امام علی(ع) از یارانی گلایه میکرد که هنگام دفاع از حق، با بهانههای مختلف از میدان کنار میکشیدند؛ سخنان آن حضرت، تصویری روشن از پیامدهای سستی و بیمسئولیتی در برابر حق ارائه میدهد.
چرا بعضی شیوههای تربیتی، به جای ساختن انسانی متعادل، او را به افراط یا تفریط میکشاند؟ امام علی(ع) قرنها پیش نسخهای روشن برای این مسئله ارائه کرده است: راه کمال، از مسیر میانهروی میگذرد.
چرا انسان به صاحبان قدرت و ثروت دل میبندد و برای نزدیکشدن به آنها طمع میکند؟ امیرالمؤمنین(ع) با تعبیری تکاندهنده، این میل را خطری برای عزت انسان میداند و راه مهار آن را در زهد آگاهانه، قناعت و پناهبردن به خداوند معرفی میکند.
در نهجالبلاغه، امام علی(ع) قرآن را فقط کتابی برای خواندن نمیداند؛ بلکه آن را چراغ هدایت، «بهار دلها»، درمان دردهای معنوی، معیار تشخیص حق از باطل و ریسمانی برای نجات انسان معرفی میکند.
یک عالم معتزلی و شارح مشهور نهجالبلاغه، سخن امام علی(ع) درباره «یعسوبالدین» و گرد آمدن مردم پیرامون او را از اخبار مربوط به مهدی آخرالزمان دانسته است؛ روایتی که میتواند یکی از نقاط قابل تأمل در گفتوگوی مشترک شیعه و اهل سنت درباره مهدویت باشد.
در دورانی که مشغلههای کاری و دغدغههای فضای مجازی ارتباط عاطفی اعضای خانواده را کم کرده است، یادآوری کلام پیامبر اکرم درباره جایگاه مادر، نسخهای برای بازگرداندن گرمای خانه است.
رضاشاه در کمتر از دو دهه ارتشی منظم، راهآهن، سازمان اداری متمرکز و نظام مالیاتی جدید ایجاد کرد، اما همین دولت مقتدر در شهریور ۱۳۲۰، بدون مقاومت مؤثر در برابر نیروهای شوروی و بریتانیا، فروپاشید. بررسی این سقوط در پرتو سخن امیرالمؤمنین علیه السلام که فرمود حکومت با کفر میماند، اما با ظلم نمیماند، نشان میدهد قدرت نظامی بدون عدالت و رضایت مردم، امنیتی شکننده و موقتی میسازد.
عبارت «طبیب دوار» در توصیف پیامبر اکرم (ص)، نشاندهنده نوعی از مسئولیتپذیری است که فراتر از نشستن در جایگاه و انتظار برای مراجعه مراجعان است. این نگاه امروز بیش از هر زمان دیگری در عرصههای مدیریتی و فرهنگی نیاز است.
در نگاه امام علی (ع)، حکومت زمانی عادلانه است که مردم را صاحبان حق بداند، نه ابزار تثبیت قدرت. نامه ۵۳ نهجالبلاغه هنوز میتواند معیار ارزیابی مدیرانی باشد که میان وعدههای رسمی و تجربه روزمره مردم تصمیم میگیرند.
تفکیک کارنامه مدیران اجرایی از اصل خیمه حاکمیت، کلید حفظ اعتماد عمومی در دوران سختیهای معیشتی است؛ رویکردی که مطالبهگری را نشانه پویایی جامعه اسلامی میداند، نه عاملی برای ناامنی.
در روزگاری که اکسپلور شبکههای اجتماعی پر از ویدیوهای مردان جوان با کتوشلوارهای براق، ساعتهای لوکس و خودروهای میلیاردی در سواحل دبی است، وعده سودهای نجومی در چند روز، عقل اقتصادی جامعه را هدف گرفته و سرمایههای خرد را به مسلخ طمع میکشاند.
در عصری که فضای مجازی تعریف جدیدی از ارزشهای انسانی و جایگاه دختران ارائه میدهد، بازخوانی آموزههای امیرالمؤمنین علی علیه السلام درباره کرامت فرزند میتواند نقشه راهی برای والدین باشد تا از یک تربیت سنتی به سمت تربیتی کرامتمحور حرکت کنند.
