حديثى زیبا از امام صادق (ع) درباره خصوصيات قبض روح مؤمن

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، المیزان در بیان حدیثی از امام صادق (ع) درباره خصوصيات قبض روح مؤمن در ذيل آیه ی (يا ايها النفس المطمئنه…)، آورده است:

بنابر روایت شفقنا، در كافى به سند خود از سدير صيرفى روايت آورده كه گفت : به امام صادق (عليه السلام) عرضه داشتم : فدايت شوم، يا بن رسول اللّه آيا مؤمن از مرگ و قبض روح خود كراهت مى دارد؟ فرمود: نه به خدا سوگند، وقتى فرشته مرگ نزدش مى آيد تا روحش را قبض كند، مؤمن به جزع در مى آيد، و ملك الموت به او مى گويد: جزع مكن، اى ولى خدا، به آن خدايى كه محمد (صلى اللّه عليه و آله و سلم) را به نبوت مبعوث كرده من نسبت به تو دلسوزتر و مهربانتر از پدرى مهربان هستم، اگر پدرت اينجا بود بيش از من به تو مهر نمى ورزيد، چشم خودت را باز كن و ببين .

آنگاه فرمود: در آن هنگام رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله و سلم) و امير المؤمنين و فاطمه و حسن و حسين و امامان از ذريه او در برابرش ممثل مى شوند، و به وى گفته مى شود: اين رسول خدا (صلى اللّه عليه وآله و سلم) است، و اين امير المؤمنين و اين فاطمه، و اين حسن و اين حسين و اينان امامان از ذريه اويند، كه همه رفقاى تو هستند.

فرمود: پس مؤمن چشم خود باز نموده حضرات را تماشا مى كند، در اين هنگام ندا كننده اى از طرف رب العزه روح او را ندا مى كند و مى گويد: (يا ايتها النفس المطمئنه…)، اى نفسى كه با ديدن محمد و اهل بيتش (عليهم السلم) اطمينان يافتى، به سوى پروردگارت بر گرد، در حالى كه به ولايت راضى و به ثواب مرضى هستى، پس داخل در بندگان من شو، يعنى در زمزه محمد و اهل بيتش در آى، و داخل جنت شو، پس در آن هنگام هيچ چيزى در نظرش محبوب تر از مرگ و ملحق شدن به منادى نيست.