شیخ حسین انصاریان گفت: بنیاد اصلی پیام الهی در طول تاریخ، «عبادت حق» و «خدمت به خلق» بوده است و افزونطلبی یا افراط و تفریط در هر یک از این دو عرصه، تعارض با نقشه الهی محسوب میشود.
استاد حسین انصاریان خدمت به مردم را جلوهای از عبادت دانست و گفت: گاه آب دادن به یک حیوان یا حفظ آبروی انسان، پاداشی فراتر از عبادتهای طولانی دارد.
استاد حسین انصاریان گفت: آرامش نفس مطمئنه سیدالشهدا(ع) در اوج فاجعه کربلا، حاصل تسلیم محض و اخلاص بینظیر در برابر خواست الهی بود.
عرفان به معنی معرفت وشناخت است . موضوع آن «خدا» وراه رسیدن به آن «قلب» است ،كه از آن به معرفت «حضوری»یاد می شود . معرفت قلبی و حضوری خدا غیر از معرفت عقلی و استدلالی است كه فلاسفه به دنبال آن هستند . اگر علم از مقوله «دانستن» باشد ، عرفان از مقوله« یافتن» است.
حجت الاسلام والمسلمین انصاریان در سخنانی به مناسبت ایام صفر درباره عظمت شهدای کربلا گفت: این هفتاد و دو نفر در اوج اخلاق قرار داشتند؛ آنچنان که فرشتگان را به شگفتی واداشتند.
کی از مسائل مهمی که قریب پانزده قرن در جهان تشیع مطرح است، مسأله زیارت حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) میباشد و زمینۀ این زیارت مبارک، توسط رسول خدا (ص) بنا شده و پس از پیامبر به طور متواتر ائمه طاهرین (علیهم السلام) بدان تأکید کرده اند؛ بنابراین مسأله زیارت امام حسین (ع) از زمان تولد مبارک ایشان، توسط پیامبر خدا توصیه شده و مباحث مربوط به پاداش زیارت به قبل از حادثه عظیم عاشورا مربوط است تا اینکه پس از واقعه عاشورا و شهادت حضرت و یاران با وفایشان این مسأله [زیارت] به طور عمیقتر و گسترده تر شکل گرفت.
شیخ حسین انصاریان گفت: در قرآن و سیره اهلبیت (ع) تأکید شده است که انسان برای ارزیابی و اصلاح زندگی و رفتار خویش تنها نباید به معیارهای شخصی یا مادی اکتفا کند.
شیخ حسین انصاریان گفت:جامعه اگر از آفت غیبت و بدزبانی پاک نشود، نباید انتظار نزول رحمت خدا،یا نعمتهایی مانند باران را داشته باشد، چون بنا به روایات امام علی (ع) هر گناهی دری از رحمت الهی را میبندد.
تقیه یعنی استتار و خود را از دید دشمن مخفی کردن، همان طور که سربازان لباس خاکی می پوشند تا دشمن نتواند به راحتی آنان را پیدا کند یا ماشین ها و ادوات جنگی را رنگ خاکی می زنند. تقیه، مخفی بودن از دین دشمن است.
امام حسین(ع) جان خود را به پروردگارش بذل کرد و در عوض، خداوند برای تطهیر قلوب انسانها، چشمهای آنان را به چشمه اشک مبدل کرد تا در عزای سیدالشهدا بگریند و دلهای خود را مطهر کنند.
بعضی از دشمنان دین بر این عقیدهاند که توسل به ائمه(ع) فایدهای نخواهد داشت؛ اما پروردگار میفرماید: «وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ الله أَمْواتاً بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ».
از روایات و آیات استفاده میشود که انسان در سفری که به سوی فردای قیامت در پیش دارد منازل متعدّدی را باید عبور کند و در هر منزلی عقبهها و مواقفی سخت در پیش رو دارد.
شیخ حسین انصاریان گفت: اسارت واقعی متعلق به دشمنان اهل بیت (ع) بود که اسیر هواهای نفسانی و مطامع دنیوی بودند؛ اما امامان آزادگان حقیقی تاریخ جهاناند.
طبق فرموده قرآن کریم: اهل معرفت هر آنچه از حقیقت که بر پیامبر نازل شده (که یکی از آن حقیقتها حضرت سیدالشهدا و شهادت ایشان است)، مشاهده کنند یا بشنوند از دیدگانشان اشک جاری میشود.
اشکی که برای حضرت سيدالشهدا ریخته شود، در روز قیامت موجب آمرزش گناهان خواهد شد، به رحمت پروردگار تبدیل میشود و سبب شفاعت پیامبر(ص)، حضرت زهرا(س) و دیگر معصومان خواهد شد.