مدیریت هیجانات در محیط های پرفشار کاری یکی از چالش های اصلی نیروی انسانی در عصر حاضر است که امیرالمومنین علی علیه السلام در حکمت ۳۹ نهج البلاغه با ارائه یک راهکار عملیاتی، مسیر مهار خشم و حفظ ثبات روانی را ترسیم کرده اند.
آیا زیاد بودن طرفداران یک جریان، نشانه حقانیت آن است؟ امیرالمؤمنین(ع) در خطبههای نهجالبلاغه پاسخی روشن به این پرسش میدهد: «در طریق هدایت از کمی نفرات نترسید.» از نگاه امام علی(ع)، اقلیت بودن اهل حق نه دلیل شکست است و نه مجوز عقبنشینی؛ چه بسیار گروههای اندکی که در طول تاریخ، به یاری خدا بر لشکرهای بزرگ باطل پیروز شدهاند.
امام علی(ع) در نامه چهلم نهجالبلاغه، کارگزاری را که گزارشی درباره خیانت او به اموال عمومی دریافت کرده بود، به پاسخگویی فرا میخواند؛ اما نکته قابل تأمل اینجاست که حضرت حتی پیش از اثبات اتهام، با بهکار بردن عبارت «اگر چنین کرده باشی» بر ضرورت بررسی و پاسخگویی تأکید میکند. محور اصلی این نامه، تنها حسابرسی دنیوی نیست؛ بلکه هشدار امام درباره حسابرسی الهی است: «بدان که حسابرسی خداوند از حسابرسی مردم سختتر است.»
نهجالبلاغه تنها کتابی برای شناخت سیره و معارف امیرالمؤمنین(ع) نیست؛ در بخشهایی از این گنجینه علوی، تصویری هشداردهنده از روزگاری ترسیم شده است که فتنهها فراگیر میشوند، ارزشها رنگ میبازند و تشخیص حق از باطل دشوارتر از همیشه خواهد شد. امام علی(ع) در خطبهها و حکمتهای مختلف، از نشانههای این دوران، دگرگونی معیارهای اخلاقی، گسترش حرامخواری و دروغ، فاصله گرفتن از قرآن و امام و سختیهای دوران پیش از ظهور سخن گفته و در کنار این هشدارها، راه عبور از فتنهها را نیز نشان دادهاند.
نسبت میان «قصاص»، «انتصار» و «جهاد» از جمله مباحث مهمی است که در قرآن کریم و نهجالبلاغه، با نگاهی فراتر از ساحت فردی مطرح شده است. در این چارچوب، انتقام از دشمن متجاوز، نه واکنشی شخصی، بلکه بخشی از مسئولیت امت برای صیانت از حیات جامعه اسلامی معرفی میشود.
چگونه میتوان بر قلههای قدرت ایستاد، اما دل به وسوسههای رنگارنگ کاخنشینی و اشرافیت نباخت؟ این نوشتار، نگاهی است به راز شگفتانگیز پیوند «اقتدار» و «سادهزیستی» در سیره رهبران الهی؛ معمایی که نشان میدهد قدرت حقیقی نه در تجملات، که در همنشینی با دردهای مردم نهفته است.
صحیفه سجادیه فراتر از کتاب دعا، رسانهای بیبدیل برای امتداد خط فکری خطبههای توحیدی نهجالبلاغه در خفقان پس از عاشوراست که نابترین معارف خداشناسی را در قالب نجواهای عاشقانه به جامعه اسلامی تزریق کرد.
امام علی(ع) در یکی از مهمترین نامههای نهجالبلاغه، تصویری روشن از جوان آرمانی ارائه میدهند؛ جوانی که با تقوا، اخلاق، مسئولیتپذیری، آزادگی و بهرهگیری از فرصتهای زندگی، مسیر سعادت را میپیماید.
