کتاب هدایت | بالاترین جلوه‌ بندگی نسبت به خداوند متعال از دیدگاه مقام معظم رهبری

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، سومین قسمت از سلسله مباحث تفسیر قرآن کریم حضرت آیت‌الله امام سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب با عنوان «کتاب هدایت»، با موضوع «شکر» پرداخته که تقدیم شما فرهیختگان گرامی می‌شود.

أعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

شکر، بی‌تردید، از بالاترین جلوه‌های بندگی نسبت به حق تعالی است و حالتی است که هرگاه در ضمن عملی وجود داشته باشد، ارزش و وزن آن عمل را نزد خدای سبحان ارتقا می‌بخشد.

نمونه روشن آن، اقامه نماز است. در هنگام نماز، متناسب با معانی و مفاهیمی که در آن نهفته است، حالات مختلفی در انسان پدید می‌آید یا انسان آن‌ها را در خود ایجاد می‌کند که یکی از مهم‌ترین آن‌ها، حالت شکر است.

ازاین‌رو، اگر این معنا در هنگام نماز به ذهن انسان خطور کند یا خودبه‌خود در دل او پدید آید، بسیار ارزشمند است. البته اگر انسان پیش از نماز مقدماتی را برای ایجاد این حالت فراهم کرده باشد، تحقق آن آسان‌تر خواهد بود.

برای مثال، فرض کنید قرار است با کسی که زمانی معلم شما بوده و مدت‌ها او را ندیده‌اید، دیدار کنید. اگر پیش از ملاقات با خودتان مرور کنید که در چه سنی شاگرد او بوده‌اید، او چه لطف‌ها و زحمت‌هایی برای شما کشیده، در چه موقعیت‌هایی به شما کمک کرده و چه محبت‌هایی در حق شما انجام داده است، وقتی به دیدار او می‌روید، سلام و احوال‌پرسی می‌کنید و با او به گفت‌وگو می‌نشینید، حال و هوای شما با زمانی که هیچ‌یک از این مطالب را به یاد نیاورده باشید، کاملاً متفاوت خواهد بود.

گاهی انسان با کسی گفت‌وگو می‌کند و پس از پایان دیدار، با خود می‌گوید: «عجب! یادمان رفت حتی یک کلمه از او تشکر کنیم.»

اما اگر از پیش به خود تذکر داده باشد و مقدمات این حالت را فراهم کرده باشد، این احساس در هنگام دیدار، به‌راحتی در وجود او شکل می‌گیرد.

البته بهترین حالت آن است که شکر، خودجوش و از اعماق جان انسان برخیزد.

یعنی انسان پیش از نماز، نعمت‌هایی را که خداوند به او عطا کرده، روزی‌هایی را که نصیبش ساخته و بلاهایی را که از او دفع کرده است، به یاد بیاورد و در آن‌ها تأمل کند.

طبیعتاً با این توجه، حالت شکر در دل انسان پدید می‌آید و در نتیجه، آن نماز، نماز دیگری خواهد شد.

اصلاً حقیقت توجه در نماز، همین است.

منبع:حوزه