واقعهی عظیم غدیر خم و معرفی امیرالمؤمنین (ع) به عنوان ولیّ امر امت اسلامی، رونمایی از دکترین حکمرانی اسلام و تبیینِ «قاعده و ضابطهی قدرت» است. این واقعهی منحصربهفرد، علاوه بر آنکه به نص صریح قرآن مایه یأس کفار و شرط کمال دین گردید، به عنوان ستون فقراتِ احکام الهی، مدل مدیریت پادشاهی، اشرافی و شخصی را برای همیشه در جامعهی اسلامی ابطال کرد.
رهبر شهید انقلاب در شرح وصیت پیامبر(ص) به امیرالمؤمنین(ع) «ورع» را به معنای پرهیز از گناه دانستند و آن را اساس مسیر معنوی انسان معرفی کردند.
محبتِ امیرالمؤمنین، رشتهی اتصالی است که حتی در اوجِ غفلت و لغزش، بندهی گنهکار را از غرق شدن در «ولایتِ طاغوت» نجات میدهد و با ایجاد انقلابی درونی، او را به توبه و طلبِ طهارت وامیدارد.
اندیشه امام خمینی (ره) به عنوان بنیانگذار یک نظام نوین سیاسی بر پایه دین، مفاهیم سنتّی مرجعیت و فقاهت را از حاشیه به متن و از عرصه فردی به پهنه عمومی و سیاسی سوق داد.
از نگاه قرآن، امت اسلامی باید دارای کمال همبستگی، اتحاد و فشردگی صفوف باشد و هیچگونه تفرقهای در میان آن شکل نگیرد. اگر میان دو گروه مسلمان نزاعی رخ دهد، وظیفه دیگر مسلمانان آشتی دادن آنهاست؛ اما اگر یک طرف اهل زورگویی بود و حق را نپذیرفت، همه امت اسلامی باید یکدست در برابر او بایستند و او را به پذیرش حق وادار کنند.
عارف فرزانه مرحوم سيدذبيح الله قوامی معروف و مشهور به «حاج آقا فخر تهرانی» از سالكين الیالله و عرفایی بود كه هنوز قدر و منزلتش پنهان باقی مانده است.
در این شرح اخلاقی، رهبر شهید انقلاب «فلز مستحکم» انسان را به روحی مقاوم و نفوذناپذیر تشبیه کردهاند که در برابر خواهشهای نفسانی تسلیم نمیشود. ایشان این روایت نبوی را معیاری روشن برای سنجش خود، پیش از آزمودن دیگران معرفی میکنند.
ایشان در برابر ناسزا، با کمک و بزرگواری پاسخ میداد و صبر را نشانه بزرگی میدانست.
آیتالله وحید خراسانی در تحلیل دعای عرفه میفرماید: سیدالشهدا (ع) دوازده مرتبه «لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ» را در این دعا تکرار کرده است. حضرت یونس (ع) یک مرتبه این ذکر را گفت، اما حسین بن علی (ع) دوازده مرتبه آن را بیان کرد که هر یک اقیانوسی از معارف الهی است. تمام عرفا در اولین «لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ» وا ماندهاند.
آیتاللهالعظمی جوادی آملی در تبیین حقوق فرزندان، بر وظیفه والدین در تربیت نسل تأکید دارد و تفاوت دیدگاه اسلام با اعلامیه جهانی حقوق بشر را یادآور میشود.
امام صادق(ع) در مواجهه با فردی که دلبسته عبای زیبایش بود و از پاره شدن عبا غمگین بود، پاسخ و نکته جالبی مطرح کردند.
مرحوم آیتالله ضیاءآبادی خاطرهای از گروهی از صلحای نجف نقل میکند که میپرسیدند چرا امام زمان (ع) با وجود بیش از ۳۱۳ یار، ظهور نمیکند؟ نماینده آنان در مکاشفه به شهر امام وارد شد، اما به خاطر یک ازدواج، دعوت امام برای قیام را نپذیرفت.
هرگاه صبح را به شب رساند به نفس خود رجوع کند و با خود بگوید ای نفس، امروز بر تو سپری شد و هرگز بازنمیگردد و خدا از تو در باره این روز خواهد پرسید، چگونه آن را سپری کردی؟
مرحوم استاد فاطمینیا: در سخنی درباره «اشراف ائمه علیهم السلام بر مجالس عزاداری» بیانات فرمودند.
