آیه 61 سوره بقره بیانگر حکم تشریعی است، نه تکوینی؛ یعنی مسلمانان مأمورند اهل کتاب را در چارچوب نظام جزیه تحت حاکمیت خود قرار دهند.
سوره بقره نخستین سورهای است که در مدینه نازل شده و لذا در آن به مناسبات مسلمین به قومیتهای دیگر در بدو تأسیس جامعه اسلامی اشاره دارد.
اپلیکیشنهای قرآنی با گسترش استفاده از تلفنهای هوشمند، به یکی از ابزارهای اصلی انس روزانه با قرآن تبدیل شدهاند. «قرآن مجید _ ترتیل و ترجمه کامل» نیز یکی از این محصولات است که تلاش کرده با ارائه امکانات پایه، تجربهای ساده و روان برای کاربران فراهم کند.
در میان آثار و میراث علمی شهید امام خامنهای (ره)، تفسیر قرآن جایگاه ممتازی دارد.
خداوند در آیات ۱۴ تا ۲۲ سوره جاثیه، از قومی سخن میگوید که کتاب آسمانی، پیامبران، نعمتهای فراوان و نشانههای روشن هدایت را در اختیار داشتند، اما حسادت، برتریجویی و دنیاطلبی، آنان را به اختلاف و انحراف کشاند.
در قیامت خداوند انسانها را مجدداً زنده میکند این هم رحمت است اما این رحمت رحمانی رحمت همگانی و عمومی گرچه گسترده و همگانی است اما محدود و موقت است مخصوص این دنیا است ولی رحمتی که از کلمه رحیم فهمیده میشود نوعش نوع دیگری است رحمت خاص است...
یک قرآنپژوه با اشاره به مقایسه تفسیر قرآن مورخان و تفسیر رهبر شهید، گفت: هر دو تفسیر تأکید دارند که سوره تغابن یک موعظه است و با تمثیلات و مسائل اقناعی مخاطب را موعظه میکند ولی نگاه مبنایی رهبر شهید و برداشت ایشان از آیات کاملاً متفاوت از برداشت قرآن مورخان است.
بر اساس روایتی منسوب به امام صادق، تلاوت سوره علق در شب یا روز و وفات پس از آن، پاداشی همانند شهید و مجاهد در رکاب محمد بن عبدالله دارد. این روایت بیانگر فضیلت تلاوت این سوره است و به معنای جایگزینی قرائت آن با حکم فقهی جهاد نیست.
آیات ۱ تا ۱۳ سوره جاثیه، با یادآوری نعمتهای بیشمار خدا در آسمان و زمین، این پرسش را مطرح میکند که چرا انسان با وجود غرق بودن در نعمتها، شکرگزار نیست و گاه راه غفلت، سرکشی و دشمنی با حق را برمیگزیند.
آیه چهارم سوره فتح با تأکید بر تعبیر «لِیَزْدَادُوا إِیمَانًا مَعَ إِیمَانِهِمْ» نشان میدهد که ایمان، حقیقتی ایستا و یکمرحلهای نیست، بلکه مسیری پیوسته برای رشد، تعالی و رسیدن به مراتب بالاتر معنوی است؛ مسیری که در پرتو خودسازی، عمل صالح و نزول سکینه الهی، مؤمن را از توقف و رضایت به حداقلها بازمیدارد.
سوره دخان از دشمنانی سخن میگوید که در هنگام سختی وعده ایمان میدهند، اما پس از رفع عذاب پیمان خود را میشکنند. این آیات هشداری روشن است که عهدشکنی از ویژگیهای همیشگی دشمنان حق است و نمیتوان به وعدههای آنان اعتماد کرد.
خداوند برنامه ما را در قالب کتابی به نام قرآن معین کرده و البته اجرای آن را نیز با فرستادن پیامبر(ص) به عنوان مربی ضمانت کرده است.
آیات آغازین سوره بقره، پس از ترسیم ویژگیهای منافقان با دو تمثیل گویا و دعوت انسانها به عبادت خدای یکتا، به یکی از مهمترین مباحث قرآنی یعنی «اصل تحدی» میپردازد؛ جایی که قرآن مخاطبان تردیدکننده را به آوردن سورهای همانند خود فرا میخواند و این چالش را نشانهای از الهی بودن وحی معرفی میکند.
خداوند در سوره دخان با روایت نجات حضرت موسی(ع) و بنیاسرائیل و غرق شدن فرعون، این حقیقت را یادآور میشود که هرگاه خدا اراده یاری مؤمنان کند، حتی دریا نیز به خدمت جبهه حق درمیآید.
در «عالم ذر»، انسانها با پذیرش پروردگاریِ خداوند، عهد بستند که تربیت و پرورش خود را به او بسپارند. اما با ورود به «عالم عین» و زندگی دنیوی، بسیاری از انسانها این پیمان را فراموش کرده و عملاً «رب» یا سرپرستِ تربیتی خود را تغییر دادهاند.
