شیعیان عزاداری را از اول محرم آغاز میکنند نه از روز عاشورا؛ نخست به تأسی از امام کاظم (ع) که با ورود محرم، غم بر چهرهاش چیره میشد، و دوم اینکه اخبار ناگوار از همان روزهای اول محرم بر اهلبیت (ع) وارد میشد. از اینرو، سزاوار است شیعیان در تمام دهه اول محرم، حزین باشند.
ارادت و ادب به مقام امام حسین (ع) و رویکرد برادران اهل تسنن به اهلبیت (ع) متأثر از تمایل عالمان بزرگ اهلسنّت، بر محور محبّت اهلبیت بوده است.
در این حدیث نبوی، برای مؤمن هفت حق بر برادر مؤمن بیان شده است؛ از جمله تکریم و احترام، محبت قلبی، همدلی مالی، جلوگیری از غیبت، عیادت در بیماری، تشییع جنازه و یاد کردن نیکیهای او پس از مرگ. رهبر شهید انقلاب این حقوق را پایهای برای شکلگیری روابط اخلاقی و اجتماعی سالم میان مؤمنان دانستند.
چرا به این ماهها حرام میگوییم؛ آیا این تعبیر به معنای ممنوعیت و محدودیت است یا نشانه قداست و احترام؟ بررسی ریشههای تاریخی و قرآنی نشان میدهد ماجرا فراتر از یک واژه ساده است.
حضرت آیت الله شهید سیدعلی خامنهای به استفتائی پیرامون «تأثیر عدم پرداخت اجاره در صحت نماز» پاسخ گفتهاند.
برای بسیاری از مردم، سال نو یعنی چراغانی، سفرههای رنگی و حس تازه شدن. اما در تقویم قمری مسلمانان، آغاز سال همیشه حال و هوای عید ندارد و گاهی با سکوت، عزاداری یا تأمل همراه است. این تفاوت از کجا میآید و چرا سال نو مسلمانان بیشتر یادآور تاریخ و معناست تا جشن و سرود؟
استاد حوزه علمیه قم حجتالاسلام رفیعی گفت: در اسلام هم صلح حدیبیه داشتیم، هم جنگ خندق. هم صلح امام حسن (ع) داشتیم، هم نبرد امام حسین (ع).
در آستانه محرم سال ۶۱ هجری، جهان اسلام یکپارچه و همصدا نبود؛ شام با ساختار منسجم و تبلیغات سازمانیافته زیر سایه یزید اداره میشد، عراق در التهاب و دودستگی میسوخت و حجاز در سکوتی سنگین و محافظهکارانه فرو رفته بود. همین سه فضا، نقشه سیاسی واقعه کربلا را شکل دادند.
دریافت مبلغ اضافه در قرض، اگر از ابتدا شرط شده باشد، ربا و گناه کبیره است و علاوه بر توبه، باید مبلغ اضافی بازگردانده شود. اما اگر بدون شرط و بهصورت داوطلبانه پرداخت شود، اشکالی ندارد و در موارد کاهش ارزش پول، مصالحه توصیه میشود.
بانو مجتهده امین نه تنها به عنوان یک عالم برجسته، بلکه به عنوان نمادی از توانمندی زنان در رسیدن به عالیترین سطوح اجتهاد و معنویت شناخته میشوند.
یکی از نیازهای مهم فردی و اجتماعی، تذکر و موعظه است؛ زیرا ممکن است انسان جاهل نباشد اما غافل باشد. متأسفانه در عصر ما روحیه و منابر موعظهای کمرنگ شده، در حالیکه منبر بزرگانی چون شیخ جعفر شوشتری، شیخ عباس قمی و سید مهدی قوام، دلها را متحول میکرد.
میان مرحله ظهور و مرحله قیام مسلحانه تفاوت وجود دارد. در مرحله نخست، حضرت همگان را با معجزه و استدلال به اسلام دعوت میکند و باب توبه باز است؛ اما کسانی که تا پایان این مرحله ایمان نیاورده و بر گناه اصرار ورزند، هنگام رویارویی با شمشیر حضرت، دیگر توبه اضطراریشان پذیرفته نمیشود.
مرجع عالیقدر شیعه دربارۀ عدم مشروعیت «نماز قلبی»گفت: اینگونه کارهایی که به آن نماز قلبی میگویند، مشروع نیست.
در آموزههای دینی، شجاعت فضیلتی برجسته و نشانه ایمان است که ارزشمندترین جلوه آن جهاد در راه خدا، و برترین مرتبه آن مبارزه با نفس اماره است.
