آیا لایک کردن عکس یک غریبه یا چت کردن شبانه با همکار، لغزشی گذراست یا فروپاشی تدریجی یک زندگی؟
در هیاهوی دنیای پرشتابِ امروز، گوشیهای هوشمند نه تنها ابزاری برای ارتباط، که به محلی برای تکه تکه شدنِ تمرکز ما تبدیل شدهاند. این اضطرابِ دائمی برای چک کردنِ اعلانها و غرق شدن در دنیای محتواهای کوتاه، قدرتِ خواندنِ عمیق و تاملبرانگیز را از نسل جدید ربوده است.
اینترنت منبع عظیمی از اطلاعات و فرصتهای ارتباطی است. اگرچه این میتواند مفید باشد، اما در عین حال میتواند خطراتی را نیز برای ذهن جوانان ایجاد کند.
برچسبزدن به دیگران، شاید فقط چند کلمه به نظر برسد، اما تأثیر عمیقی روی زندگی و شخصیت افراد میگذارد. وقتی کسی را با یک واژه محدود میکنیم، حق رشد، تغییر و دیده شدن واقعی او نادیده گرفته میشود و این رفتار از نظر اخلاقی نادرست است.
نبرد امروز نه بر سر اشغال زمین، بلکه معطوف به تسخیر اذهان است.
شایعه میتواند ترس، ناامیدی، بیاعتمادی و تفرقه را در جامعه دامن زند و دشمن را به پیروزی نزدیک سازد.
در تمام این سالها رسانههایی که تعداشان از حساب بیرون است در هر ثانیه هزاران خبر، تحلیل و تصویر را در قالبها و شبکههای مختلف علیه ایران، مردم و حکومتش، تواناییها و ضعفهایش تولید کردند.
یک روانشناس کودک و نوجوان با بیان اینکه مقاومت کودکان نسبت به پاداشهای فوری در فضای مجازی یعنی لایک و کامنت پایین است، گفت: برقراری رابطه عاطفی، تنظیم تدریجی، بازآموزی هیجانی رفتاری و اصلاح قوانین و الگوسازیهای خانوادگی از اقدامات والدین برای نجات فرزندانشان از دام وابستگی به پاداشهای فوری در فضای مجازی است.
شهرت با ایجاد خودشیفتگی، انسان را از کمال عقل دور میکند و انگیزه یادگیری را در او کاهش میدهد. این اشتهای بیپایان اگر با خودکنترلی و پرهیز همراه نباشد، زندگی انسان را از جنبههای روانی و اجتماعی آسیب میزند.
کارشناس رسانه گفت: ابهام راهبردی نه یک تاکتیک نظامی، بلکه ضرورتی در روایتپردازی و مدیریت صحنه تقابل رسانهای است که از واکنشی بودن به قاعدهساز بودن تبدیل میشود.
در هنگامه نبرد، پیش از آنکه غبارِ باروت به هوا برخیزد، این «واژهها» هستند که به صف میشوند تا ارادهها را سست کنند. سواد رسانهای در زمان جنگ، نه یک مهارتِ لوکس، بلکه جلیقهای ضدگلوله برای محافظت از قلب و ذهنِ جامعه در برابر هجمههای پنهان است.
عمده تاکید انیمیشنهای لگویی، بر روی شخص ترامپ و فرهنگ ایالات متحده آمریکا است؛ اظهارات متعدد و بی پایه و اساس رئیس جمهور آمریکا، فضایی را فراهم کرد تا سازندگان این ویدیوها با بهرهگیری از هوش مصنوعی علیه خالقین همان هوشمصنوعی یعنی آمریکاییها، عمل کنند و روایتهای حقیقی درباره ایران را به گوش جهان برسانند.
اولویت در آموزش دانشآموزان کلاس اولی با کاهش استرس و ایجاد حس امنیت است و در این راستا روشهایی مانند «دفتر احساسات»، «بازی احساسات»، یادگیری معکوس و پیامهای دلداری معلم به خانواده، جایگزین نمرهدهی سنتی و تدریس خشک و انعطافناپذیر شده است.
در سالهای اخیر، همزمان با گسترش فناوریهای ارتباطی و افزایش ضریب نفوذ اینترنت، ابعاد جنگ رسانهای علیه ایران وارد مرحلهای تازه شده است.
سکوت نوجوانان این روزها تنها یک رفتار ساده نیست؛ پشت این خاموشی دنیایی از افکار، احساسات و گاه ناامیدی پنهان شده است. نسل زد که درگیر بمباران اطلاعات و فشارهای ارتباطی مداوم است، سکوت را هم ابزار دفاعی و هم راهی برای بازآفرینی خود میداند. حال باید دید, چرا نوجوانان امروز ترجیح میدهند به جای گفتوگو، سکوت کنند؟ آیا این سکوت نشانه ضعف و ناتوانی است یا راهی برای نشان دادن قدرت و استقلال؟
یک کارشناس فضای مجازی از تاثیر انیمیشنهای لِگویی بر افکار عمومی جهان در جریان جنگ تحمیلی سوم گفت.
