برخی انسانها که فرصت کافی برای بندگی ندارند، همواره در جستوجوی فرصتی برای عبادت هستند و از خداوند مهلت میخواهند؛ اما در مقابل، کسانی که فرصت در اختیار دارند، با بهانههای مختلف انجام کارهای نیک را به آینده موکول میکنند.
اگر از راه دور به محضر پیامبر یا امام سلام و درود بفرستیم و چیزی از آن ها بخواهیم، آیا آن ها متوجه می شوند و جواب ما را می دهند؟ چگونه ممکن است که یک نفر در آنِ واحد صدای میلیون ها نفر را بشنود و جواب همه آن ها را بدهد؟
در احادیث اسلامی برای هر روز دعا و ذکری هست. خواندن ذکر و دعاهای روزانه علاوه بر ثواب، در رفع مشکلات بسیار موثرند. در این مطلب ذکر و دعای روز یکشنبه و زیارتی که در این روز خوانده میشود آمده است.
روز یک شنبه، دومین روز هفته، مانند سایر روزهای هفته اعمال و آداب ویژه ای دارد که در سنت و سیره ی بزرگان دین جاری بوده و چگونگی آن در کتاب مفاتیح الاجنان شیخ عباس قمی و بلدالامین کفعمی ذکر شده است.
پیشوایان معصوم (ع) از نظر ویژگی های انسانی و زیست طبیعی، نیز از جهت دارا بودن دو نیرو در درون، نیروی غریزه و شهوت و نیروی عقل و از نظر باز بودن راه نیک و بد، هیچ تفاوتی با انسان های دیگر ندارند، همان گونه که در قرآن نیزخطاب به پیامبر آمده : بگو من بشری همانند شما هستم.
سلام دادن به تمام مؤمنان از توصیههای قرآنی بوده و اختصاصی به معصومان(ع) ندارد ولی واضح است که ارزش سلام به آنان بالاتر از سلام به دیگران است.
سكوت ائمه(عليهم السلام)، از استوارى منطق و بيان آن ها حكايت دارد. سكوت آن ها بيان است و نگاه آن ها فرياد. انسان هاى داراى برهان قوى و روشِ جامع، با تأمل هستند. و سكوت آن ها، ما را به حكمت هاى بيان شان مى كشاند.
حجتالاسلام مشفقیپور گفت: ابن قولویه در کتاب کامل الزیارات، باب۱۰۷، صفحه۵۳۷ از اهالی شهر ری نقل میکند که میگوید: در سامرا خدمت امام هادی(ع) رسیدم. از من پرسیدند: «کجا بودی؟» عرض کردم به زیارت امام حسین(ع) در کربلا رفته بودم. حضرت(ع) فرمودند: «اگر قبر عبدالعظیم که در شهر شماست را زیارت می کردی، مثل کسی بودی که امام حسین(ع) را زیارت کرده باشد.»