گریه افزون بر آثار جسمانی و روانی، آثار معنوی نیز دارد. آثار گریه در پالایش روح و صفای باطن انسان از دیرباز مورد توجه و تاکید پیشوایان دینی، عارفان و شاعران بوده است ونخستین اثر معنوی و اخلاقی آن این است که قلب انسان با گریه نرم میشود.
حتی صحنه محشر نیز برای حضرت عباس(ع) متفاوت است؛ در حالی که در محشر همگان بر انبیا و اولیای الهی سلام و درود میفرستند، در عالم قیامت، پروردگار، فرشتگان، انبیا و اولیای الهی به قمر بنیهاشم سلام کرده درود میفرستند.
متخصص حوزه مهدویت در همدان گفت: نهضت امام حسین(ع) در کربلا تنها یک حادثه تاریخی نیست بلکه چراغ راهی است که از آن میتوان برای ساختن جامعه مهدوی کمک گرفت.
محفل روضههای خانگی، میراث ماندگار در اصفهان است که قدمت آن به قرنها پیش میرسد و معنویت را در دل کوچه و خیابانهای این شهر گسترش میدهد.
کشتی نجات ویژگیهایی مانند امانبخشی، ثبات، هدایت به مسیر درست و پناهگاهی امن دارد. امام حسین (ع) به دلیل تجسم کامل این خصائص، به درستی «کشتی نجات» خوانده شده که انسانها را از ظلم و گمراهی نجات میدهد.
گزارش ابن سعد، هرچند گاه کوتاه است، اما به دلیل تقارن زمانیاش با راویان دست اول و مستند بودن روایات به شیوخ و منابع اصلی، برای بازسازی تاریخی مقتل اهمیت دارد.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم گفت: امام حسین(ع) در مقطع حساس مبارزه به آیه ۷۱ سوره مبارکه یونس(ع) و هنگام مواجهه نهایی در روز عاشورا، به آیات قرآن درباره تثبیت ایمان و استقامت در مسیر حق استناد کردند.
در مکتب تشیع و سیره اهل بیت (ع) به ویژه امام حسین (ع) و بانوان کربلا، الگویی بیبدیل برای تمام انسانها، اعم از زن و مرد، در راستای دستیابی به سعادت دنیوی و اخروی محسوب میشود.
محمد مرادی در سلسله یادداشتهایی به بررسی «شعر عاشورایی» پرداخته، این گونه شعر را از آغازین قدمهای شعر فارسی پیگیری کرده و در ششمین قسمت آن، به حضور عاشورا در شعر درباری پرداخته است.
صبر حضرت زینب(س) مهمترین امتیاز ایشان نسبت به غیرمعصومان است. وقتی حضرت زینب(س) پیکر آغشته به خون برادر را مشاهده کرد به خداوند عرضه داشت که «اللهمَّ تَقَبَّلْ مِنَّا هَذَا الْقُرْبان؛ پروردگارا، این قربانی را از ما بپذیر».
امام حسین علیهالسلام در کنار امام حسن علیهالسلام طبق فرمایش پیامبر گرامی اسلام سید جوانان اهل بهشت است. آن حضرت امام سوم شیعیان است که در احادیث نبوی به آن تصریح شده است.
در واقعه عاشورا افراد زیادی سعی داشتند حضرت ابوالفضل(ع) را از برادرشان حضرت سیدالشهدا و مقام عظمای ولایت جدا کنند. آنان از قدرت فوقالعاده نفوذ و قدرت الهی ایشان آگاه بودند و به خیال خود گمان میکردند اگر ایشان را از حضرت جدا کنند، قدرت و توان حضرت سیدالشهدا کم شده و تسلیم یزید ملعون میشوند و میتوانند بر سپاه سیدالشهدا پیروز شوند.
یکی از شگفتیهای عاشورا، توانایی امام حسین (ع) در هدایت حتی دلهایی بود که ظاهراً در جبهه دشمن قرار داشتند. دو برادر در لشکر دشمن با ندای «هل من ناصر ینصرنی» امام که در گودال قتلگاه بود، به اسلام پیوستند و به شهادت رسیدند.
