دعای قربانی کردن در روز عید قربان

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، جلد اول، شروع ذکرهای اعمال ماه های سه گانه، یعنی شوال، ذی القعده و ذی الحجه از کتاب اقبال الاعمال، باب چهارم، اعمالی که متعلق به شب و روز عید قربان است،

 فصل دهم: قربانى به نيّت چندين نفر و دعاى هنگام ذبح قربانى

رُوِّينَا ذَلِكَ بِإِسْنَادِنَا إِلَى أَبِي جَعْفَرِ بْنِ بَابَوَيْهِ مِنْ كِتَابِ مَنْ لَا يَحْضُرُهُ الْفَقِيهُ فَقَالَ‏
«ابو جعفر ابن بابويه» در كتاب «من لا يحضره الفقيه» آورده است:

وَ ضَحَّى رَسُولُ اللَّهِ ص بِكَبْشَيْنِ ذَبَحَ وَاحِداً بِيَدِهِ وَ قَالَ
رسول خدا -صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-دو گوسفند قربانى نمود، يكى را به دست خود ذبح نمود و فرمود:

اللَّهُمَّ هَذَا عَنِّي وَ عَنْ مَنْ لَمْ يُضَحِّ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي
خداوندا، اين قربانى به نيت من و افرادى از خاندان من كه قربانى نكرده‌اند

وَ ذَبَحَ الْآخَرَ فَقَالَ
و هنگام ذبح گوسفند ديگر فرمود:

اللَّهُمَّ هَذَا عَنِّي وَ عَنْ مَنْ لَمْ يُضَحِّ مِنْ أُمَّتِي‏ [1]
خدايا، اين قربانى به نيت من و آن دسته از افراد امت من كه قربانى نكرده‌اند.

قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ بَابَوَيْهِ‏
هم او در روايت ديگر آورده است:

وَ كَانَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع يُضَحِّي عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ص كُلَّ سَنَةٍ بِكَبْشٍ فَيَذْبَحُهُ وَ يَقُولُ‏
امير مؤمنان-عليه السّلام-در هر سال يك گوسفند به نيت رسول خدا-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-قربانى مى‌نمود و هنگام ذبح مى‌فرمود:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ (وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنِيفاً مُسْلِماً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ)[2]
به نام خداوند رحمت‌گستر مهربان. به طور مستقيم و با تسليم روى و تمام وجود خود را به سوى خداوندى كردم كه آسمان وزمين را پديد آورد و هرگز از مشركان نيستم.
(إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ)[3] اللَّهُمَّ مِنْكَ وَ لَكَ
به راستى كه نماز، عبادت‌ها و زندگانى و مرگم از آن خدايى است كه پروردگارجهانيان است. خدايا، از تو و براى تو.

ثُمَّ يَقُولُ ع
سپس مى‌فرمود:

هَذَا عَنْ نَبِيِّكَ
اين به نيّت پيامبرت

ثُمَّ يَذْبَحُهُ وَ يَذْبَحُ كَبْشاً آخَرَ عَنْ نَفْسِهِ‏
آن‌گاه گوسفند را سر مى‌بريد و بعد يك گوسفند ديگر به نيت خويش سر مى‌بريد.»[4]

أَقُولُ وَ رُوِّينَا بِإِسْنَادِنَا زِيَادَةٌ فِي الدُّعَاءِ عِنْدَ الذَّبْحِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَعْقُوبَ بِإِسْنَادِهِ إِلَى صَفْوَانَ وَ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع‏
«محمد بن يعقوب» در حديث ديگر كه دربردارنده‌ى دعاى هنگام ذبح مفصّل از دعاى گذشته است، نقل كرده است: «امام صادق-عليه السّلام-فرمود:

إِذَا اشْتَرَيْتَ هَدْيَكَ فَاسْتَقْبِلْ بِهِ الْقِبْلَةَ فَانْحَرْهُ أَوِ اذْبَحْهُ وَ قُلْ‏
بعد از خريدن قربانى، آن را رو به قبله كن، اگر شتر باشد كارد به گلوى آن فرو كن و اگر گوسفند باشد سر آن را ببر و پيش از فرو كردن كارد و بريدن سر گوسفند بگو:

(وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنِيفاً مُسْلِماً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ)[5]
به طور مستقيم و با تسليم روى و تمام وجود خود را به سوى خداوندى كردم كه آسمان و زمين را پديد آورد و هرگز از مشركان نيستم.
(إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ لا شَرِيكَ لَهُ وَ بِذلِكَ أُمِرْتُ)[6] وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ
به راستى كه نماز، عبادت‌ها و زندگانى و مرگم از آن خدايى است كه پروردگار جهانيان است، و شريكى براى تو نيست و اين‌گونه به من دستور داده شده است و من از مسلمانان هستم.
اللَّهُمَّ مِنْكَ وَ لَكَ بِسْمِ اللَّهِ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنِّي
خداوندا، از تو و براى تو. به نام خدا و خداوند بزرگ‌تر است. خدايا، از من قبول نما.

ثُمَّ أَمِرَّ السِّكِّينَ وَ لَا تَنْخَعْهَا حَتَّى تَمُوت‏
سپس كارد را به گلوى شتر فرو كن، يا بر سر گوسفند بكش ولى سر را از بدن جدا مكن تا اين‌كه روح از بدن حيوان خارج شود.[7]

[1]) من لا يحضره الفقيه، ج 2، ص 489

[2]) سوره­ انعام، آیه­ 79

[3]) سوره­ انعام، آیه­ 162
[4]) من لا يحضره الفقيه، ج 2، ص 489

[5]) سوره­ انعام، آیه­ 79

[6]) سوره­ انعام، آیه­ 162-163
[7]) كافى، ج 4، ص 498
الأنعام