آستان مقدس علوی، از پروژه نگارش نسخهای نفیس از نهجالبلاغه بهعنوان نخستین پروژه از این نوع در جهان اسلام رونمایی کرد.
امام علی(علیه السلام) در بخشی از خطبه ۱۰۹ «نهج البلاغه» پس از بیان سکرات موت و وحشت های هنگام مرگ و از کار افتادن زبان، به بیان مرحله پایانی عمر و نقطه نهایی زندگی می پردازد و با تعبیراتی تکان دهنده چنان ترسیمی از این مرحله می کند که هر شنونده ای را تحت تأثیر قرار می دهد؛ گویی خود را در آن حال می بیند که می خواهد با زندگی وداع گوید.
در حکومت علوی مسئولی که اسیر هوا و هوس باشد، نه تنها برای جامعه سود ندارد، بلکه از بند کفش هم کمفایدهتر است.
در خطبه ۱۹۹ نهجالبلاغه، امیرالمؤمنین علی (ع) در آستانه یکی از نبردها، یاران خود را به پایبندی به اصول بنیادین دین دعوت میکند. ایشان نماز را عامل پاکی از گناه، زکات را مایه نزدیکی به خدا، امانتداری را معیار صداقت و انسانیت و آگاهی از علم الهی را ضامن تقوا و خودکنترلی معرفی میکنند؛ مجموعهای از اصول که بهعنوان نقشه راه زندگی مؤمنانه ترسیم شده است.
امام علی(ع) در سنت اسلامی فقط چهره ای سیاسی یا قهرمان میدان های نبرد نیست، بلکه در حافظه دینی مسلمانان به عنوان مرجع فهم، تبیین و اجرای حقیقت نیز شناخته می شود. سه عنوان باب مدینة العلم، القرآن الناطق و امیرالبلاغه، هر کدام بخشی از این جایگاه علمی را روشن می کنند.
امام خمینی(ره) درباره وصف امام علی (ع) میگفتند: امیر المومنین حضرت علی (ع) مظهر همه عدالتها و اعجوبه عالم است ، از صدر عالم تا ابد به جز رسول اکرم کسی به فضیلت او نیست، به مقام علی بن ابی طالب قسم که اگر ملائکه مقرّبین و انبیاء مرسلین – غیر از رسول خاتم که مولای علی و غیر اوست – بخواهند یک تکبیر او را بگویند نتوانند، او بحق عبد اللَّه است و پرورش یافته عبد اللَّه اعظم است.
بخشی از فرمان امیرالمؤمنین علی (ع) به مالک اشتر، به یکی از کلیدیترین اصول حکمرانی، یعنی اخلاق مسئولین در مواجهه با خواص و خویشاوندان، اختصاص دارد.
از دیدگاه نهجالبلاغه، جامعهای که نسبت به خود سختگیر و نسبت به دشمن نرم باشد، دچار ارتداد هویتی شده است.
امروزه متاسفانه سبک زندگی جوانان بسیار متفاوت شده و از همین روی دچار خطاهای بسیار میشوند. امیرالمومنین علیهالسلام راههای بسیاری برای سبک مناسب زندگی و رستگار شدن ارائه دادهاند که در واقع چگونه زیستن را آموزش میدهند.
امیرالمؤمنین با آرامش، اقتدار و اعتماد در قبال دشمن سخن میگوید؛ نه از موضع هیجان و نه از ادبیات ضعف.
بخش امور معارف اسلامی و انسانی آستان مقدس عباسی، از آمادگیها برای برگزاری مراسم رونمایی از پژوهش جدید سه جلدی درباره نهجالبلاغه خبر داد.
یکی از موقعیتهایی که آدمی ناگزیر در زندگی فردی و اجتماعی با آن روبهرو میشود، اختلافنظرها و کشمکشهایی است که گاه نحوه رفتار و موضعگیری او میتواند تأثیری سرنوشتساز برایش داشته باشد. اکنون این پرسش مطرح میشود که در مواجهه با چنین موقعیتهایی، امیر دانایی در نهجالبلاغه چه راهی را پیش پای ما میگذارند و ما را به چه نوع رفتار و موضعگیری دعوت میکنند؟
هنر مکتب علوی آن است که حتی در میانه نبرد، انسان را از سقوط به ورطه ظلم و بیاخلاقی حفظ میکند.
عدالت و حفظ حق مردم اصل غیرقابل چشمپوشی در سیرهی علوی بود، حتی اگر هزینههای سیاسی یا اجتماعی به همراه داشت.
