خواندن «صد رکعت» نماز، در هر رکعت پس از سوره «حمد» «ده مرتبه» سوره «توحید» خوانده شود. شیخ مفید در کتاب «مقنعه» از حضرت امیرالمؤمنین(علیه السلام) روایت کرده: که هرکه این عمل را انجام دهد، حق تعالی ده فرشته به سوی او می فرستد تا دشمنانش را از پری و آدمی از او دور کنند و هنگام مرگ او سی فرشته می فرستد که او را از عذاب دوزخ مژده ایمنی دهند.
حجت الاسلام سید محمدتقی محمدی از کارشناسان احکام شرعی به سؤالات پیرامون «از کجا بفهمیم روزه برای ما ضرر دارد؟» پاسخ داد.
با ورود به روز سیزدهم رمضان، فرصت تکرار فضیلت بینظیر دعای مُجیر آغاز شده است. این دعا که بنا بر روایات، جبرئیل آن را بر پیامبر (ص) آورد، نه تنها در شفاعت روز قیامت نقش دارد، بلکه برای شفای بیماران و رفع گرفتاریهای دنیوی نیز مجرب دانسته شده است.
یک پژوهشگر قرآنی با اشاره به آیات ۴۱ تا ۴۶ سوره یاسین گفت: تبیین این آیات نشان میدهد که هرچند پیشرفتهای علمی و ابزارهای مادی مانند کشتیها از نشانههای لطف و تدبیر الهی هستند، اما نجات و امنیت انسان در نهایت به رحمت خداوند وابسته است و بیتوجهی به تقوا و نشانههای الهی میتواند انسان را در برابر حوادث و عذابها آسیبپذیر کند.
بهجای چرخیدن بیهدف در اینستاگرام، قرآن را باز کن. انگار خدا دارد مستقیماً با خودت حرف میزند. این گفتوگو، هر حس تنهایی را از بین میبرد.
«یزید میخواست امام حسین علیهالسّلام را مجبور کند به جای اینکه مردم را ارشاد و هدایت فرماید و گمراهی آن حکومت ظالم را برای آنان تشریح نماید، بیاید حکومت آن ظالم را امضا و تأیید هم بکند! امام حسین فرمود «مثلی لا یبایع مثله»؛ حسین چنین امضایی نمیکند. امام حسین علیهالسّلام باید تا ابد به عنوان پرچم حق باقی بماند؛ پرچم حق نمیتواند در صف باطل قرار گیرد و رنگ باطل بپذیرد.
زهیر احمدی در مجموعه درسگفتارهای «روزه اولیها» به بررسی روشهای صحیح تربیت عبادی کودکان در ماه رمضان میپردازد و با تأکید بر پرهیز از ایجاد تصویری خشن و ترسناک از خداوند در ذهن کودکان، به والدین آموزش میدهد که چگونه با برخوردی مهربانانه و منطقی، همزمان با تقویت انگیزه روزهداری در فرزندان، زمینه را برای حفظ ارتباط عاطفی آنها با خداوند فراهم کنند.
همه وجودها، اعم از مرتبه سافل یا عالی، همگی با وجهی خاص بدون وساطت چیزی با خدای متعال مرتبطاند.
ماه رمضان فرصتی است برای مراقبه و حضور قلب در تمام اعمال. روزهدار باید جوع و عطش را به یاد روز قیامت نگه دارد و اعضا و جوارح خود را در روزهداری کنترل کند. در قرآن و دعا نیز توجه داشته باشد که با خداوند سخن میگوید و از او میشنود، و تمام اعمال را با حضور قلب انجام دهد.
خداوند ابابیل و خداوند طبس، خدای امروز هم هست و دست خدا ما را یاری میکند، همانگونه فرمود: هنگامی که به سوی دشمنان تیر پرتاب کردی، تو پرتاب نکردی، بلکه خدا پرتاب کرد تا آنان را هلاک کند.
آنچه با حال دعاکننده مناسبت دارد این است که از خدای تعالی با جهاتی که منتسب به اوست درخواست کند.
مولانا در این ابیات ناب، دستمان را میگیرد تا از هوسهای کوچک بگذریم و به دریای بیکران فضل خدا برسیم.
در قرآن کریم پایان سوره اعراف و آغاز سوره انفال است. سوره انفال که در مدینه نازل شده، به تبیین وظایف مؤمنان در نبرد، بهویژه جنگ بدر، و احکام انفال، جهاد، صلح و وفای به عهد میپردازد. این سوره با دعوت به تقوا، وعده «فرقان» و مغفرت الهی میدهد و انسان را به تأمل در ناسپاسی در برابر نعمتها فرا میخواند.
روزه با تمرین خویشتنداری، اراده را تقویت، اضطراب را کاهش و صبر را نهادینه میکند و با ایجاد تقوا، به تعادل روانی فردی و سلامت روان جمعی کمک میکند.
فیض کاشانی در این سروده، با نفی «بندگیِ عادتی»، اخلاص و حضور قلب را جوهر عبادت میخواند. او هشدار میدهد که وسواس، سارقِ وقتِ فضیلت است و تنها راهِ رسیدن به راحتِ ابدی، تقواست.