آیتالله بهجت در مجالس روضه اباعبدالله علیهالسلام بسیاری از کارها را خود انجام میداد؛ کنار در به عزاداران احترام میگذاشت، بر پذیرایی و خوشآمدگویی نظارت میکرد و این تواضع را از استادان خود آموخته بود؛ چنانکه مرحوم غروی کمپانی نیز پای سماور مینشست و چای میداد.
علامه مصباح یزدی هشدار میدهد که فردگرایی افراطی انسان را به موجودی پستتر از حیوان تبدیل میکند؛ زیرا وقتی عشق و مسئولیت از دلش برود، دیگر نشانی از انسانیت ندارد.
آیتالله جوادی آملی در درس اخلاق خود با تشریح راهکارهای کسب طهارت باطنی، بر ضرورت شناخت هدف خلقت و رهایی از خودخواهی تأکید کرد و گفت: انسان تا زمانی که در «پوسته خویشتن» گرفتار است، از مشاهده جمال و جلال الهی محروم میماند، اما با عبور از حجاب نفس، افق دید او گسترده و زمینه تعالی روحی و معنویاش فراهم میشود.
حضرت آیت الله سیستانی به استفتائی پیرامون «موارد جواز و عدم جواز دروغ» پاسخ گفتند.
به باور بسیاری العفاسی مصداق بارز حدیث نبوی است: «رُبَّ قارئ القُرآنِ والقُرآنُ یَلْعَنُه» بسا کسی که قرآن می خواند، اما قرآن او را لعنت میکند.
باب الحوائج به معنای «دروازهای برای برآوردن حاجات» است. این لقب برای شخصی به کار میرود که توانایی برآوردن حاجات و نیازهای مردم را داشته باشد.
پس از قتل خلیفه سوم، مدینه در التهاب و بحران فرو رفت و نگاهها به سوی امام علی(ع) دوخته شد؛ اما او که سالها از قدرت کناره گرفته بود، چرا در پذیرش خلافت درنگ کرد و سرانجام با چه منطقی مسئولیت حکومت را پذیرفت؟
رهبر شهید انقلاب در مجموعهای از بیانات خود، استقلال سیاسی، اقتصادی و فرهنگی را از ارکان اساسی مکتب امام خمینی(ره) معرفی کرده و تصریح نمودهاند که امام(ره) با تکیه بر شعارهایی همچون «نه شرقی، نه غربی» و «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی»، ملت ایران را از وابستگی، خودباختگی و تبعیت از قدرتهای جهانی نجات داد.
عجب نماز جماعتی بود؛ هیچ جای دنیا چنین نمازی خوانده نشده است. هنگامی که همه آماده شدند پیامبر(ص) از خیمه خود بیرون آمد و زیر درختان کنار منبر بر سجاده ایستاد. آنگاه نماز جماعت ۱۲۰ هزار نفری باشکوه بینظیری خوانده شد.
علامه جعفری در سخنرانی مربوط به شخصیت حضرت علی (ع)، ماجرای ملاقات ضرار بن ضمره با معاویه بن ابی سفیان را برای بیان عظمت شخصیت حضرت علی (ع) به تصویر میکشد.
بر اساس فتوای آیتالله شبیری زنجانی، دعا در قنوت نماز میتواند به زبان عربی یا فارسی خوانده شود و خواندن آن به فارسی موجب بطلان نماز نمیشود.
بنیامیه در اوج گستره جغرافیایی و قدرت نظامی، ناگهان جای خود را به عباسیان داد. این گزارش به ریشههای تدریجی سقوط این امپراتوری، اشتباهات راهبردی آن و نقش نارضایتی اجتماعی در فروپاشی قدرت اموی میپردازد.
آغاز خلافت امام علی(ع) با مجموعهای از بحرانهای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی همراه بود؛ شرایطی که بسیاری از مورخان آن را یکی از دشوارترین مقاطع تاریخ اسلام میدانند و بررسی آن میتواند برای فهم چالشهای حکمرانی در هر زمان الهامبخش باشد.
رهبر شهید انقلاب تأکید میکنند که شخصیتهای برجستهای همچون ابوذر، عمار، مقداد، مالک اشتر و میثم تمّار بیش از عبادات فردی، به دلیل مواضع سیاسی و اجتماعی و مجاهدتهایشان در تاریخ ماندگار شدهاند.
سرگی زاگربلنی در دیدار رایزن فرهنگی کشورمان در قرقیزستان، گفت: برای رهبر ایران ارزش خاصی قائل هستم و آن را شهید در راه حق میدانم، ایشان برای آسمانها زندگی میکرد و از مرگ هراس نداشت.
ماجرای بخشیدن انگشتر توسط امام علی در حال رکوع، تنها یک روایت تاریخی نیست؛ بلکه آیهای از قرآن است که نشان میدهد در منطق اسلام، عبادت و مسئولیت اجتماعی از یکدیگر جدا نیستند.