آیه ۶۱ بقره به ما هشدار میدهد که زندگی فقط با تأمین خواستههای نزدیک معنا پیدا نمیکند. انسان زمانی انسان میماند که بتواند میان «آنچه میخواهد» و «آنچه برای او خیر است» فرق بگذارد. و درست از همان لحظهای که «أدنی» جای «خیر» را میگیرد، هبوط آغاز میشود؛ هرچند همهچیز در ظاهر عادی به نظر برسد.
آیه «وَأَطِیعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ» بر اطاعت همزمان از خدا و پیامبر (ص) تأکید دارد؛ اطاعتی که در عمل به تکالیف و تسلیم در برابر فرمان آن حضرت (ص) خلاصه میشود و راهگشای رحمت الهی و رسیدن به اوج عزت است. این مسیر، با فراخوان به «مسابقه» به سوی مغفرت الهی و بهشت، ترسیم شده است.
سورهای که آیتالله فاطمینیا از آن بهعنوان «سرّ عجیب الهی» یاد میکرد. سی و هفتمین سوره قرآن که خواندنش در روز جمعه، دریایی از برکات را نصیب انسان میکند.
آیات ۳۹ تا ۴۶ سوره فصلت با یادآوری قدرت خداوند بر زنده کردن مردگان و اشاره به سرگذشت قوم موسی(ع)، هشدار میدهد که نادیده گرفتن آیات الهی و تکذیب حق، سرانجامی جز شکست و خواری در پی ندارد، سنتی که پیش از این در تاریخ بنیاسرائیل و دیگر مخالفان پیامبران به روشنی آشکار شده است.
چهره واقعی دشمنان حق زمانی آشکار میشود که پردههای قیامت کنار برود؛ همانجا که گمراهان، بهجای یاری یکدیگر، یکدیگر را عامل بدبختی خود میدانند. آیات ۲۱ تا ۲۹ سوره فصلت با اشاره به تأثیر همنشینان فاسد و گمراهکننده، هشدار میدهد که پیروی از اهل باطل سرانجامی جز حسرت، عذاب و پشیمانی ابدی ندارد.
کتاب «اللوامع النورانية في أسماء علي و أهلبيته القرآنية» اثر مفسر برجسته شیعه، سیدهاشم حسینی بحرانی، با ترجمه سیدغریب موسویمهر، به بررسی نامها و اشارات قرآنی درباره امام علی(ع) و دیگر ائمه معصوم(ع) میپردازد.
مؤمن راستین پنج نشانه دارد: هراسِ محبتآمیز از یاد خدا، افزایش ایمان با آیات الهی، توکل فعال (نه تنبلی)، اقامه نماز (نه فقط خواندن آن)، و انفاق از تمام روزیهای الهی (مال، عمر، علم). حاصل این مسیر، آمرزش و روزی کریمانه است.
یکی از نام های روز قیامت، «القارعة» است. «اَلْقارِعَة» از مادّه «قرع» در اصل به معنای کوبیدن با شدّت است به گونه ای که صدای بلندی از آن برخیزد و به همین جهت، چکش را «مقرعه» می گویند. در اینکه منظور از «قارعه» در این آیات چیست؟ گروهی از مفسّران گفته اند که این تعبیر یکی از نام های قیامت است. بعضی دیگر تصریح کرده اند که این تعبیر بر مجموعه حوادث قیامت که از نفخ صور اوّل شروع می شود و پایان آن خاتمه داوری خداوند درباره بندگان است اطلاق شده است.
در قرآن مجید و طی آیات متعدّدی سخن از تکلّم خداوند با حضرت موسی(ع) شده است. باید توجّه داشت که تکلّم خداوند از سنخ سخن گفتن انسان که نیازمند به ابزار مادّی ـ مثل زبان ـ است، نمی باشد؛ بلکه منظور «انتقال و تفهیم پیام» پروردگار به پیامبران الهی است، یعنی همان «وحی» که در قالب های متفاوتی (الهام مستقیم. من وراء حجاب، انتقال بواسطه جبرائیل) جلوه می کند. اختصاص صفت «کلیم الله» به حضرت موسی(ع) شاید به خاطر این باشد که ایشان غالبا وحی را بدون واسطه دریافت می نمود.
ارتباط آیه اول سوره معارج با واقعه غدیر و اعتراض نعمان بن حارث، با وجود مکی بودن سوره، بر اساس روایات فریقین و شواهد قرآنی قابل اثبات و دفاع است.
«بنی اسرائیل» از اقوام یهودی است که در قرآن کریم به صورت مفصّل به بیان زندگی، ویژگی ها و نوع برخورد آنان با پیامبران پرداخته شده است. در قرآن کریم، 41 بار از این قوم نام برده شده; همچنین در عهدین، سیر تحوّلات و اوصاف آنان در اسفار گوناگون بیان شده است. در این پژوهش، تلاش کرده ایم تا گزارش کوتاهی از این قوم در عهدین و قرآن کریم عرضه گردد.
منافقان در غدیر خم توطئه میکردند؛ بعد سوگند یاد میکردند که علیه ولایت چیزی نگفتهاند ولی پیامبر(ص) خطاب به آنها آیه ۷۴ سوره توبه را قرائت کرد که میفرماید: «به خدا قسم یاد میکنند که نگفتهاند در حالی که سخن کفر را بعد از اسلامشان بر زبان آوردهاند».
آیات ۶۷ تا ۷۷ سوره غافر با یادآوری قدرت خدا در آفرینش انسان و زندگی و مرگ، ریشه انکار و سرکشی دشمنان را آشکار میکند. خداوند در این آیات هشدار میدهد کسانی که با وجود دیدن نشانههای روشن الهی به حق پشت میکنند و راه تکذیب و شرک را در پیش میگیرند، سرانجامی جز خواری، حسرت و عذاب سخت نخواهند داشت.
