اما در عمل، پیچیدگی زیادی پیدا می‌کند، مثل کلمه «همدلی»! بخصوص اگر پای بحرانی به بزرگی جنگ در میان باشد. شاید یک نفر هم بگوید دلتان خوش است ها! همدلی کجا و شرایط جنگی کجا؟!

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، «همدلی تعریفش خیلی مشخص است. الان می‌خواهیم باتوجه‌به شرایط بحران یا جنگ از همدلی یاد کنیم و توضیحش بدهیم. همدلی یعنی چی؟! یعنی که من از عینک طرف مقابل، از دید طرف مقابل به دنیا نگاه کنم، به اتفاقات نگاه کنم. اینجا پای شرایط، ویژگی‌های شخصیتی، مسائلی که یک فرد دارد تجربه می‌کند و آن چیزی که در درونش می‌گذرد در میان است و خیلی، خیلی اهمیت دارد.»

بنابر روایت فارس، مرضیه کشوری کارشناسی ارشد روان‌شناسی و باتجربه سال‌ها تدریس و آموزش در حوزه خانواده، یک‌خانه امن را به تصویر کشیده است. خانه‌ای که با سه‌پایه مهم، محکم می‌شود و جلوی هر ضربه‌ای می‌ایستد. این بار درمورد «همدلی» حرف می‌زنیم. این کلمه آشنا ولی غریب!

کشوری با چند مثال از ویژگی‌هایی که در بحران پررنگ می‌شود توضیح می‌دهد:

«اهمیت همدلی در شرایط جنگی خیلی پررنگ می‌شود. خودش را خیلی نشان می‌دهد چرا؟! چون در شرایط بحران آدم‌ها هم درجه حساسیتشان بیشتر است هم خودآگاه شرایط ویژه‌شان برایشان پررنگ‌تر می‌شود. مثلاً چی؟! یک آدمی که می‌ترسد، به‌هرحال ترس یکی از ویژگی‌های شخصیتی است، یا یک آدمی که درون‌گراست، یا یک آدمی که زود مضطرب می‌شود، مثلاً وقتی اضطراب می‌گیرد دائم باید برود سرویس بهداشتی. این‌ها اتفاقاتی است که به‌هرحال می‌افتد اطراف ما. ویژگی‌هایی که در آدم‌های مختلف ممکن است وجود داشته باشد فکر کنید که ما به این بگوییم که «اه تو هم که همش باید ببرمت دستشویی، مثلاً به بچه‌مان، تو هم که همش میخوای بری سرویس بهداشتی یه دقیقه بشین دیگه چرا انقدر نگرانی چرا تو لوس میشی مگه چی شده» پس همدلی در شرایط بحران، حالا هر بحرانی مخصوصاً شرایط جنگی که ما باید روحیه هامان را واقعاً قوی نگه داریم به معنی، دیدن ویژگی‌های طرف مقابل و این است که به او حق بدیم بابت ویژگی‌هایی که دارد.»

فقط دکمه رو عوض کن!

«یادمان باشد الان زمان اصلاح طرف مقابلمان نیست، اصلاً در زمان بحران ما نمی‌توانیم دیگران را اصلاح کنیم چون مشکل روی مشکل می‌آید. هر چیزی که هست دیگر هست، الان زمانی که یک بحرانی دارید وقتش نیست تازه ببشینید مثلاً یک لباسی که الان هم می‌توانید بپوشید، تغییر مدل بدهید. آن تغییر مدل الان ضروری نیست، شاید دکمه‌اش بیفتد، دکمه را بدوزید. ولی تغییر مدل الان وقتش نیست. پس در زمان بحران من حواسم باشد نوبت اصلاح‌کردن و ایرادگرفتن از ویژگی‌های طرف مقابل نیست نوبت باز کردن مشکلات قدیمی نیست. مثلاً امروز یک پیام برای من آمده بود که: «خانم کشوری من باردارم و همسرم خیلی اصرار میکنه که بریم باغ مادرشوهرم اینا چون توی تهرانیم و خب مادرشوهرم یه سری ویژگی‌ها، داره ایرادگیری می کنه، بعضی وقتا حالا تیکه می‌اندازه، یا مثلاً قراره خانواده‌های دیگه از خانواده همسر من بیان اونجا، من نمیتونم، من اذیت میشم و اینا رو چه جوری به همسرم بگم؟! من نمیتونم مادر شوهرمو تحمل کنم.» ببینید توصیه من اتفاقاً برای هم‌چین شرایطی که یک همسری نگران وضعیت همسر باردار خودش است و به‌خاطر سلامت همسرش دارد اصرار می‌کند بیا برویم حالا چه سلامت روانی چه سلامت جسمی، بحث‌کردن نیست. من توصیه می‌کنم اصلاً الان وقتش نیست که دنبال تکه انداختن و غرزدن مادرشوهرت باشی، الان زمانی است که باید با همین ویژگی‌ها بسازی نهایتاً آنجا یک سری حالا نکات را رعایت می‌کنیم ولی اینکه نروی، اینکه تازه یک چالش جدید درست کنی توصیه من نیست.»

با عینک همدلی، امن باشید!

پس حواسم باشد که این همدلی یعنی اینکه من دنیا را از دید او ببینم و ایرادگیری نکنم، نخواهم که آن لحظه تغییرش بدهم. ما همیشه نکات زیادی آموزش می‌دهیم برای تغییر رفتار همسر و برخورد با ویژگی‌های خاص او اما الان اینجا آن نقطه‌ای است که باید اتفاقاً بسازید، اینجا آنجایی است که هرچه که بلدید اجرا کنید ولی دنبال تغییر و ادیت کردن و اصلاح طرف مقابلتان نباشید. پس همدلی که اینجا داریم می‌گوییم این است که دنیا را از دید طرف مقابلببینید و ایراد نگیرید. چرا؟ این همدلی در همه جای زندگی ما مهم است، اصلاً یکی از پایه‌های مهم زندگی است اما اینجا خیلی مهم‌تر است. در زمان بحران طاقت آدم‌ها کم می‌شود، آدم‌ها دوست دارند دیده بشوند، شنیده بشوند، پذیرفته شوند. یک‌جورهایی تحویل گرفته شوند. برای همین خیلی مهم است که این همدلی وجود داشته باشد که پیوندهای ما محکم‌تر بشود. این پیوند اگر شل بشود در هر بحرانی به‌شدت روی روان ما اثر می‌گذارد، رابطه هامان سست می‌شود، رابطه‌ها که سست شود این بحران زورش بیشتر به ما می‌چربد.

خانه‌تان آباد…

خانه امن جایی است که در شرایط بحران، بتواند اعضای خانواده را به گرمی درون خودش جای بدهد. فارغ از هر نوع نگاه سیاسی و تنش‌هایی که ممکن است وجود داشته باشد، خانه امن، پر از حس پذیرش و همدلی است. در اولین نگاه شاید یک شعار باشد اما در باطن این توصیه‌ها، کمک به استحکام بنای خانواده درک شدنی است. خانواده اولین ستون هر جامعه موفقی است و ما باید این روزها بیش از همیشه مراقب ستون‌های کشورمان باشیم.