حضرت ابوالفضل العباس(ع) از لحظه تولد تا لحظه شهادت، تحت تربیت و ولایت خدا، رسول خدا(ص) و ولی خدا(ع) رشد کرده و یک لحظه از اطاعت دست برنداشتند. از اینرو به این مقام والا دست یافتند.
استاد حوزه علمیه با اشاره به دعای حضرت ابراهیم (ع) در قرآن کریم گفت: بر اساس آیات الهی، نسبت دادن شرک یا کفر به اجداد پیامبر اسلام (ص) و امیرالمؤمنین (ع) ادعایی خلاف نص قرآن است.
ماه رجب، ماه رحمت و بندگی است و در روایات اسلامی بر ذکر و یاد خدا در این ماه تأکید فراوان شده است. در حدیثی از پیامبر اکرم(ص) و نیز در نقل علامه مجلسی، برای گفتن ذکر «لا إله إلا الله» در ماه رجب پاداشهای عظیم و کمنظیری بیان شده است که نشاندهنده جایگاه ویژه این ذکر توحیدی در این ماه پرفضیلت است.
استاد انصاریان گفت: همان استقامت خدیجه(س) در شعب ابیطالب، در کربلا تجلی یافت و همان روحیۀ حضرت زهرا(س) در خطبۀ فدکیه، در خطبههای آتشین حضرت زینب(س) متجلی شد.
شیخ حسین انصاریان با اشاره به حکایت اقتدای کاشفالغطاء به یک کاسب مؤمن در مسجد کوفه گفت: این رفتار، درسی ماندگار از تقوا و فروتنی بود.
شیخ حسین انصاریان تعریف میکند: امام حسین(ع) برای باریدن باران چگونه و چه دعایی خواند؟
حجت الاسلام انصاریان با ابراز تأسف از وضعیت حجاب در سطح جامعه، گفت: اگر خداوند میفرماید: زیبایی خود را حفظ کنید، این فرمان به نفع و خیر زنان و مردان است تا جامعه از آسیبهای اخلاقی در امان بماند.
استاد اخلاق حوزه با بیان اینکه حضرت زهرا(س) در بسیاری از ابعاد برای جامعه ناشناخته مانده است، گفت: بخشی از زنان امروز از خدا، دین و اخلاق الهی فاصله گرفتهاند و این ناشی از نشناختن آن الگوهای حقیقی است.
حضرت زهرا (س) همزمان با وظایف دینی ، خانوادگی و ... ، به هنگام ضرورت حضوری اثربخش در عرصه های سیاسی و اجتماعی جامعه داشتند و بدین وسیله به تناسب جایگاه خویش در این امور مشارکت داشتند، نقش آفرینی های تاثیرگذار حضرت زهرا (س) برای مردان و زنان مؤمن نمونه هایی برای سرمشق گیری است، به ویژه برای زنان در عرصه های اجتماعی و سیاسی جامعه.
شیخ حسین انصاریان گفت: ظاهراً درصد بالایی از مردان و زنان عالم قدر خود را نمیدانند و نمیدانند چه هستند؛ خبر ندارند، و این بیخبری همه بلاهای تاریخ و زمان ما را بر سر مردم آورده است.
حضرت موسی علیهالسلام در اوج خستگی و گرسنگی، پاداش کارش را نپذیرفت؛ زیرا آن را تنها برای خدا انجام داده بود، و این یعنی ارزش اخلاص، فراتر از هر ثروت زمینی است.
جمع کردن یا جدا خواندن نماز ظهر و عصر و مغرب و عشاء یكی از اختلافات شكلی در نحوه انجام نماز بین شیعه و سنی است كه شیعیان به طور معمول نمازهای پنجگانه خود را در سه نوبت میخوانند و اهل سنت در پنج نوبت و در هر حال هر دو عمل صحیح است؛ ما نیز همانند اهل سنت معتقدیم كه جدا خواندن نمازهای فریضه در پنج نوبت عملی بهتر و مطابق سنت پیامبر و امامان است، اما نباید از یاد برد كه این امر به معنای ضرورت و لزوم این عمل نیست.
استاد حسین انصاریان با بیان داستان دختری نیازمند و خرمافروشی بیانصاف، جلوهای از اخلاق علوی را ترسیم کرد تا جایی که حضرت علی (ع) با حلم و عطوفت، تلخی بیعدالتی را به شیرینی بخشش و آزادی بدل ساخت.
شیخ حسین انصاریان، مفسر قرآن کریم در یکی از سخنرانیهایش میگوید: فردی از کسی پرسید از ما تا خدا چقدر راه است که ما این راه را طی کنیم؟ جواب داد دو قدم! یکی عبور از دنیا یعنی عبور از گناهان، عبور از همه معصیتها و قدم دومش هم عبور از نفس، عبور از درخواستهای نامشروع بیمنطق نفس که پروردگار در قرآن اسمش را هوا گذاشته است.
