مرحوم آیتالله العظمی محمدتقی بهجت(ره) با تأکید بر نقش اعمال و رفتار انسانها در دوران غیبت، اصلاح نفس، دعا برای تعجیل فرج و حفظ ایمان را شرط اصلی ارتباط با امام زمان(عج) و زمینهساز ظهور آن حضرت میدانست.
در مسیر عرفان، ارزش واقعی اعمال انسان نه در مقام، مکاشفه یا پاداش اخروی، بلکه در خلوص نیت و رضای خداوند است. سالک واقعی، عمل میکند تا تنها خدا راضی باشد، نه برای خود یا امتیازی در دنیا و آخرت.
پیامبر (ص) فرموده است: «از اولین شب جمعه ماه رجب غافل نشوید؛ زیرا آن شب، شبی است که فرشتگان آن را به لیلة الرغائب نامگذاری کردهاند.
تسبیح و تکبیر هر دو بیانگر تقدیس و عظمت خداوند هستند، اما «الله اکبر» فراتر از «سبحان الله» است؛ زیرا نه تنها خدا را از هر نقص و عیب منزّه میکند، بلکه بزرگی او را از هر تصور و توصیف محدود انسانی فراتر میبرد.
زمستان فقط سرما نیست؛ فرصتی است برای روشن کردن دل با عبادت. شبهای طولانیاش برای نماز شب و دعا، و روزهای کوتاهش برای روزهداری طلاییاند. زمستان، بهار مؤمن است!
با آغاز ماه رجب، علامه سید علی قاضی، استاد برجسته اخلاق و عرفان، در نامهای معنوی به شاگردان خود هشدار داد: «اکنون در ماههای حرام هستید، تیقّظ کن!» او شبهای بیداری، روزه، تلاوت قرآن و مراقبهی اعمال را کلید بهرهگیری از این ماه دانسته و مؤمنان را به دوری از دنیا و توجه به آخرت فراخواند.
بازگشت عیسی(ع) به زمین، موضوعی است که هم در قرآن و هم در انجیل به آن اشاره شده و نقطه مشترک باورهای مسلمانان و مسیحیان به شمار میرود. بر اساس متون دینی، عیسی(ع) در آخرالزمان نه تنها دوباره ظاهر میشود، بلکه با دجال مبارزه کرده، عدالت الهی را برقرار میکند و زمینهساز حکومت جهانی با ارزشهای الهی خواهد شد. با وجود اختلافاتی مانند مسئله صلیب، اصل بازگشت او در هر دو دین تأکید شده و نقش تمدنی و نجاتبخش او در پایان زمان، مورد اتفاق است.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، پاسخ به سؤالِ یک پرسشگر از مرکز ملی پاسخگوئی به سوالات دینی ارائه شده است: پرسش: دوستم میگوید زهد سبب عقبماندگی اجتماعی و اقتصادی میشود؛ آیا چنین مطلبی صحیح است؟ پاسخ: اسلام کاملترین دین معرفی شده است؛ زیرا دستورهای آن جامع و به گونهای است که سعادت دنیوی […]
ماه رجب در روایات اسلامی ماهی دارای جایگاهی ممتاز و سرشار از عبادات، دعاها، استغفارها و اعمال معنوی است که پیوند انسان با خدا و اولیای الهی را تقویت میکند.
دنیا صحنهای از نیش و نوش است؛ هر بلا و نعمتی که سر راه ماست، فرصتی برای درس گرفتن و نزدیکتر شدن به رستگاری است. قرآن راه عبور از این آزمونها را روشن میکند.
آیتالله بروجردی پس از سجده در نماز، با زبان حال از خدا عذرخواهی میکرد که بیش از این توان انجام وظیفه ندارد.
مرجع تقلید و مفسر قرآن، در ادامه درس اخلاق خود در مسجد اعظم قم، با تفسیر کلمه ۱۹۱ نهجالبلاغه، تأکید کرد که انسان در دنیا همواره مغبون است و هر نعمتی که از دنیا به دست میآورد، بهایی گران یعنی عمر او را میطلبد؛ به عبارت دیگر، انسان در معامله با دنیا همیشه خسارت میدهد و زندگی او پر از از دست دادنها و فراقهاست.
جالب است بدانید جامعه هدف جریان عرفان نوظهور و بددینی مدرن اکثرا قشر نخبگانی جامعه است. منظور از قشر نخبگانی نیز قشری از جامعه است که که تحصیلات خوبی دارند، از نیاز های روزمرهشان فراتر فکر می کنند و از رفاه نسبی برای پرداختن به مسائلی فراتر از بقا را دارند.
بر پایهٔ متون اسلامی، مرگ گذر به جهانی نو بهنام برزخ است که در «شب اول قبر» انسان پاداش یا کیفر آغازین خود را تجربه میکند.
خلاقیت فقط یک هنر نیست؛ پلی است میان ذهن، روح و صفات الهی. وقتی انسان در مسیر خلق و نوآوری قدم میگذارد، نه تنها استعدادهای نهفتهاش شکوفا میشوند، بلکه آرامش، رضایت درونی و فرصتی برای خدمت به جهان نیز نصیبش میشود. قرآن کریم و آیات الهامبخش آن، ما را به مشاهده زیبایی، نظم و کمال در آفرینش دعوت میکنند و این همان الهامی است که هر انسان خلاق را به سوی رشد و تعالی هدایت میکند.
