در مکتب نهج البلاغه؛ در راه حق از تنهایی نهراسید

خطبه ۲۰۱ نهج‌البلاغه با تأکید بر استقامت در مسیر هدایت، به مؤمنان هشدار می‌دهد که کمیِ رهروان حق، نشانه نادرستی آن نیست. امیرالمؤمنین علی(ع) در این خطبه، با اشاره به سرنوشت قوم ثمود، مسئولیت انسان در برابر رضایت به ظلم و اهمیت پیمودن راه روشن هدایت را یادآور می‌شود.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، خطبه ۲۰۱ نهج‌البلاغه با ترجمه محمد دشتی، یکی از مهم‌ترین سفارش‌های امیرالمؤمنین علی(ع) درباره انتخاب راه حق را دربر دارد. امام علی(ع) در این خطبه تأکید می‌کنند که کمیِ رهروان هدایت نباید موجب تردید شود و رضایت به ظلم و گناه، انسان را در پیامدهای آن شریک می‌سازد.

مردم ! بیم مکنید در راه راست، که شمار روندگان آن چنین اندک چراست! که مردم بر سر خوانى فراهم آمده اند از دیرباز، مدت سیرى آن کوتاه است و زمان گرسنگى اش دراز .

مردم! خشنودى و خشم از چیزى همگان را در پیامد آن شریک سازد و کیفر یا پاداش آنچه را بدان راضى شده اند به آنان بپردازد. چنانکه ماده شتر ثمود را یک تن پى نمود و خدا همه آنان را عذاب فرمود، چرا که گرد اعتراض نگردیدند و همگى آن کار را پسندیدند، و خداى سبحان گفت: ماده شتر را پى کردند و سرانجام پشیمان شدند و دیرى نپایید که زمینشان بانگى کرد و فرو رفت، چنانکه در زمین سست آهن تفت. مردم! آن که راه آشکار را بپیماید به آب درآید، و آن که بیراهه را پیش گیرد، در بیابان بى نشان افتد و از تشنگى بمیرد.

۲۰۱- و من کلام له (علیه السلام) یعظ بسلوک الطریق الواضح:
أَیُّهَا النَّاسُ لَا تَسْتَوْحِشُوا فِی طَرِیقِ الْهُدَى لِقِلَّةِ أَهْلِهِ فَإِنَّ النَّاسَ قَدِ اجْتَمَعُوا عَلَى مَائِدَةٍ شِبَعُهَا قَصِیرٌ وَ جُوعُهَا طَوِیلٌ أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا یَجْمَعُ النَّاسَ الرِّضَا وَ السُّخْطُ وَ إِنَّمَا عَقَرَ نَاقَةَ ثَمُودَ رَجُلٌ وَاحِدٌ فَعَمَّهُمُ اللَّهُ بِالْعَذَابِ لَمَّا عَمُّوهُ بِالرِّضَا فَقَالَ سُبْحَانَهُ فَعَقَرُوها فَأَصْبَحُوا نادِمِینَ فَمَا کَانَ إِلَّا أَنْ خَارَتْ أَرْضُهُمْ بِالْخَسْفَةِ خُوَارَ السِّکَّةِ الْمُحْمَاةِ فِی الْأَرْضِ الْخَوَّارَةِ أَیُّهَا النَّاسُ مَنْ سَلَکَ الطَّرِیقَ الْوَاضِحَ وَرَدَ الْمَاءَ وَ مَنْ خَالَفَ وَقَعَ فِی التِّیهِ.

منبع:صداوسیما