در روایتی آمده است که امام صادق(ع) مبلغی نزد مفضل بن عمر کوفی امانت گذاشته بودند تا در صورت بروز نزاع مالی میان شیعیان، با پرداخت آن، اختلاف پایان یافته و آبروی مکتب اهلبیت(ع) حفظ شود.
امیرالمؤمنین (ع) میفرماید: همانطور که بدن بیماریهایی دارد، عقل و روح و نفس و قلب هم بیماری دارند و همه آن بیماریها هم قابل درماناند؛ چراکه این بیماریها با تولد از مادر همراه ما نبودند.
مرحوم آیتالله سید محمدتقی خوانساری پس از سه یا چهار سال خشکسالی در شهر قم، با نهایت شجاعت و یقین به خداوند، نماز باران اقامه کرد و این نماز به اجابت رسید و بارانی فراگیر بارید.
بالاترین مقام انسانی در این جهان، دست یافتن به مقام قرب خداوند از طریق عمل کردن به دستورهای او است.
روی گردانی از یاد خدا: هر کس از یاد پروردگار خود دل برگرداند، وی را در قید عذابی روز افزون درآورد.
شرک بودن توسل به اولیاء سخنی است که در قرن هفتم و هشتم از ابن تیمیه و بعد از پیروان او یعنی سلفیه یا وهابیه صادر شد و مبنای درستی ندارد. زیرا خداوند در قرآن میفرماید:(وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلاّ لِیُطاعَ بِإِذْنِ اللّهِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّهَ تَوّابًا رَحیمًا، ما هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر برای این که به فرمان خدا، از وی اطاعت شود.
شیخ حسین انصاریان گفت: بنیاد اصلی پیام الهی در طول تاریخ، «عبادت حق» و «خدمت به خلق» بوده است و افزونطلبی یا افراط و تفریط در هر یک از این دو عرصه، تعارض با نقشه الهی محسوب میشود.
استاد حسین انصاریان خدمت به مردم را جلوهای از عبادت دانست و گفت: گاه آب دادن به یک حیوان یا حفظ آبروی انسان، پاداشی فراتر از عبادتهای طولانی دارد.
استاد حسین انصاریان گفت: آرامش نفس مطمئنه سیدالشهدا(ع) در اوج فاجعه کربلا، حاصل تسلیم محض و اخلاص بینظیر در برابر خواست الهی بود.
عرفان به معنی معرفت وشناخت است . موضوع آن «خدا» وراه رسیدن به آن «قلب» است ،که از آن به معرفت «حضوری»یاد می شود . معرفت قلبی و حضوری خدا غیر از معرفت عقلی و استدلالی است که فلاسفه به دنبال آن هستند . اگر علم از مقوله «دانستن» باشد ، عرفان از مقوله« یافتن» است.
حجت الاسلام والمسلمین انصاریان در سخنانی به مناسبت ایام صفر درباره عظمت شهدای کربلا گفت: این هفتاد و دو نفر در اوج اخلاق قرار داشتند؛ آنچنان که فرشتگان را به شگفتی واداشتند.
کی از مسائل مهمی که قریب پانزده قرن در جهان تشیع مطرح است، مسأله زیارت حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) میباشد و زمینۀ این زیارت مبارک، توسط رسول خدا (ص) بنا شده و پس از پیامبر به طور متواتر ائمه طاهرین (علیهم السلام) بدان تأکید کرده اند؛ بنابراین مسأله زیارت امام حسین (ع) از زمان تولد مبارک ایشان، توسط پیامبر خدا توصیه شده و مباحث مربوط به پاداش زیارت به قبل از حادثه عظیم عاشورا مربوط است تا اینکه پس از واقعه عاشورا و شهادت حضرت و یاران با وفایشان این مسأله [زیارت] به طور عمیقتر و گسترده تر شکل گرفت.
شیخ حسین انصاریان گفت: در قرآن و سیره اهلبیت (ع) تأکید شده است که انسان برای ارزیابی و اصلاح زندگی و رفتار خویش تنها نباید به معیارهای شخصی یا مادی اکتفا کند.
شیخ حسین انصاریان گفت:جامعه اگر از آفت غیبت و بدزبانی پاک نشود، نباید انتظار نزول رحمت خدا،یا نعمتهایی مانند باران را داشته باشد، چون بنا به روایات امام علی (ع) هر گناهی دری از رحمت الهی را میبندد.
تقیه یعنی استتار و خود را از دید دشمن مخفی کردن، همان طور که سربازان لباس خاکی می پوشند تا دشمن نتواند به راحتی آنان را پیدا کند یا ماشین ها و ادوات جنگی را رنگ خاکی می زنند. تقیه، مخفی بودن از دین دشمن است.
امام حسین(ع) جان خود را به پروردگارش بذل کرد و در عوض، خداوند برای تطهیر قلوب انسانها، چشمهای آنان را به چشمه اشک مبدل کرد تا در عزای سیدالشهدا بگریند و دلهای خود را مطهر کنند.