حفظ عدالت در بازار با خوشبینی به تجار و در عین حال برخورد با محتکران بدون افراط مجازاتشان توصیهای علوی است.
«کلمات سید العرب ابیالحسن علیبنابیطالب» توسط شریف ابوالحسن محمد بن طاهر جعفری اصفهانی، ملقب به «اشرف جعفری»، در قرون چهارم و پنجم هجری، به زبان عربی و در اصفهان تالیف شد.
امیرالمؤمنین علی علیهالسلام در روایتی مهم درباره نقشۀ شیطان برای تفرقه سخن گفتهاند.
حکمت ۸۳ کتاب شریف نهج البلاغه پنح ارزش والای انسانی را مورد اشاره قرار می دهد که بسیار حائز اهمیت است.
«دوران آرامش» در کلام امام علی (ع)، دورانی برای بازسازی، تقویت زیرساختها و شناسایی شبکههای نفوذ است، مدیریت بحران در این مقطع ایجاب میکند که لایههای پنهان تحرکات دشمن رصد شود.
کسی که این کلید را داشته باشد، پیروزی را از کف نمیدهد، حتی اگر گذشت زمان، ایمان بسیاری را به سستی سوق دهد.
دشمن پس از آتشبس برای تضعیفِ روحیه و انشقاق درونی و نیز پیروزی درجنگ روایتها اقدام میکند.
چهار سال حکومت علوی حاوی این درس بود که باید با جدیت با جریانهای فساد داخلی مبارزه آشکار کرد.
کارشناس مذهبی با استناد به حکمت ۴۰۰ نهجالبلاغه، از حقیقت چشمزخم، سحر و برخی نیروهای مرموز طبیعت سخن گفت و تأکید کرد: در کنار باور به این امور، راههای شرعی و اخلاقی برای مصونیت از آسیبها در آموزههای دینی بهروشنی بیان شده است.
یک کارشناس مذهبی با تکیه بر آموزههای قرآن و نهجالبلاغه، از پیوند میان گناه، کاهش برکات، کمبارشی، خشکسالی و برخی آسیبهای اجتماعی سخن گفت و تأکید کرد: جهان بر اساس سنت اسباب و مسببات اداره میشود؛ سنتی که در آن، اراده الهی پشت همه رخدادها جریان دارد و رفتار انسان نیز میتواند در گشایش یا تنگی زندگی فردی و جمعی اثر بگذارد.
در عصر انباشت روایتها، حقیقت در ازدحام صداها گم میشود. جایی میان خبرهای متناقض، تحلیلهای شتابزده و شایعاتی که بیوقفه بازتولید میشوند، حقیقت آرامآرام زیر آوار روایتها نفس میکشد.
امام امیرالمومنین(ع) بر طرد چاپلوسان تأکید دارند، زیرا ستایشهای بیجا، حاکم را دچار کبر کرده و از واقعیتهای جامعه دور میکند؛ فضایی که بهترین فرصت برای نفوذ دشمن و ضربه زدن به رضایت عمومی است.
امام علی(ع) درباره فضیلت های «بنی هاشم» بر «بنی امیّه» فرمودند: «چگونه این دو گروه یکسانند در حالی که در بین ما پیامبر(ص) و در بین شما تکذیب کننده ای مانند ابوجهل وجود دارد، از میان ما شیر خدا و از میان شما شیر پیمان های ضد اسلامی، از میان ما دو سرور جوانان بهشت و از میان شما کودکان آتش، از ما بهترین زنان جهان و از شما حمّالة الحطب و ... وجود دارد، پس ما به سبب خویشاوندی با پیامبر(ص) و اطاعت از او از دیگران سزاوارتریم. از سوی دیگر اگر دلیل پیروزی در سقیفه استدلال به خویشاوندی با پیامبر(ص) بود، پس حق با ماست؛ چرا که ما از همه به پیامبر(ص) نزدیک تریم و اگر دلیل دیگری داشت انصار نیز در خلافت حقّی خواهند داشت».
کارگزار مؤمن میداند که مسئولیت، میدان آسایش نیست بلکه میدان جهادِ خدمت است.
امنیت، عزت، آرامش و حفظ ارزشهای الهی، میوههای جانفشانیهای مجاهدان راه خداست.
در نهجالبلاغه، تأثیر حضور مردمی بر تصمیمگیری امام مسلمین در سه قالب «نصرت»، «عصیان و خذلان»، و «امر و نهی» صورتبندی شده است.