حجاب برای بسیاری تنها یک حکم دینی یا الزام اجتماعی تلقی میشود، اما آیا میتوان به آن از زاویهای متفاوت نگاه کرد؟ از منظر این روایت، حجاب میتواند انتخابی آگاهانه برای حفظ هویت، کرامت و آزادی واقعی باشد؛ انتخابی که قرآن نیز آن را با مفاهیمی چون امنیت، شناختهشدن، عفاف و «لباس تقوا» پیوند داده است.
«پوشش متعارف» در دنیای امروز تنها پاسخی به یک نیاز طبیعی برای حفظ حرمت و حریم انسان نیست؛ بلکه بازتابی از فرهنگ، هویت و باورهای جوامع مختلف بشری است. لباس در هر جامعه، علاوه بر کارکرد ظاهری، میتواند بخشی از هویت فرهنگی و اعتقادی افراد را به نمایش بگذارد؛ موضوعی که رسانهها نیز با تبدیل آن به یک زبان جهانی، بیش از گذشته بر اهمیتش افزودهاند.
هفته وحدت فقط فرصتی برای یادآوری مشترکات مسلمانان نیست؛ میتواند بستری برای بازخوانی ارزشهایی باشد که شیعه و سنی را کنار هم قرار میدهد. حجاب، به عنوان یکی از آموزههای مشترک قرآن، میتواند یکی از همین نمادهای وحدتآفرین باشد.
مسأله حجاب تنها مختص به دین مبین اسلام نیست بلکه سایر ادیان الهی و کتب آسمانی بر آن تأکید دارند. در قسمتی از تورات بر لزوم پوشش چادر به عنوان حجاب برتر اشاره شده است.
چرا دو نوجوان در شرایطی مشابه، درباره حجاب انتخابهای متفاوتی دارند؟ پاسخ را نمیتوان تنها در میزان دینداری یا تصمیم فردی جستوجو کرد. خانواده، دوستان، همنشینان و الگوهای اجتماعی، بهویژه در دوران نوجوانی و جوانی، نقش مهمی در شکلگیری نگرش و رفتار افراد دارند. از این منظر، ترویج حجاب بیش از آنکه با فشار و قضاوت نتیجهبخش باشد، به الگوسازی، تقویت گروههای مرجع مثبت و حفظ کرامت افراد نیاز دارد؛ رویکردی که در بیانات امام خمینی(ره) و رهبر معظم انقلاب نیز بر آن تأکید شده است.
حجاب در مکتبِ اسلام، فراتر از یک حکم شرعی، «دژِ نفوذناپذیرِ کرامت» و امنیت اخلاقی جامعه است. نوشتارِ حاضر با واکاویِ هجمهٔ سازمانیافتهٔ دشمن به نهادِ خانواده و نقدِ نگاهِ کالاییِ تمدنِ غرب به زن، بر ضرورتِ همافزاییِ «قاطعیتِ حاکمیتی» و «غیرتِ همگانی» در پاسداری از حریمِ عفاف تأکید میورزد.
بحث حجاب سالهاست به یکی از پرسشبرانگیزترین موضوعات جامعه تبدیل شده است. بسیاری میپرسند اگر «دل پاک» مهم است، چرا باید به پوشش اهمیت داد؟ آیا حجاب فقط یک حکم ظاهری است یا فلسفهای عمیقتر در پس آن نهفته است؟ پاسخ به این پرسشها، زمانی روشنتر میشود که از زاویهای متفاوت به مفهوم حجاب و نقش آن در حفظ کرامت، امنیت روانی و روابط اجتماعی نگاه کنیم.
شما با هر بار انتخاب پوشش خود در خیابان، یک «رأی» میدهید! به اینکه میخواهید شهرتان چه شکلی باشد، به احترام متقابل. آیا رأی شما بهسوی آرامش است یا آشفتگی؟
استاد حوزه علمیه خواهران با تاکید بر اینکه در اصل ارزشها انعطاف نداریم؛ اما در روشها، زبان و قالبها میتوانیم خلاق و روزآمد باشیم، گفت: حجاب و عفاف نه یک محدودیت، بلکه یک سپر حفاظتی است.
کارشناس مسائل خانواده در پاسخ به این پرسش «سبک پوشش همسر» بر ضرورت بازگشت به معیارهای الهی در حل اینگونه اختلافات خانوادگی تأکید کرد.
حضرت آیت الله العظمی شبیری زنجانی به پرسشی درباره «وظیفه زن در صورت درخواست یا اجبار مرد به بد حجابی وی» پاسخ گفته است.
در نگاه سنتی، حجاب اغلب به عنوان یک امر صرفاً ظاهری و محدودکننده دیده میشود، اما در نگاه سلوکی، پوشش ابزاری است برای نظم بخشیدن به هیجانات و آمادگی برای تجلی نور باطنی.
هرچه زن از سوی پدر و همسر مورد محبت، احترام و کرامت بیشتری در خانواده و مقابل فرزندان قرار گیرد، حیای او بیشتر درونی میشود. چراکه حیا یک موضوع مرتبط با عزت نفس است پس نقش مرد در تکمیل این عزت نفس بسیار ضروری است. از طرفی زن به دلیل جاذبههایی که دارد بداند این جاذبهها باید تنها در اختیار همسرش باشد و هرچه حیای خود را بیشتر حفظ کند، خانواده خود و خانواده دیگران را مصون نگاه میدارد.
امیرالمومنین علی علیه السلام در حدیثی فرمودند: اَفْضَلُ العِبادَةِ الْعِفافُ، یعنی برترین عبادت ها عفاف است. حضرت در خطبه متقین نفس عفیف را از صفات مومن می شمارند.
