اربعین فرصتی بینظیر برای رشد معنوی و تربیتی کودکان و نوجوانان است؛ سفری که علاوه بر تجربه روحی و جسمی، مدرسهای برای آموختن مسئولیتپذیری، همدلی، صبر و خودشناسی است. با مدیریت صحیح چالشها و برنامهریزی هوشمندانه، این سفر میتواند به یادگارهایی ارزشمند و درسآموز برای فرزندان تبدیل شود.
سلام بر حسین(ع) یعنی سلام بر عملش، سلام بر بصیرتش و سلام بر راهی که انتخاب کرد.
محکوم کردن جنایات اسرائیل، تنها یک اقدام سیاسی نیست، بلکه یک ضرورت اخلاقی و انسانی است.
نماهنگ «شاه غریب» با مداحی مشترک حاج هادی کاظمی از ایران و فؤاد عیسیاف از گرجستان، در برنامه زنده شبکه سحر آذری رونمایی شد و با استقبال گسترده مخاطبان در آذربایجان، گرجستان و ترکیه روبهرو گردید.
امام حسین(ع) جان خود را به پروردگارش بذل کرد و در عوض، خداوند برای تطهیر قلوب انسانها، چشمهای آنان را به چشمه اشک مبدل کرد تا در عزای سیدالشهدا بگریند و دلهای خود را مطهر کنند.
امام حسین(ع) در پاسخ به این سؤال که چگونه به صبح رسیدی؟ چگونه در روز قدم گذاشتی؟ بر فقیر بودن خود در مقابل قدرت خداوند تأکید فرمودند؛ با این احساس فقر و اضطرار است که به سوی تو میآیم و از غرور نعمتها و نقمتها و از بلا و رضا فارغ میشوم و در این فراغت است که بینیاز میشوم. این تدبیر توست که مرا از خود و از حصارهای خود میرهاند و از فقر و تهیدستی به غنا و سرشاری میخواند.
تکیه دولت چندین در دارد و ما از در قصر گلستان به آنجا رفتیم و ما را مستقیما یعنی بدون آنکه داخل تکیه شویم به طاقنمای مخصوص بردند.
حضرت رقیه (س) صرف نظر از جزئیات تاریخی یا نقلهای روایی، در تاریخ عاشورا و فرهنگ شیعه جایگاهی منحصربهفرد دارد؛ جایگاهی که بیشتر بر پایه تأثیرات روانی، فرهنگی، تربیتی و عرفانی بنا شده است.
یکی از شهیدان قیام حسینی که درتبدیل واقعه عاشورا به یک جریان تاریخی، نقشی بسیار تأثیرگذار دارد، حضرت رقیه(ع) دختر امام حسین(ع) است.
منابع تاریخی اصیل و کهن وجود حضرت رقیه(س) را اثبات میکنند. شهادت مظلومانه ایشان در شام، با افشای جنایات یزید و تأثیر بر افکار عمومی، نقشی کلیدی در سقوط مشروعیت بنیامیه داشت. این واقعه، نماد مظلومیت اهل بیت(ع) در تاریخ شد.
طاووسی مسرور گفت: مرحوم علامه عاملی تصریح میکند امام سجاد علیهالسلام شیعه را از صفر بنا کرد و مجدداً بازسازی نمود؛ به تعبیر ایشان، ساختمانی کاملاً تخریبشده را از نو احیا کرد.
نویسنده کتاب «زیارت عاشورا در نگاهی دیگر» با اشاره به اهمیت و جایگاه زیارت عاشورا در معارف اعتقادی شیعه گفت: در زیارت عاشورا ما از فجایع کربلا چیزی نمیشنویم و از مقتلها چیزی نمیبنیم چرا که مسئله اصلی در زیارت عاشورا چگونه دیدن است، اینکه پشت حوادث و فجایع کربلا گوهر نابی را ببینیم که افق نگاه معصوم(ع) در زیارت عاشورا قصد نشان دادن آن را دارد.
محمد مرادی در یادداشتهایی به بررسی «شعر عاشورایی» پرداخته، این شعر را از آغازین قدمهای شعر فارسی پیگیری کرده و در دهمین قسمت آن، حدیقهالحقیقه سنایی را از منظر شعر عاشورایی بررسی کرده است.
شیخ حسین انصاریان گفت: اسارت واقعی متعلق به دشمنان اهل بیت (ع) بود که اسیر هواهای نفسانی و مطامع دنیوی بودند؛ اما امامان آزادگان حقیقی تاریخ جهاناند.
اربعین حسینی در حکم «آینهای بزرگ» عمل میکند که هرکس، خصوصاً جوانان، خودِ واقعی را در آن بازمییابند و به ارزشهای نهفته در درونشان بیشتر پی میبرند. تجربهای که تأثیر آن تا مدتها در زندگی و تصمیمهای او باقی میماند.