در دهه اخیر، رشد شبکههای اجتماعی و دسترسی آسان به اطلاعات موجب تغییر رفتار اجتماعی و فرهنگی جوانان شده است.
گوشی را زمین میگذارد تا لقمهای بخورد، اما دوباره وبا عجله برمیدارد. مبادا خبری آمده باشد! باور کنیم پیگیری بیوقفه اخبار نهتنها آرامش نمیآورد، بلکه درصورت عدم داشتن سوادرسانهای میتواند ما را برده رسانهها کند.
چه شد که نسل امروز ایران، مرز میان «خودی» و «غریبه» را که معماری سنتی با دقت تمام آن را با دیوارهای اندرونی و بیرونی ترسیم کرده بود، با یک استوری ساده از میان برداشت؟ در جامعه ای که زمانی «پرده یِ در خانه» نماد حیا و حفظ آبرو بود، حالا به اشتراک گذاشتن زندگی خصوصی به نماد صمیمیت و مدرن بودن تبدیل شده است. این تغییر بزرگ، پرسشی اساسی را پیش می کشد: آیا رسانه ها حجب و حیا را در فرهنگ ایرانی از بین برده اند یا فقط آن را به شکلی دیگر بازتعریف کرده اند؟
جنگ علیه ایران، تنها به میدان نظامی محدود نمیشود؛ در واقع در دنیای جنگهای ترکیبی، رسانهها بهعنوان میدان نبرد جدیدی شناخته میشوند که دشمنان با استفاده از آن به تضعیف روحیه جامعه میپردازند.
یک روانشناس گفت: استفاده ناآگاهانه از فضای مجازی میتواند سلامت روان نوجوانان را تهدید کند، در حالی که استفاده صحیح آن فرصتی برای رشد و ارتباطات سالم فراهم میکند.
در جنگ، شایعات به سرعت منتشر میشوند. به فرزندان بیاموزید که قبل از باور یا بازنشر یک پیام، کمی تحقیق کنند. آموزش سواد رسانهای در شرایط جنگی یک ضرورت است.
در شرایطی که برای کاهش آسیبها به ایران و مردم عزیزمان، اینترنت بینالمللی محدود شده، همچنان بعضی اخبار منفی و جعلی و همنواییهای غیرشرافتمندانه با دشمن آمریکایی صهیونی در فضای مجازی، روح و روان مردم غیور کشورمان را میآزارد. چه کنیم که آسیبهای فضای مجازی در شرایط جنگی کمتر گریبانگیرمان شود؟
خداوند به مؤمنان صدر اسلام هشدار داده است که اگر از دین خود برگردند، خداوند در آینده قومی را خواهد آورد که محبوب پروردگار هستند.
اگر جنگ آشکارترین صورت ناامنی برای کودک باشد، فضای مجازی پیچیدهترین و پنهانترین آن است. جنگ با صدای انفجار شناخته میشود اما جهان دیجیتال با سکوتِ نورانی صفحهنمایشها، با اعلانهای پیدرپی و با الگوریتمهایی که بیوقفه در حال مهندسی توجهاند، ذهن کودک را در معرض نوعی فرسایش تدریجی قرار میدهد.
در روزهایی که وسوسهها از هر سو هجوم میآورند؛ از ترافیک اعصابخردکن گرفته تا مقایسههای تلخ در شبکههای اجتماعی. آیا روزه ما را به تقوا نزدیکتر میکند یا تنها گرسنگی را به همراه دارد؟ یک کارشناس دینی پرده از ابعاد پنهان روزهداری برمیدارد و تأکید میکند که «روزه باید به زبان و چشم برسد.»
در شبکههای اجتماعی، برای گرفتن لایک و تأیید، هر حرفی را میزنی و روی هر موجی سوار میشوی؟ این گدایی «عزت دیجیتال» از مردم است. عزت دست خداست که با صداقت و حقگویی به دست میآید.
این روزها اخبار محدودیت گذاری شبکههای اجتماعی داغ است، بحثها از پذیرایی خانوادهها به پارلمانها و سطوح بینالمللی کشیده شده است.
یک پژوهشگر رسانه گفت: نقش تخصص کمتر از تعهد نیست و هر دوی اینها باید کنار هم باشند تا یک متخصص متعهد و کاربلد پای کار بیاید و از هوش مصنوعی برای ترویج فرهنگ ماه رمضان استفاده کنند.
پشت ترندهای ویروسی، فیلترهای بازیگوشانه و رقصهای جذاب در شبکههای اجتماعی واقعیت تاریکتری نهفته است.