آخرین وصیت امیرالمؤمنین امام علی (ع) تنها خطاب به امام حسن و امام حسین (ع) نبود؛ بلکه نسخهای همگانی برای همه مسلمانان، بهویژه والدین است. حضرت در نامه ۴۷ نهجالبلاغه، «تقوای الهی» و «نظم در کارها» را دو اصل اساسی معرفی میکنند؛ دو کلیدی که اگر از کودکی در خانواده نهادینه شود، میتواند شخصیت، مسئولیتپذیری و موفقیت فرزندان را در زندگی فردی و اجتماعی تضمین کند.
درآمد حلال در نگاه اسلام تنها یک شیوه کسب روزی نیست، بلکه بنیانی برای آرامش روانی، استحکام روابط خانوادگی و تربیت نسل صالح به شمار میرود. آموزههای قرآن و روایات اهلبیت(ع) نشان میدهد که رزق پاک، علاوه بر برکت مادی، محبت، اعتماد و امنیت را به کانون خانواده میآورد و از مهمترین عوامل سعادت و خوشبختی زندگی مشترک است.
در حالی که والدینِ امروز در میانِ امواجِ خروشانِ اطلاعات و دغدغههایِ آیندهنگرانه برایِ فرزندانشان غرق شدهاند، نامهیِ ۳۱ نهجالبلاغه با زبانی روشن، استراتژیِ دقیقِ تربیتِ انسانیِ پایدار را ارائه میدهد که نه تنها اضطرابِ امروز را درمان میکند، بلکه افقِ فردا را نیز روشن میسازد.
امام علی(ع) میفرمايند: به دنيا به ديد بیاعتنايی که بیميل به آن هستيد نگاه کنيد زيرا به خدا سوگند به زودی ساکنان زمين نقل مکان میکنند و آنان که با خوش گذرانی با کمال آسايش بسر میبرند به سخت ترين شرايط گرفتار میآيند. آنچه در دنیا وجـود دارد به زودی مثل ايـن است کـه قبل نبوده است و آنچه از آخرت وجود دارد به زودی مثـل بـاقیها خواهد بود.
آیتالله شیخ علیاکبر برهان از فقیهان مجاهد، عارفان مکتب تشیع و مربیان برجسته اخلاق بود که نقشی محوری در بازسازی هویت دینی و احیای پایگاههای مذهبی پایتخت ایفا کرد.
امیرالمومنین علی علیه السلام در حدیثی فرمودند: اَفْضَلُ العِبادَةِ الْعِفافُ، یعنی برترین عبادت ها عفاف است. حضرت در خطبه متقین نفس عفیف را از صفات مومن می شمارند.
بدزبانی و آسیبهای ناشی از آن در آموزههای اسلامی از جمله موضوعاتی است که در سخنان پیامبر اکرم(ص) و اهلبیت(ع) مورد توجه قرار گرفته است. بررسی روایات نشان میدهد که گناهان زبانی مانند ناسزاگویی، غیبت، تهمت و سخنان آزاردهنده، علاوه بر آثار فردی، روابط اجتماعی را نیز تحت تأثیر قرار میدهد و در مقابل، سکوت بهجا، تفکر پیش از سخن گفتن و عادت به گفتار نیک از راهکارهای مهار زبان معرفی شده است.
نهجالبلاغه، افزون بر تبیین مبانی اعتقادی، خداشناسی را زیربنای تربیت انسان معرفی میکند. از نگاه امیرالمؤمنین علی(ع)، اعتراف به ناتوانی در احاطه بر ذات و صفات الهی، در کنار تلاش برای شناخت خداوند به اندازه ظرفیت انسانی، زمینهساز اخلاص، بندگی، رشد اخلاقی و شکلگیری سبک زندگی توحیدی است؛ مسیری که معرفت را نقطه آغاز دین و تربیت میداند.
از جمله مفاهیم ارزشمندی که در آموزههای دینی به خصوص قرآن کریم، مورد عنایت و توجه قرارگرفته و به آن سفارش شده، احسان و نیکوکاری است.
امیرالمؤمنین حضرت علی علیهالسلام در بخشی از خطبه ۲۳ نهجالبلاغه، با دعایی سرشار از معرفت، از خداوند متعال جایگاه شهیدان، همراهی با سعادتمندان و همنشینی با پیامبران را درخواست میکنند.