زینت دادن انسان به آموزههای قرآنی و عمل به دستورات آن، انس گرفتن به این کتاب آسمانی است.
خیمهگاه کربلا نهتنها میدان مصیبت و شهادت، بلکه جایگاه عشق و رضایت به مقدرات الهی است؛ جایی که امام حسین(ع) در اوج بلا، تسلیم و رضا را به عالیترین شکل به نمایش گذاشت.
در قرآن تصریح شده است که آسمانها و زمین بر انسانهای بیایمان و کافر گریه نکردند؛ براساس مفهوم مخالف در علم اصول فقه از این آیه نتیجه میگیریم که همه موجودات بر مصائب امام حسین(ع) میگریند.
شیخ حسین انصاریان گفت: مرحوم آیتالله حاج میرزا جواد آقای تهرانی به نحوی رفتار میکردند که حتی اگر دیر به منزل میرسیدند، به حرمت همسر خویش، وی را برای بازکردن در بیدار نمیکردند.
حتی صحنه محشر نیز برای حضرت عباس(ع) متفاوت است؛ در حالی که در محشر همگان بر انبیا و اولیای الهی سلام و درود میفرستند، در عالم قیامت، پروردگار، فرشتگان، انبیا و اولیای الهی به قمر بنیهاشم سلام کرده درود میفرستند.
استاد شیخ حسین انصاریان مداومت به خواندن دعا و ذکرهایی را برای در امان ماندن از چشم زخم از امام صادق علیه السلام سفارش کردند.
بیشتر روایات و نقلهای معتبر، بیماری حضرت زین العابدین(ع) را تنها در همان شب و روز عاشورا عنوان میکنند که ممکن است اثر آن تا چند روز بعد از آن نیز باقی بود.
علاّمه مجلسی در «مقباس المصابیح» فرموده به سندهای معتبر از حضرت صادق(علیهالسلام) روایت شده: حقتعالی در سه ساعت شب و سه ساعت روز خود را به مجد و بزرگواری یاد میکند.
در کتاب «تحفة الزائر» از حضرت صادق(علیهالسلام) روایت شده: هرگاه تو را حاجتی به سوی خدای تعالی باشد یا از امری بیمناک و ترسان باشی در کاغذی بنویس سپس کاغذ را تا کن و در میان تکهای از گل بگذار و در میان آب جاری یا چاهی بینداز که حقتعالی به زودی گشایشی در مشکلت کرامت میکند.
صبر حضرت زینب(س) مهمترین امتیاز ایشان نسبت به غیرمعصومان است. وقتی حضرت زینب(س) پیکر آغشته به خون برادر را مشاهده کرد به خداوند عرضه داشت که «اللهمَّ تَقَبَّلْ مِنَّا هَذَا الْقُرْبان؛ پروردگارا، این قربانی را از ما بپذیر».
در واقعه عاشورا افراد زیادی سعی داشتند حضرت ابوالفضل(ع) را از برادرشان حضرت سیدالشهدا و مقام عظمای ولايت جدا کنند. آنان از قدرت فوقالعاده نفوذ و قدرت الهی ایشان آگاه بودند و به خیال خود گمان میکردند اگر ایشان را از حضرت جدا کنند، قدرت و توان حضرت سیدالشهدا کم شده و تسلیم یزید ملعون میشوند و میتوانند بر سپاه سیدالشهدا پیروز شوند.
حجت الاسلام والمسلمین شیخ حسین انصاریان گفت: امام حسین (ع) در پیشگاه خداوند بسیار ادب داشت.
اوضاع سیاسی و اجتماعی عصر حضرت سیدالشهدا(ع) نتیجه تصمیمی بود که در سقیفه بنی ساعده گرفته شد؛ مردم را از اهل بیت(ع) دور کرده و دین و اسلام همانند شعاری بی روح، لقلقه زبانشان شده بود.
مقام شکر از مقامات پرارزشی است که سالکان اندکی به آن دست مییابند؛ اما سیدالشهدا(ع) در اوج مقام شکر در گودال قتلگاه میفرمایند: «خدایا به قضای تو خوشنود و راضیم، بر آزمایش و بلایت صابرم، در برابر فرمانهایت تسلیم هستم، برای من معبودی جز تو وجود ندارد».
دنیا و مال دنیا كه محل و وسیله زندگی انسان است , وضعی معماگونه دارد، زیرا رسیدن یا نرسیدن به آن، در زندگی آدمی و هستی و حالات او اثر دارد. اگر مال دنیا به دستش نیاید، مبتلا به فقر می شود كه همسایۀ نزدیك و دیوار به دیوار كفر است.