مسأله حجاب تنها مختص به دین مبین اسلام نیست بلکه سایر ادیان الهی و کتب آسمانی بر آن تأکید دارند. در قسمتی از تورات بر لزوم پوشش چادر به عنوان حجاب برتر اشاره شده است.
از نگاه مفسران شیعه مانند علامه طباطبایی، این آیات نشان میدهد که حجاب اولاً و بالذات یک تکلیف فردی است؛ یعنی خداوند از زن با ایمان خواسته است که این واجب را برای قرب الهی، پاکی درون و حفظ کرامت خود انجام دهد.
در همایشی در شهر «وین»، پایتخت اتریش سخنرانان ابعاد قانون جدید ممنوعیت حجاب برای دختران نوجوان مسلمان را بررسی کردند.
وقتی با حجاب وارد جمعی میشوی که با نگاههای تمسخرآمیز مسخرهات میکنند؟ آن لحظه که دلت میلرزد، بهجای عقبنشینی، دستت را به گوشۀ روسریات ببر و در دلت این آیه را زمزمه کن.
در پاسخ به پرسشهای مخاطبان، پایگاه اطلاعرسانی رهبر معظم انقلاب، مجموعهای از احکام شرعی مرتبط با حجاب و پوشش در محیطهای مختلف اجتماعی، آموزشی و خانوادگی را منتشر کرد.
نظمه خان، بنیانگذار روز جهانی حجاب، گفت که اسلامهراسی در غرب شکل خطرناکتری به خود گرفته و به دنبال ساکتکردن صدای زنان مسلمان به نام دفاع از حقوق آنان است.
قرآن وقتی درباره ی عفت و حجاب زن سخن میگوید، میفرماید: حجاب، عبارت است از یک نحوه احترام گذاردن و حرمت قائل شدن برای زن که نامحرمان او را از دید حیوانی ننگرند.
دو واژه (حجاب) و (عفاف) در اصل معنای منع و امتناع مشترک هستند اما تفاوتی میان آنها وجود دارد.
پوشش از نخستین جلوههای تمدن انسانی و یکی از ویژگیهای متمایز انسان در مقایسه با سایر موجودات است. لباس، افزون بر نقش حفاظتی در برابر عوامل طبیعی، همواره با مفاهیمی چون حیا، عفت، زیبایی و هویت فرهنگی پیوند داشته است. بررسی متون دینی، شواهد تاریخی و دیدگاه اندیشمندان نشان میدهد که گرایش به پوشش، بهویژه در میان زنان، ریشهای فطری دارد و در طول تاریخ بشر، با وجود تفاوت فرهنگها و تمدنها، بهعنوان ضرورتی اجتماعی و اخلاقی استمرار یافته است.
حجاب و عفاف بهعنوان یکی از بنیادیترین آموزههای فرهنگی و اجتماعی اسلام، همواره در متن زندگی فردی و جمعی مسلمانان حضور داشته و از صدر اسلام تا دوران معاصر، با روایتها و خاطراتی الهامبخش از پیامبر اکرم(ص)، اهلبیت(ع)، زنان مؤمن، شهدا و تجربههای زیسته در جوامع مختلف، بهمثابه نمادی از کرامت، هویت و انتخاب آگاهانه زن مسلمان جلوهگر شده است.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، برخی بلاگرها و مزونها با چهرههای آرایششده و سبکهای غربی، حجاب را به عرصهای برای جذب فالوور و سود اقتصادی تبدیل کردهاند؛ موضوعی که انتقاد کارشناسان دینی را برانگیخته است. بنابر روایت تبیان حجاباستایلهایی که در ایران فعالیت میکنند مقلد حجاباستایلهای ترکیه، اندونزی و مالزی هستند که متأسفانه […]
کتاب «عشق زیر روسری» با نگاهی عاشقانه و اجتماعی، داستان دختری مسلمان را روایت میکند که در دل زندگی مدرن لندن، میان خواستگاریهای امروزی، کلیشهها و باورهای دینی، بهدنبال عشقی واقعی و محترم میگردد.
حفظ میراث و هویت فرهنگی آن بر همگان واجب است و یکی از شئون نگهبانی از آنها رعایت حریم و حرمت آنهاست که این روزها گاهی به دلیل غفلت از حجاب و با هنجارشکنی باعث شکسته شدن آن میشوند!
تصاویر مشهور حضرت مریم در نقاشیهای اروپایی اغلب او را بیحجاب نشان میدهند، اما این واقعیت، بازتاب تعالیم دینی نیست. پژوهشهای تاریخی نشان میدهد حجاب و پوشش زنان، پیش از اسلام نیز در ادیان مختلف وجود داشته و حتی قوانین سختگیرانهتری داشته است. تحولات فرهنگی پس از رنسانس و هنر اروپایی بود که چهره مریم و دیگر مقدسان را با پوششی کمتر نشان داد، نه واقعیت تاریخی یا دینی.
امام سجاد (ع) در دعای اول صحیفه سجادیه با لحنی لطیف میفرمایند: «آفریدگان را به قدرت خود آفرید و به خواست خویش بر آنان جامه هستی پوشانید؛ آنگاه ایشان را به راهی که میخواست رهنمون کرد و به جاده محبت خود روان گردانید.»
آیه ۳۱ سوره نور، وقتی از پوشاندن زینتها، انداختن پوشش بر گریبان و رعایت مرزهای آشکار و پنهان سخن میگوید، مستقیماً حدود حضور زن در فضای عمومی را ترسیم میکند، آیاتی که نشان میدهد حجاب نه برداشت فرهنگی متأخر، بلکه حکم صریح الهی برای صیانت از کرامت زن و سلامت جامعه است.