نوجوانی که به کتابخانه سلطنتی راه پیدا کرد

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، شاید فکر کنید شما نسلی هستید که از این کلاس فوق‌برنامه به آن کلاس فوق‌برنامه می‌روید؛ از زبان و برنامه‌نویسی گرفته تا ورزش و موسیقی. نسلی که کافی است یک سؤال در ذهنتان شکل بگیرد تا چند ثانیه بعد، گوگل و هوش مصنوعی جوابش را کف دستتان بگذارند. نسل جست‌وجوکردن، یادگرفتن و ته‌وتوی ماجراها را درآوردن.

اما حدود هزار سال پیش، نوجوانی برای پیداکردن جواب سؤال‌هایش نه گوگل داشت، نه موتور جست‌وجو و نه کتابخانه‌ای هوشمند که با چند کلیک بتواند در آن بگردد. بااین‌حال، آن‌قدر دنبال دانستن رفت که هنوز هم منبع بسیاری از علوم مدرن است و کتاب‌ها و یافته‌هایش را در گوگل جست‌وجو می‌کنند.

نامش حسین بن عبدالله بن سینا بود؛ نوجوانی از بخارا که بعدها او را با نام ابوعلی سینا شناختیم. حسین از همان کودکی سراغ درس‌های مختلف رفت. حساب، جبر و هندسه یاد گرفت و نزد استادانی چون عبدالله ناتلی، منطق و علوم دیگری مثل هندسه اقلیدس و مجسطی را دنبال کرد. مدتی هم به نجوم علاقه‌مند شد، اما در نهایت پزشکی بیشتر از هر چیز دیگری نظرش را گرفت.

جرقه این علاقه را، اسماعیل زاهد زد. حسین راهی مدرسه پزشکی ابومنصور حسن بن نوح قمری در بخارا شد و هر فرصتی را برای خواندن کتاب‌های پزشکی غنیمت شمرد.

چند سال بعد، حوالی ۱۹سالگی، اتفاقی افتاد که مسیر زندگی‌اش را عوض کرد.نوح بن منصور سامانی، امیر بخارا، بیمار شد. پزشکان دربار نتوانستند بیماری‌اش را تشخیص دهند. این بار نوبت پزشک جوانی رسید که هنوز ۲۰ سالش نشده بود.

ابن‌سینا بیماری را تشخیص داد و امیر را درمان کرد. پاداشش هم چیزی نبود که در جیب جا شود؛ اجازه ورود به کتابخانه سلطنتی را گرفت. نوجوانی که زمانی دنبال استاد و کتاب می‌گشت، حالا به یکی از بزرگ‌ترین گنجینه‌های علمی زمان خودش دسترسی پیدا کرده بود.

نوشته‌های ابن‌سینا برای قرن‌ها در اروپا نفوذ زیادی داشتند و آثار پزشکی او، به‌ویژه «قانون در طب»، به یکی از منابع مهم آموزش پزشکی در مغرب‌زمین تبدیل شد؛ کتابی که مدت‌هاست در میان پزشکان و دانشجویان پزشکی اروپا جایگاه ویژه‌ای دارد.

منابع:

کتاب ابوعلی سینا؛ احمد علامه فلسفی

ابوعلی حسین بن عبدالله بن سینا، دانشنامه علایی