افراد در هر دورهای از زندگی خود که باشند از جهتی در نعمت و از جهتی دیگر در مشقتاند و نداشتن برزخ برخی افراد، به عدالت الهی خدشهای وارد نمیآورد.
نقش مردم در ظهور حضرت مهدی (عجلاللهفرجه)، نه تنها یک موضوع اعتقادی، بلکه یک ضرورت تاریخی و اجتماعی است. از دیرباز، اندیشمندان، مصلحان و منتظران، این نقش را به عنوان یک عنصر حیاتی و تعیینکننده در تحقق آرمان رهاییبخش مهدویت مورد توجه قرار دادهاند.
حدیث امیرالمومنین علی (ع)، صدقه دارویی شفابخش است و اعمال بندگان در دنیا، در آخرت پیش روی آنان جلوهگر خواهد شد، به بررسی نقش صدقه در درمان بیماریهای روحی و جسمی و اجتماعی میپردازد. سپس، با استناد به آیات قرآن کریم، مفهوم تجسم اعمال را تبیین کرده و نشان میدهد که چگونه تمام کارهای نیک و بد انسان در روز قیامت برای او آشکار میشوند.
عصر غیبت، بزرگترین خطر، جهل محض نیست، بلکه فتنههای سازمانیافته و اعتقادی است که توسط نیروهای شیطانی و دشمنان آشکار اهل بیت (ناصبیها) مدیریت میشود.
حضور قلب در نماز، معیار مهم پیشرفت معنوی است. امام صادق علیهالسلام فرمودهاند هرچه حضور قلب بیشتر باشد، نماز مقبولتر است. ترک گناه، انجام واجبات و محبت به عبادت، تمرکز و پذیرش نماز را افزایش میدهد و رشد انسان در مسیر سیر و سلوک را نشان میدهد.
توحید یکی از مباحث ریشهای و اصلی در علوم دینی و عقاید قرآنی است. اهمیت این علم از آن جهت است که به خالق هستی میپردازد و بینظیر بودن خداوند را از جهات مختلف بیان میکند. توحید پایه و اساس دیگر علوم عقایدی است.
در تاریخ اندیشه دینیِ ایران، روایتهایی هست که نه برای قضاوت شتابزده، بلکه برای فهم «اخلاق اختلاف» اهمیت دارند؛ حکایتهایی که نسبت فقیه با قدرت، با پول، و با رأی مخالف را روشن میکنند. یکی از این روایتها، حکایتی است از آخوند خراسانی در اوج منازعات فکری پیرامون مشروطه؛ روایتی که نه در منابع جدلی، بلکه در کتابی خاطرهنگارانه از زبان حاج سید موسی شبیری زنجانی نقل شده است.
روایتِ ۱۲۰ سالگی امام زمان در آغاز غیبت کبری با وجود ضعف سند احتمالاً نمادِ مدت انتظار یا حکومت ایشان است وشیخ صدوق برای رفع تردید شیعیان کمالالدین را نوشت.
در دو سال اخیر، از کلیسای کاتولیک در قلب سوییس تا نهادهای فقهی جهان اسلام، یک پرسش مشترک در حال جدی شدن است: هوش مصنوعی تا کجا میتواند وارد قلمرو ایمان، عبادت و فتوا شود، بیآنکه جای انسانِ دیندار و عالم دینی را بگیرد؟
در روز قیامت، شفاعت حضرت فاطمه(س) چون خورشیدی فروزان است. آن حضرت نه تنها فرزندان و پیروان خود، بلکه دوستداران خود را بسان مرغی که دانههای خوب و مرغوب را بر میچیند، جدا میسازد، تا منزلت و جایگاه آنان آشکار گردد.
دعا همیشه بیپاسخ نمیماند؛ استجابتش گاهی در ارتقای روح و نورانیت انسان است، نه در خواستههای محدود ما. هر «اللهم»، یک لبیکی دارد و هر دعا توفیقی الهی است. اما اگر جهان مطابق خواستههای همه بچرخد، نظم هستی فرو میریزد؛ خدا مصالح ما را بهتر میداند.
عقل هر انسانی، هر قدر هم که شایسته و تیزبین باشد، ظرفیتی محدود دارد؛ همانطور که کوزهای هرچقدر هم زیبا، تنها تا اندازهای آب جا میدهد. اما وقتی این کوزه را در کنار کوزههای دیگر قرار دهیم، آب دانش و تجربه جمعی، ظرفی را میسازد که میتواند میلیونها ذهن را سیراب کند.
شیعه، پیامبر، قرآن و بزرگان بر «امام» تأکید کردهاند؛ امام، نوربخش جانها و معصوم است. اعراض از امام(ع) یعنی بازماندن از صراط مستقیم؛ همانند جمعیتی بیفرمانده که پراکنده و سرگشته میشود و در نهایت دشمن بر آنها مسلط میگردد.
در آستانه میلاد حضرت زهرا(س)، استاد دانشگاه تهران با تأکید بر کرامت، عصمت و عفاف این بانوی بزرگ اسلام، او را الگویی جاودانه برای همه مؤمنان دانست و گفت: رعایت تقوا و عفت نه تنها محدود به زمان پیامبر و اهلبیت(ع) نیست، بلکه درسهای آن امروز هم مسیر زندگی ما را روشن میکند.
اصل تنظیم ظریف، بسیاری از فیزیکدانان و فیلسوفان را به این نتیجه رسانده که جهان صرفاً یک اتفاق تصادفی نیست، بلکه گویی برای حضور موجودی آگاه و ناظر، یعنی انسان، طراحی شده است.