چرا بعضی گناهان از آنچه تصور می‌کنیم خطرناک‌ترند؟

گاهی خطر یک گناه فقط به خودِ عمل محدود نمی‌شود؛ نگرش انسان پس از گناه نیز می‌تواند زمینه لغزش‌های بزرگ‌تر را فراهم کند. امام حسن عسکری(ع) در روایتی هشدار می‌دهند که کوچک شمردن گناه و غفلت از آثار پنهان آن می‌تواند انسان را از مسیر مراقبت و اصلاح دور کند و حتی زمینه شکل‌گیری نوعی شرک پنهان را فراهم آورد؛ هشداری برای اینکه هیچ لغزشی را بی‌اهمیت ندانیم.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، امام حسن عسکری(ع) با تأکید بر پرهیز از کوچک شمردن گناه، انسان را به دقت در رفتار و نیت‌های خود فرا می‌خواند و هشدار می‌دهد که برخی لغزش‌ها و حتی نشانه‌های شرک می‌توانند به‌گونه‌ای پنهان در زندگی انسان شکل بگیرند.

ابو هاشم مى گوید: از امام حسن عسکرى علیه السّلام شنیدم، فرمود:

من الذّنوب الّتى لا یغفر قول الرّجل: لیتنى لا آخذ الّا بهذا:

«از گناهانى که آمرزیده نمى شود، سخن مردى است که (گناه کرده، آنگاه) مى گوید: اى کاش من تنها به این گناه، بازخواست مى شدم» [چرا که همان گناه مورد اشاره را، کوچک شمرده است].

من با خود گفتم: «این موضوع، دقیق است، و سزاوار است که انسان پیش خود، به هر چیزى با دقّت توجّه کند».

امام حسن عسکرى علیه السّلام به من رو کرد و فرمود: «اى ابو هاشم، راست گفتى، آنچه را به خاطرت گذشت، همواره و لزوما
آن را رعایت کن، زیرا «شرک» در میان مردم، مخفى تر از جنبیدن مورچه، در شب بسیار تاریک، روى سنگ خارا است، و پنهان تر از حرکت مورچه روى پلاس سیاه است».

منبع: شفقنا از کتاب نگاهی بر زندگی چهارده معصوم ( علیه السلام ) – ترجمه انوار البهیه