آیات پایانی سوره زخرف با نقل سخن پیامبر اکرم(ص)، مبنی بر «يَا رَبِّ إِنَّ هَؤُلَاءِ قَوْمٌ لَا يُؤْمِنُونَ» نشان میدهد که دشمنان حق آنقدر در بیایمانی و سرکشی پافشاری کردند که کارشان به شکایت پیامبر(ص) و وعده عذاب الهی انجامید.
یک مترجم قرآن کریم به زبان بوسنیایی گفت: هدف من در این ترجمه این بود که با تمام توان انسانیام، حداقل بخشی از زیبایی سبکی قرآن را منتقل کنم، با علم به اینکه هیچ ترجمهای هرگز نمیتواند به طور کامل به این هدف دست یابد.
«سوره حمد با احتساب «بسمالله الرحمن الرحیم» به عنوان یک آیه، مشتمل بر هفت آیه است.
آیات پایانی سوره شوری با ترسیم سرنوشت ستمگران و یادآوری حاکمیت مطلق خداوند، انسان را به استفاده از فرصتهای باقیمانده فرا میخواند و هشدار میدهد که پیش از فرارسیدن روزی که راه بازگشت بسته میشود، باید دعوت الهی را پذیرفت و به سوی حق بازگشت.
بر ساحل نور عنوان درسگفتاری است که تلاش دارد با بیانی ساده، مختصر و کاربردی به تفسیر قرآن بپردازد.
جایگاه انسان در قرآن، بر ضرورت توجه متعادل به جسم و روح در زندگی فردی و اجتماعی تأکید شده است و هشدار میدهد که بیتوجهی به نیازهای طبیعی و عاطفی، میتواند به شکلگیری حقالناسهای پنهان و افزایش اختلافات و جداییهای خانوادگی منجر شود.
آموزههای قرآنی، گذشت و عذرپذیری را از ارکان مهم اخلاق فردی و اجتماعی معرفی میکنند. آیه «خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِینَ» با تأکید بر سه اصل گذشت، نیکی و پرهیز از درگیری با جاهلان، چارچوبی برای روابط انسانی ارائه میدهد؛ چارچوبی که در سیره پیامبران الهی، بهویژه رفتار حضرت یوسف (ع)، بهعنوان الگویی روشن از بخشش و بزرگواری تجلی یافته است.
قرآن کریم در آیه ۱۸۷ سوره بقره با تشبیه همسران به «لباس» برای یکدیگر، عمیقترین تصویر از رابطه زناشویی را ارائه میدهد؛ رابطهای مبتنی بر آرامش، پوشش و حفاظت متقابل، نه سلطه و تملک. این نگاه قرآنی نشان میدهد که همسرداری موفق، بر پایه مراقبت عاطفی، حفظ حرمت، و تعادل میان غیرت و اعتماد شکل میگیرد.
سیدمحسن میرباقری مفسر قرآن کریم به بیان خواص آیتالکرسی پرداخت و گفت: خواندن این آیه فقط برای حفظ جان و مال نیست، برای حفظ ایمان و دینتان هم آیتالکرسی بخوانید.
حفظ کل قرآن با نوار کاست، خانواده حاجیه مریم ۸۲ ساله را عمیقاً تحت تأثیر قرار داد. بیست و یک فرزند و نوه او که بسیاری از آنها تحصیلات و مدارک دانشگاهی دارند با حیرت و احترام در برابر معجزه مادربزرگ بیسوادشان ایستادند، کسی که به چیزی دست یافته است که حتی بسیاری از افراد بینا و تحصیلکرده هم از عهدهاش برنمیآیند.
سامانه هوشمند حفظ قرآن کریم «حفظان» با هدف ارائه آموزش تخصصی و هدفمند حفظ راهاندازی شده است؛ سامانهای که با بهرهگیری از محتوای آموزشی متنوع و ابزارهای هوشمند برنامهریزی، تلاش دارد مسیر حفظ را برای گروههای مختلف سنی و آموزشی تسهیل کند.
ایمان واقعی، آگاهانه است، نه مقلدانه یا متعصبانه. ایمانی که از روی تقلید یا تعصب باشد، با اولین فشار (مثل آهن گداخته) از بین میرود، اما ایمان مبتنی بر آگاهی و بصیرت، در سختترین شرایط هم استوار میماند.
همزمان با فرا رسیدن نخستین سالگرد شهادت جمعی از سرداران، دانشمندان و هموطنانمان در جریان تجاوز سحرگاه ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ جبهه صهیونیستیـآمریکایی به خاک ایران، برای اولینبار متن یادداشت و دستخط شریف حضرت آیتالله العظمی شهید سیدعلی خامنهای در ابتدای قرآنی که ثواب قرائت آن را به این شهدای والامقام تقدیم کرده بودند، منتشر شد.
آیات ۱۱ تا ۱۵ سوره شوری نشان میدهد که خداوند، امتها را به برپایی دین و پرهیز از تفرقه فراخوانده است، اما دشمنان از سر زیادهخواهی و با دامن زدن به اختلاف، در برابر این فرمان الهی ایستادند.
بسیاری از مفسران این آیه را درباره عبدالله بن سلّام دانستهاند، اما با توجه به سیاق مکی سوره، مخاطب آیات و زمان مسلمانشدن او، این نسبت مورد تردید است.