بعضی از دشمنان دین بر این عقیدهاند که توسل به ائمه(ع) فایدهای نخواهد داشت؛ اما پروردگار میفرماید: «وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ الله أَمْواتاً بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ».
از روایات و آیات استفاده میشود که انسان در سفری که به سوی فردای قیامت در پیش دارد منازل متعدّدی را باید عبور کند و در هر منزلی عقبهها و مواقفی سخت در پیش رو دارد.
شیخ حسین انصاریان گفت: اسارت واقعی متعلق به دشمنان اهل بیت (ع) بود که اسیر هواهای نفسانی و مطامع دنیوی بودند؛ اما امامان آزادگان حقیقی تاریخ جهاناند.
طبق فرموده قرآن کریم: اهل معرفت هر آنچه از حقیقت که بر پیامبر نازل شده (که یکی از آن حقیقتها حضرت سیدالشهدا و شهادت ایشان است)، مشاهده کنند یا بشنوند از دیدگانشان اشک جاری میشود.
اشکی که برای حضرت سیدالشهدا ریخته شود، در روز قیامت موجب آمرزش گناهان خواهد شد، به رحمت پروردگار تبدیل میشود و سبب شفاعت پیامبر(ص)، حضرت زهرا(س) و دیگر معصومان خواهد شد.
زینت دادن انسان به آموزههای قرآنی و عمل به دستورات آن، انس گرفتن به این کتاب آسمانی است.
خیمهگاه کربلا نهتنها میدان مصیبت و شهادت، بلکه جایگاه عشق و رضایت به مقدرات الهی است؛ جایی که امام حسین(ع) در اوج بلا، تسلیم و رضا را به عالیترین شکل به نمایش گذاشت.
در قرآن تصریح شده است که آسمانها و زمین بر انسانهای بیایمان و کافر گریه نکردند؛ براساس مفهوم مخالف در علم اصول فقه از این آیه نتیجه میگیریم که همه موجودات بر مصائب امام حسین(ع) میگریند.
شیخ حسین انصاریان گفت: مرحوم آیتالله حاج میرزا جواد آقای تهرانی به نحوی رفتار میکردند که حتی اگر دیر به منزل میرسیدند، به حرمت همسر خویش، وی را برای بازکردن در بیدار نمیکردند.
حتی صحنه محشر نیز برای حضرت عباس(ع) متفاوت است؛ در حالی که در محشر همگان بر انبیا و اولیای الهی سلام و درود میفرستند، در عالم قیامت، پروردگار، فرشتگان، انبیا و اولیای الهی به قمر بنیهاشم سلام کرده درود میفرستند.
استاد شیخ حسین انصاریان مداومت به خواندن دعا و ذکرهایی را برای در امان ماندن از چشم زخم از امام صادق علیه السلام سفارش کردند.
بیشتر روایات و نقلهای معتبر، بیماری حضرت زین العابدین(ع) را تنها در همان شب و روز عاشورا عنوان میکنند که ممکن است اثر آن تا چند روز بعد از آن نیز باقی بود.
علاّمه مجلسی در «مقباس المصابیح» فرموده به سندهای معتبر از حضرت صادق(علیهالسلام) روایت شده: حقتعالی در سه ساعت شب و سه ساعت روز خود را به مجد و بزرگواری یاد میکند.
در کتاب «تحفه الزائر» از حضرت صادق(علیهالسلام) روایت شده: هرگاه تو را حاجتی به سوی خدای تعالی باشد یا از امری بیمناک و ترسان باشی در کاغذی بنویس سپس کاغذ را تا کن و در میان تکهای از گل بگذار و در میان آب جاری یا چاهی بینداز که حقتعالی به زودی گشایشی در مشکلت کرامت میکند.
صبر حضرت زینب(س) مهمترین امتیاز ایشان نسبت به غیرمعصومان است. وقتی حضرت زینب(س) پیکر آغشته به خون برادر را مشاهده کرد به خداوند عرضه داشت که «اللهمَّ تَقَبَّلْ مِنَّا هَذَا الْقُرْبان؛ پروردگارا، این قربانی را از ما بپذیر».
در واقعه عاشورا افراد زیادی سعی داشتند حضرت ابوالفضل(ع) را از برادرشان حضرت سیدالشهدا و مقام عظمای ولایت جدا کنند. آنان از قدرت فوقالعاده نفوذ و قدرت الهی ایشان آگاه بودند و به خیال خود گمان میکردند اگر ایشان را از حضرت جدا کنند، قدرت و توان حضرت سیدالشهدا کم شده و تسلیم یزید ملعون میشوند و میتوانند بر سپاه سیدالشهدا پیروز شوند.