رهبر شهید انقلاب با اشاره به آیه سوم سوره مبارکه «مائده» درباره واقعه غدیر بیاناتی فرمودهاند.
غدیر، تجلی ولایت و تداوم خط امامت از امیرالمؤمنین (ع) تا نظام جمهوری اسلامی است و فرصتی برای تجدید پیمان با ولایت، گرامیداشت این عید الهی و تلاش برای اعتلای ایران اسلامی به شمار میرود.
لقب “قلب قرآن” که از لسان مبارک پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآلهوسلم برای سوره یس نقل شده است، بر یک حقیقت بنیادین تأکید دارد: این سوره، محوریترین و حیاتیترین بخش کل کتاب الهی است. همانطور که قلب، اندام اصلی و حیاتبخش هر موجود زنده است، سوره یس نیز منبع و چکیدهی حیات معنوی و اعتقادی قرآن است.
مؤمن آلفرعون در آیات ۳۴ تا ۴۰ سوره غافر با یادآوری سرنوشت تکذیبکنندگان پیامبران، هشدار میدهد که ریشه هلاکت دشمنان حق در تکبر و لجاجت آنان است. این آیات در مقابل، ایمان و عمل صالح را راه نجات معرفی میکند و وعده میدهد که سرانجام جبهه حق، بهرهمندی از پاداش بیحساب الهی است.
آیات ۲۶ تا ۳۳ سوره غافر در حالی که از تهدیدهای فرعون علیه حضرت موسی(ع) سخن میگوید، با یادآوری سرنوشت ستمگران گذشته، این پیام را میدهد که مقاومت راه نجات است و دشمنان حق، هرچند قدرتمند به نظر برسند، سرانجامی جز نابودی نخواهند داشت.
در آیات ۱۷ تا ۲۵ سوره غافر، قرآن با یادآوری سرنوشت فرعون، هامان و قارون هشدار میدهد که قدرت و سلطه ظالمان پایدار نیست. این آیات تأکید میکند همان خدایی که روزی فرعون مدعی قدرت را نابود کرد، امروز نیز میان جبهه حق و باطل عادلانه داوری میکند و پایان ظلم را سقوط قرار داده است.
برخی آیات سوره بقره، در نگاه تفسیری شیعه، فراتر از معنای ظاهری خود، به مقام و ولایت امیرالمؤمنین علی(ع) اشاره دارند. کتاب «اللوامع النورانیة فی أسماء علی و أهل بیته القرآنیة» این اشارات را بر پایه روایات اهلبیت(ع) گردآوری کرده است.
حضرت رسول(ص) در عید غدیر سوره حمد را قرائت فرمود تا به همگان بگوید صراط مستقیم که مردم هر روز در نمازهایشان با خواندن سوره حمد از خدا میخواهند، راه ولایت است که از پیامبر(ص) آغاز میشود و به علی(ع) میرسد و تا یازده امام بعد از او ادامه مییابد.
امروزه دشمنان با استفاده از ابزارهای پیشرفته رسانهای و «زخرف القول»، سعی در انحراف افکار عمومی دارند.
به شرط یقین و تلاش و کار و توکل به خدا و قرائت ایمانی آیات قران برکات آسمانی بر انسان نازل میشود. رزق و روزی همزمان با تصمیم عالی و حرکت در مسیر اهداف و ایمان درونی میسر میشود.
قدرتهای ظاهری گاهی چنان بزرگ و تعیینکننده به نظر میرسند که دشمن خود را صاحب اختیار سرنوشت انسانها میپندارد، اما آیات سوره فاطر، بهویژه آیه دوم، این تصور را درهم میشکند و یادآور میشود که هیچ قدرتی بیرون از اراده الهی عمل نمیکند و آنچه خدا نخواهد، پایدار نخواهد ماند.
کتاب مقدس فعلی آمیختهای از متون آسمانی و تحریفات بشری است که عالمان یهودی در زمان پیامبر(ص) با کتمان حقایق و تفسیرهای باطل، مانع تشخیص حقیقت توسط مردم شدند.
در روزگاری که حقیقت بیش از هر زمان دیگری در دسترس است، گمراهی نه از نشنیدن، بلکه از نخواستن آغاز میشود، آیات ۵۱ تا ۵۹ سوره قصص نشان میدهد هدایت، نتیجه انتخاب آگاهانه دلهاست، نه حاصل وفور پیامها و انسان معاصر بیش از همیشه میان دانستن و رفتن، متوقف مانده است.
خداوند در قرآن آیههایی را درباره ظهور امام زمان (عج) آورده است و درباره حکومت او بر زمین سخن گفته است که این آیات را در این مطلب میخوانید.
امیرالمومنین علی علیهالسلام فرمود: هرکس این ۶ آیه را هر صبح بخواند خداوند متعال او را از هر بدی و مرضی کفایت میکند.
«یهود» پیروان شریعت و زیرمجموعهای از «بنیاسرائیل» (فرزندان یعقوب) هستند؛ لذا هر یهودی از بنیاسرائیل است، اما عکس آن لزوماً صادق نیست.
قدرتهای پوشالی شاید در دنیا ماندگار به نظر برسند، اما قرآن از روزی خبر میدهد که همه محاسبات فرو میریزد و حقیقت آشکار میشود. سوره زمر با ترسیم صحنههای قیامت نشان میدهد که عدالت الهی قطعی است، دشمنان حق سرانجام با نتیجه اعمال خود روبهرو میشوند و حسرت میخورند.