عمر بن سعد میان تردید و دنیاپرستی دست و پنجه نرم کرد؛ هم مذاکره کرد و هم لشکر یزید را تجهیز کرد. تهدید ابن زیاد، طمع به قدرت و ضعف ایمان، او را به مقابل امام حسین (ع) کشاند و عامل جنایت عاشورا شد.
زمزمههای سرشار الهی، آدمی را آن گونه طهارت میدهد که آگاه شود و بشکند و با دست خالی سر بردارد و با همه بدیهای خود به شکار تمام خوبیهای او برود که این بدی را جز آن خوبِ خوب، درمانی نیست.
این نوشتار به بررسی ارزش والای انفاق در راه اهلبیت (ع) و مشروعیت جمعآوری کمک مالی برای مواکب مذهبی با استناد به روایات میپردازد. روایات متعددی از امام صادق (ع) نقل شده که یک درهم هزینه برای امام را برتر از میلیونها درهم در امور خیریه دیگر و حتی معادل کوه احد در پاداش اخروی معرفی میکنند.
«در انتظار» تئاتری است که عاشورا را از زاویهای معاصر روایت میکند و با بلیت رایگان به نذر فرهنگی تقدیم مخاطبان خواهد شد.
بنای اربعین نه بر مبنای ثروت یا قدرت، بلکه بر پایه کرامت انسانی و روحیه خدمتگزاری است، از این رهگذر، زیارت اربعین به الگویی برای بازسازی اجتماعی در جوامع بحرانزده نیز تبدیل میشود.
سعید تاجمحمدی به مناسبت ایام عزاداری سید و سالار شهیدان حضرت امام حسین (ع) و آغاز اسارت اهل بیت (ع)، شعر تازهای برای حضرت رقیه (س) سروده است.
هر غروب، در کوچههای ساکت ابوزیدآباد، خانهای نفس میکشد که سقف گنبدی و دیوارهای کاهگلیاش، دو قرن است با نوای «یا حسین(ع)» جان میگیرد؛ خانهای ساده که دلهای خسته را به اشک پیوند میزند.
معنای «و علی الارواح التی حلّت بفنائک» این است: و [سلام] بر روحهایی که در آستانه تو فرو آمدند.البته این عبارت، کنایهای از فدا شدن شهیدان کربلا در پیشگاه با عظمت سرور و سالار شهیدان بوده و بیانگر تسلیم بودن آن شهیدان والا مقام در برابر خواست و اراده امام و مولای خود است.
زیارت و تربت امام حسین(ع)، به دو ابزار مقاومت فرهنگی و استمرار تاریخی تشیع تبدیل شدهاند. آنان که در طول قرون، بر این سنتها پای فشردهاند، تنها در پی ثواب فردی نبودهاند، بلکه دانسته یا نادانسته، در حفظ یک «سرمایه هویتی» مشارکت کردهاند.
در قرآن تصریح شده است که آسمانها و زمین بر انسانهای بیایمان و کافر گریه نکردند؛ براساس مفهوم مخالف در علم اصول فقه از این آیه نتیجه میگیریم که همه موجودات بر مصائب امام حسین(ع) میگریند.
شیخ حسین انصاریان گفت: مرحوم آیتالله حاج میرزا جواد آقای تهرانی به نحوی رفتار میکردند که حتی اگر دیر به منزل میرسیدند، به حرمت همسر خویش، وی را برای بازکردن در بیدار نمیکردند.
کتابهای زیادی به عنوان مقتل نوشته شدهاند به طوریکه مرحوم شیخ آقا بزرگ تهرانی بیش از هفتاد کتاب را با همین عنوان نام میبرد که به حادثه کربلا مربوط میشود. ما در ذیل به نام برخی از مقتلهای معروف اشاره میکنیم.
محمد مرادی در یادداشتهایی به بررسی «شعر عاشورایی» پرداخته، این گونه شعر را از آغازین قدمهای شعر فارسی پیگیری کرده و در هشتمین قسمت آن، به ریشهشناسی بعضی کلیدواژههای عاشورایی پرداخته است.
نام: على بن الحسین. کنیه: ابوالحسن و ابومحمد. القاب: زین العابدین، سید الساجدین، سجّاد، زکىّ، امین و ذوالثفنات. تاریخ ولادت: نیمه جمادى الثانى سال ۳۸. محل تولد: مدینه مشرفه، در سرزمین حجاز (عربستان سعودى کنونى). برخى مورّخان گفته اند که محل تولد آن حضرت در کوفه بوده است؛ زیرا در آن هنگام، همه افراد خانواده امام على (ع) در کوفه به سر مى بردند.
آیتالله قاضی در وصیتنامه خود بر اهمیت مداومت بر عزاداری و زیارت امام حسین (ع) تأکید کرده و این اعمال را موجب گشایش امور میدانند، حتی با حضور اندک افراد در روضههای هفتگی.