حجت الاسلام والمسلمین شیخ حسین انصاریان گفت: امام حسین (ع) در پیشگاه خداوند بسیار ادب داشت.
اوضاع سیاسی و اجتماعی عصر حضرت سیدالشهدا(ع) نتیجه تصمیمی بود که در سقیفه بنی ساعده گرفته شد؛ مردم را از اهل بیت(ع) دور کرده و دین و اسلام همانند شعاری بی روح، لقلقه زبانشان شده بود.
مقام شکر از مقامات پرارزشی است که سالکان اندکی به آن دست مییابند؛ اما سیدالشهدا(ع) در اوج مقام شکر در گودال قتلگاه میفرمایند: «خدایا به قضای تو خوشنود و راضیم، بر آزمایش و بلایت صابرم، در برابر فرمانهایت تسلیم هستم، برای من معبودی جز تو وجود ندارد».
دنیا و مال دنیا که محل و وسیله زندگی انسان است , وضعی معماگونه دارد، زیرا رسیدن یا نرسیدن به آن، در زندگی آدمی و هستی و حالات او اثر دارد. اگر مال دنیا به دستش نیاید، مبتلا به فقر می شود که همسایۀ نزدیک و دیوار به دیوار کفر است.
از امام حسین علیه السلام نقل است که فرمودند: براى من ثابت است که رسول خدا صلى الله علیه و آله فرموده: بهترین کارها پس از نماز، دلِ مؤمنى را شاد کردن است، اگر گناهى در کار نباشد.
عدم شناخت و کمبود معرفت انسان نسبت به حوادث بعد از مرگ و این از عوامل مهم کراهت داشتن انسان از مرگ می باشد.
راغب می گوید: تقوا از ماده «وقایه» به معنی حفظ کردن چیزی در برابر آفات است. تقوا به معنی محفوظ داشتن روح و نفس است از آن چه بیم می رود و به آن زیان رساند؛ سپس به خوف و ترس نیز تقوا گفته شده است و در لسان شرع آن را به خویشتن داری در برابر گناه و محرّمات اطلاق می کنند و کمال آن به ترک بعضی از مباحات مشکوک است.
یکی از مهمترین چیزهایی که امام حسین(ع) از انبیای الهی به ارث برده علم آنان است. علم امام حسین(ع) علم جامع و کاملی است که از تمام ائمه به حضرت رسول(ص)، از ایشان به حضرت علی و سپس امام حسن(ع) و در نهایت به امام حسین(ع) رسیده است.
در این که پیامبر اسلام (ص) قبل از بعثت هرگز براى بت سجده نکرد و از خط توحید منحرف نشد شکى نیست، و تاریخ زندگى او نیز به خوبى این معنا را منعکس میکند اما در این که بر کدام آئین بوده؟ و طبق دستورات و شریعت کدام پیامبر عمل مینمود در میان دانشمندان اسلامی گفتگو است.
بهترین دعا دعائى است که از سینه صاف و قلب با تقوا بیرون آید. در مناجات سبب نجات، و در اخلاص موجب رهایى است، پس هنگامى که فزع و مورد خطر سخت شود دعا پناهگاه خداست. بهترین دعا درخواست آمرزش از خداست.
در احادیث «کربلاء» همراه با واژگانهای «کرب» و «بلا» یعنی درد و بلا و اندوه و مصیبت مورد استفاده قرار گرفته است که البته نمیتوان گفت که مراد از این دسته از روایات، بیان معنای لغوی کربلاء است، بلکه شاید همنشینی این واژگانها تنها به دلیل آرایههای ادبی؛ مانند سجع و جناس باشد.
شیخ حسین انصاریان گفت: به طور یقین شیعه ما کسی است که از دهانش لقمه حرام وارد نمیشود و قانع به لقمه حلال است، شیعیان گرسنه میمانند اما حرام نمیخورند.
با توجه به عظمت این قیام الهی و نقش مراسم عزاداری در بازسازی آن، بدخواهان تلاش میکنند با ایجاد بدعتها و القای شبهات از قداست و اسوه بودن آنبکاهند.
امام صادق (ع) فرمود: «کسی که نگاه غضب آلود به پدر و مادرش کند، هر چند که آنها به او ظلم کرده باشند، خداوند هیچ کدام از نماز هایش را قبول نمی کند.»