خدا در سوره مبارکه اسرا میفرماید که بنی اسرائیل دو بار در زمین فساد گسترده خواهند کرد و هر دو بار مجازات سخت الهی گریبانشان را خواهد گرفت، به عقیده مفسران، یکی از اینها رخ داده و دیگری هنوز مانده است.
اهل بیت (ع) از نخستین روزها همزمان با نزول آیات، آنها را مینوشتند، میخواندند، در دل میسپردند و در میان مردم تبیین میکردند. این رویکرد سبب شد فرهنگ حفظ قرآن به بخشی جداییناپذیر از هویت دینی مسلمانان تبدیل شود.
همه آیات قرآن وسورههای آن داروهای شفابخشی برای انواع بیماریهای ظاهری و باطنی هستند و برای هر سوره فضائل و آثاری در روایات ذکر گردیده است.
اختلاف مفسران نشاندهنده وجود اختلاف در خود قرآن نیست، بلکه اختلاف مفسران عمدتاً ریشه در دو عامل اصلی دارد: اخود مفسران و ماهیت متن و زبان.
تحلیل معناشناختی احسان در قرآن نشان میدهد که این مفهوم ترکیبی از نیت خالصانه الهی، عمل صالح مبتنی بر تقوا، رعایت جایگاه و موقعیت هر عمل و فراتررفتن از حداقلهای الزامآور است.
خدا در سوره نحل میفرماید که دشمنان با همه ابزارهای جنگ روانی، اقتصادی و حتی ترور شخصیتی به سراغ پیامبر آمده بودند. این نکته نشان میدهد که یکی از ابزارهای دشمن در هر زمان، فرسودهسازی از طریق فشارهای روحی و روانی است. درمان این تاکتیک، تکیه بر صبر، اتکا به خدا و خویشتنداری است.
آیه «وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِیلًا» بیانگر آن است که ترتیل فراتر از زیبایی تلاوت، روحی نظمدهنده بر نزول، قرائت، فهم و اجرای قرآن است و با جاری شدن در رفتار و تصمیمها، سبک زندگی انسان را بر پایه نظم و حکمت الهی سامان میدهد.
خدا در سوره حجر با بیان اینکه دشمنان دین گاهی با جلوهگری دنیا، مؤمنان را تحت تأثیر قرار میدهند، میفرماید که فریب رفاه موقتی دشمنان را نخورید زیرا این نعمتها به زودی از آنان گرفته خواهد شد.