مرحوم آقا مجتبی تهرانی(ره): گاهی پیش میآید که انسان عمیقاً مشتاق است نسبت به فرامین و دستورات الهی پایبندتر و متعهدتر باشد، اما نمیداند چرا توان و انگیزهی لازم برای عمل به آنها را در خود نمییابد در این باب مرحوم آیت الله آقا مجتبی تهرانی راهکاری ارزشمند ارائه میدهند که میتواند بسیار کارگشا و راهنما باشد.
حضرت آیت الله جوادی آملی گفتند: دو چیز است كه اساس زندگی مشترک را حفظ میكند؛ یكی دوستی عاقلانه نسبت به یكدیگر و دیگری مهربانی و گذشت عطوفانه از لغزشهای یكدیگر.
دعایی که از خود عبور کند، در آسمان چنان آینهوار چند میلیارد برابر میشود که گویی تمام فرشتگان برای تو دست به دعا برداشتهاند.
حضرت آیت الله جناتی به چند پرسش درباره تهمت اتهام زدن و بهتان پاسخ دادند.
فرزند آیتالله حائری شیرازی از نگاه عرفانی ایشان به نعمتهای الهی روایتی نقل کرده است که در آن، خریدن انارهای بهظاهر بیارزش، دریچهای تازه به معنای رزق و شکرگزاری میگشاید.
سخنران حرم مطهر بانوی کرامت گفت:خداوند میفرماید اگر بندهای از من چیزی بخواهد و در دلش یقین داشته باشد که من میتوانم به او بدهم، دعایش را مستجاب میکنم. معرفت و شناخت خدا، سرمایه اجابت دعاست.
امتحانات الهی نشان محبت خداوند به بندگان خاص اوست، همانطور که طلا برای خالص شدن حرارت میبیند، مؤمن نیز برای رسیدن به کمال از کوره امتحانات میگذرد. این آزمایشها نه برای آگاهی خداوند، بلکه برای رشد و خودشناسی بندگان است.
عدهای از اطرافیان مرحوم آقای بروجردی در مرض فوت گفتند حالت غمناکی داشت و گفت رفتیم و عملی انجام ندادیم دست خالی رفتیم پاسخ داد خلص العمل فان الناقد بصیر بصیر و هشدار داد توهم بینیازی از مغفرت احمقانهترین حرف در رابطه با پروردگار است.
یکی از مأمورین عالیرتبه سفارت انگلیس میخواست چکی تقدیم شهید مدرس کند. شهید گفتند، باید تبدیل به طلا و بار شتر کند و ظهر روز جمعه و هنگام نماز به مدرسه سپهسالار بیاورد، تا آن وقت من قبول کنم، مرد فرنگی گفت: شما میخواهید حیثیت ما را نابود کنید. مدرس خندید و گفت: «از نابودی چیزی که ندارید، نترسید».
استاد مؤیدی در این سخنان به پرسش مهمی میپردازد که چرا با وجود وعده الهی «إِن تَنصُرُوا اللَّهَ یَنصُرْکُمْ»، گاهی جامعه مؤمنان با شکستها و حوادث تلخ روبهرو میشود.
آیت الله عبدالله جوادی آملی گفت: جنگ فراز و نشیب دارد ولی در هر صورت نتیجه نهایی به سود مجاهدان فی سبیل الله است.
قرآن کریم میفرماید: کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادهاند، خداوند رحمان دوستی آنان را در دلهای مردم قرار میدهد (سوره مریم، آیه ۹۶).
حضرت آیت الله جوادی آملی گفتند: به مقام امام رسیدن ممکن نیست،اما به مقام شاگردان آنها رسیدن میسور است. آنها هم افراد عادی بودند که به اینجا رسیدند.
آیتالله مروی: «روح مطهر رهبر شهید عظیمالشأن با حضرت رضا(ع) محشور باشد!
نفرین، شمشیر دو لبهای است که تنها در صورت استحقاق ظالم، جایز شمرده میشود؛ در غیر این صورت، گریبان خودِ نفرینکننده را می گیرد در فضای ایمانی، اصل بر نفرین نکردن و جایگزینی آن با دعا برای هدایت است، چرا که دعا هم پرثوابتر است و هم اثرگذارتر.
نگاه های کنایه آمیز بـا گوشه چشم نیز همین گونه اند و مراد از آن نگاههایی است که برای عیب جویی یا تحقیر یا تمسخر یا برای تکبر و تبختر و مانند آن باشد. البته اشاره گناه آلود، تنها به چشم اختصاص ندارد و اشاره های ابرو، لب، دهان، دست یا زبان نیز می توانند رمزی باشند و موجب گناه انسان شوند.