محور سوره توبه، حکومت اسلامی، پیمانشکنی مشرکان و منافقان، و جایگاه توسل و اطاعت از خدا و رسول است. آیات متعدد نشان میدهند که توسل در مسیر هدایت و اطاعت، شرک نیست و از فضل الهی نشأت میگیرد.
یک پژوهشگر قرآن با اشاره به آیه ۳٠ سوره یاسین گفت: این آیه نشان میدهد که استهزای پیامبران، سنتی دائمی در تاریخ بشر بوده و هشدار میدهد که عبرتگیری از سرنوشت گذشتگان و پایبندی به آموزههای الهی، یگانه راه پیشگیری از حسرت و هلاکت ابدی است.
عبدالله مستوفی از خاندانان مستوفیان قاجار و دولتمرد عصر قاجار و پهلوی بود در کتاب سه جلدی «شرح زندگانی من» طلاعات بسیاری درباره اوضاع اجتماعی و فرهنگی ایران و آداب و رسوم ایرانیان در دوران قاجار و اوایل پهلوی نقل کرده است. در بخشی از کتاب وی اطلاعات خواندنی نیز درباره ماه رمضان و آیین نیایش مردم ایران دارد.
خدا در سوره انفال میفرماید که اگر میخواهید از حملات دشمن در امان بمانید باید در همه زمینهها قوی شوید.
ماه رمضان در ایران با لایهای از باورها و آیینهای محلی درهمتنیده است که در هر منطقه رنگ و معنای خاص خود را دارد. بسیاری از این رسمها، در ظاهر سادهاند اما در باطن، حامل امید، نذر و نوعی گفتوگوی درونی با امر قدسی هستند؛ آیینهایی که نسل به نسل منتقل شده و هنوز در برخی شهرها و روستاها اجرا میشوند.
در فرازهایی از دعای جوشن کبیر، خدا را با جلوههای رحمت و قدرتش میخواند: آمرزنده گناهان، برطرفکننده بلاها، نهایت امیدها و بخشنده عطایای بزرگ. او روزیدهنده، مقدرکننده مرگها، شنونده شکایتها و برانگیزاننده مردمان است و اسیران جسمی و روحی را آزاد میکند؛ هم دفع بلا میکند، هم رفع آن، و با فضل بیحساب پاداش صابران را عطا میفرماید.
یک پژوهشگر قرآن با اشاره به آیات ۲۸ و ۲۹ سوره یس و به تصویر کشیدن قدرت مطلق الهی در برابر انسانها و جوامع گفت: این آیات نشان میدهد که پس از شهادت پیامبر قوم مؤمن آل یس، خداوند نه با لشکر و مداخله مستقیم، بلکه بهوسیله صیحهای ناگهانی و سهمگین، عدالت خود را اجرا کرد.
با فرا رسیدن ماه رمضان، کوچههای شهرهای ایران رنگ و بوی دیگری میگیرند. در جنوب، بوی عود و خرما از سفرههای افطار بلند میشود، در شرق، نغمههای «رحمهزونیکه» در شبهای ماه میپیچد و در غرب، زنان بختیاری با سینیهای حنا به استقبال شبهای قدر میروند. اینجا ایران است، جایی که هر شهر، روایت خود را از مهمانی خدا دارد.
حجتالاسلام علوی تهرانی با انتقاد از مراجعه برخی افراد به دعانویسان گفت: اکثریت قریب به اتفاق این افراد صلاحیتی ندارند و حتی آن اندک افرادی که کاری انجام میدهند نیز محدودیت دارند.
فیض کاشانی با زبانی عارفانه یادآور میشود که ارزش عبادت به اخلاص است؛ دلی که از ریا تهی شود، به نور ولایت روشن میگردد.
دعای ابوحمزه ثمالی، متنی است که در آن انسان با بازخوانی لغزشها و امیدهای خود، در برابر پروردگار میایستد و از هراس مجازات تا امید به رحمت، مسیری از تأمل و بازگشت را طی میکند.
امام در نامهای به نیروهای دولتی دستور میدهند که حتی در نوشتن مکاتبات اداری، از اسراف در کاغذ و مرکب پرهیز کنند و قلمها را تیز کنند تا سطرها نزدیک به هم باشد.
در عصر طاعونِ بیصدا، جایی که صفحههای نورانی، روان را میخراشند و اضطراب را تزریق میکنند، ماه رمضان نه فقط مهمانی خدا، که فرصتی برای «سمزداییِ روح» است. روزهداری، تمرینِ رها کردنِ عادتهای ویرانگر، از خوراک تا هوای نفس تا همین صفحههای بیانتها.
شاید منظور از «عزّت» در دعای سحر، صفاتی باشد که قوت و غلبهای در آنها وجود دارد؛ مانند قهّار و مالک.
امام باقر علیهالسلام در روایتی از کتاب «الکافی»، به فضیلت خاص جمعههای ماه رمضان نسبت به جمعههای دیگر ماهها اشاره کرده و آن را معادل با برتری ماه رمضان بر سایر ماهها دانستهاند. این حدیث بر اهمیت خاص ایام جمعه در ماه مبارک رمضان تأکید دارد و بر لزوم بهرهبرداری بیشتر از این ایام مبارک برای تقویت عبادات و نزدیکی به خداوند تأکید میکند.