امام حسین علیهالسلام در روایتی نورانی، به ارزش صله رحم اشاره میکنند.
۲۰ محرم الحرام روز شهادت بی بی شریفه، دختر امام حسن مجتبی (ع) است که در کاروان اسرا حضور داشته و به دلیل رنج اسارت به شهادت میرسد.
امام حسین(ع) خطبهای غراء در شب عاشورا ایراد نمود و نور را کم کردند تا اصحاب به راحتی بتوانند فرار کنند؛ اما عشق جوشان و معرفت یاران به آنها اجازه ترک یاری حضرت را نمیداد.
انسانهای سالک صادق کوی حق تعالی از زمره کسانی اند که تقرب به اباعبدالله (ع) و دوری جستن از دشمنان آن امام که دشمن اسلام ناب هستند را بصورت ترکیبی در شخصیت خود جمع کرده اند.
حجت الاسلام والمسلمین شیخ حسین انصاریان گفت: امام حسین (ع) در پیشگاه خداوند بسیار ادب داشت.
اوضاع سیاسی و اجتماعی عصر حضرت سیدالشهدا(ع) نتیجه تصمیمی بود که در سقیفه بنی ساعده گرفته شد؛ مردم را از اهل بیت(ع) دور کرده و دین و اسلام همانند شعاری بی روح، لقلقه زبانشان شده بود.
متخصص حوزه مهدویت به بررسی ویژگیهای مشترک دشمنان امام حسین(ع) و امام زمان(عج) پرداخت.
وقتی امام زینالعابدین علیهالسلام پس از عاشورا به مدینه بازگشت، ابراهیم بن طلحه بن عبیدالله، از او پرسید: «چه کسی در این نبرد پیروز شد؟»
عزاداری برای امام حسین (ع) ریشه در تاریخ اسلام دارد و از همان سالهای اولیه پس از واقعه کربلا آغاز شده است. این عزاداریها اشکال مختلفی به خود گرفتهاند و در طول زمان تکامل یافتهاند.
افرادی که دلهایشان تسلیم نبود در نقطه ای از مسیر، راه خودشان را از امام حسین (ع) جدا نمودند. برخی در مدینه جا ماندند. برخی دیگر در میانه راه کربلا و عده ای در شب عاشورا بازگشتند. و کسی هم بود که تا ظهر عاشورا در رکاب امام حسین (ع) جنگید اما شهادت در راه امام را تاب نیاورد و از صحنه گریخت.
مقام شکر از مقامات پرارزشی است که سالکان اندکی به آن دست مییابند؛ اما سیدالشهدا(ع) در اوج مقام شکر در گودال قتلگاه میفرمایند: «خدایا به قضای تو خوشنود و راضیم، بر آزمایش و بلایت صابرم، در برابر فرمانهایت تسلیم هستم، برای من معبودی جز تو وجود ندارد».
«فردا مسافرم»» نوشته مریم راهی، روایتی متفاوت از واقعه کربلاست که با زبانی زنانه و ظریف، از احساسات و سختیهای زنان کاروان اسرا میگوید و عشق و وفاداری آنان را در فضایی پرتنش و تاریخی به مخاطب منتقل میکند.
هرگز مصیبتی سختتر از کربلا و ناگواری اسارت و رنج اهل بیتم ندیدم.
آیت الله جوادی آملی گفت: هر کسی در تاریخ نمیماند؛ آن کسی که وجه الله باشد میماند. وجود مقدس امام حسین (ع) قیام کرد تا دین خدا را حفظ کند.
نهضت کربلا با محوریت امام حسین (ع)، مکتبی برای انسانیت و سرمایهای جاودانه است که آموزههای آن شامل حریت و آزادی در برابر ظلم، امر به معروف و نهی از منکر، تسلیم و رضا در برابر قضای الهی، اخلاص در عمل و پایبندی به حجاب و عفت میشود.
از امام حسین علیه السلام نقل است که فرمودند: براى من ثابت است که رسول خدا صلى الله علیه و آله فرموده: بهترین کارها پس از نماز، دلِ مؤمنى را شاد کردن است، اگر گناهى در کار نباشد.