گزارش جهانی شادکامی اساساً یک رتبهبندی تکبعدی نیست. این گزارش با اتکا به دادههای نظرسنجیهای بینالمللی، شادی را بهمثابه تجربهای ذهنی و اجتماعی تحلیل میکند و آن را به مؤلفههایی مانند حمایت اجتماعی، آزادی انتخاب، ادراک از فساد، سخاوت و شرایط اقتصادی تفکیک میکند.
عشق زمانی ارزشمند است که با عقل و ایمان بهسوی خدا هدایت شود، نه از امیال نفسانی و وابستگیهای ناقص برخیزد. از منظر اسلام، نفسِ پیدایش عشق امری مذموم نیست، بلکه معیار قضاوت، منشأ عشق و رفتاری است که بر اساس آن شکل میگیرد.
«بوی خوش، چیزی فراتر از سلیقه شخصی است. در نگاه اسلام، عطر پلی میان طهارت، عبادت، سلامت روان و روابط اجتماعی است. در این نوشتار، با توصیههای پیامبر(ص) و اهلبیت(ع) درباره خوشبو بودن و آثار آن در دنیا و آخرت آشنا میشویم.»
بر پایهٔ متون اسلامی، مرگ گذر به جهانی نو بهنام برزخ است که در «شب اول قبر» انسان پاداش یا کیفر آغازین خود را تجربه میکند.
«آیا مردگان میتوانند صدای ما را بشنوند؟ وهابیت میگوید نه، اما قرآن، روایات پیامبر و اهل بیت پاسخی متفاوت دارند. از کفنها و قبرها گرفته تا زیارتها، مردگان با ما ارتباط برقرار میکنند و این ارتباط، تنها افسانه نیست!»
اگر به زندگی انبیاء عظام بنگریم همه آنان بدون استثناء علیه جامعه و اعتقادات باطل جامعهی خود قیام میکردند و پس از مدتی با روشنگری خود، عده زیادی از همان مردم، با همان آیین نادرست را با خود همراه میکردند.
نماز، حتی در پایینترین مرتبه توجه قلبی، انسان را از بسیاری ناپاکیها و منکرات بازمیدارد و رفتار فرد نمازخوان را از بیمبالاتی اخلاقی جدا میکند. تکرار روزانه یاد خدا در نماز، بهعنوان ذکری بزرگ، اثری ماندگار در سلوک فردی و معنوی انسان برجای میگذارد.
نماز، قدیمیترین زبان گفتوگوی انسان با خداست؛ آیینی که از ابراهیم(ع) تا پیامبر اسلام(ص)، در همه ادیان ابراهیمی حضور داشته و همواره راهی برای پیوند بنده با پروردگار بوده است. هرچند شکل و آداب آن در یهودیت، مسیحیت و اسلام متفاوت است، اما حقیقت واحد آن، یعنی بندگی و نیایش در برابر خدای یگانه، در همه این ادیان جلوهای مشترک دارد.
روایات اسلامی نشان میدهند که کتمان عبادت برای حفظ اخلاص و اظهار آن برای اهداف اجتماعی هر دو معتبرند و با توجه به نیت و شرایط، تعارض ظاهری میانشان قابل جمع است.
طهارت و نجاست از مفاهیم بنیادین در ادیان ابراهیمیاند که آثار فقهی، عبادی و اجتماعی گستردهای دارند. این نوشتار با رویکردی تطبیقی، دیدگاه یهودیت، مسیحیت و اسلام را درباره طهارت و نجاست بررسی کرده و تفاوت مبانی شریعتی این ادیان را تبیین میکند.
یکی از پرسشهای رایج کودکان درباره «رنگ خدا» است و این متن با زبانی ساده نشان میدهد که خدا رنگ ظاهری ندارد و آنچه به خدا نسبت داده میشود، رفتارها و صفات خوب انسانی است.
یکی از خطاهای پرتکرار در روایتهای رسانهای، نسبت دادن منشأ قطعی این نماد به یک دین است. واقعیت این است که خَمسه در سنتهای مختلف منطقهای زندگی کرده است و در فرهنگهای متفاوت، نامهای متنوع گرفته است.
زن و مرد زیر یک سقف، بدون عقد و تعهد رسمی؛ ازدواج سفید پدیدهای نوظهور در ایران که بسیاری از جوانان را گرفتار آسیبهای اجتماعی و روانی میکند.
تاریخ و تاریخ نگاری به عنوان یکی از ابعاد و مظاهر فرهنگ و تمدن حائز اهمیت است، زیرا شناخت و دریافت گونه های مختلف هر فرهنگ و تمدنی بدون دسترسی به تاریخ انواع هنرها و دانشهایی که در تمدن ظهور کرده یا تکامل یافته ممکن نخواهد بود. اسلام هم که دینی کامل و غنی و دارای فرهنگ و تمدن عالی است توجّه بسیاری به تاریخ و تاریخ نگاری دارد که در این نوشته به آن اشاره شده است.
برخی این سوال را مطرح میکنند که اگر دینی از فردی برگردن داشته باشیم و بخواهیم آن را به عنوان رد مظالم پرداخت کنیم، میتوان به مسجد، حسینیه یا هیأتهای مذهبی داد؟
این مجموعه، که ابتدا به عنوان مسجد ساخته شد، به سرعت به یکی از بزرگترین مراکز علمی جهان اسلام تبدیل گردید و رشتههایی چون ریاضیات، نجوم، فلسفه، پزشکی و علوم دینی را تدریس میکرد.
عشق زمانی ارزشمند است که با عقل و ایمان بهسوی خدا هدایت شود، نه از امیال نفسانی و وابستگیهای ناقص برخیزد.
اسلام برای بهبود اجتماع و اصلاح شئون حیاتی جامعه، کوشش به اصلاح زن کرده و ملاک مدنیت را به او وابسته دانسته است و نیز برای داشتن فرزندان صالح که کارگردانان جامعه فردایند، توجه به مادر خوب داشته و در انتخاب او توصیههای بسیار کرده است.
فرزند موهبتی است که با تربیتی شایسته، به گلی خوشبو در باغ وجود، بدل میشود. این جایگاه رفیع، تربیت فرزند را به وظیفهای مقدس بدل کرده که سنگ بنای سعادت امت اسلامی را رقم میزند.
بخش مهم چهل حدیث نوجوان مربوط به حدیث تربیت نوجوان و مسائلی درباره نورانی شدن قلب این گروه دوست داشتنی جامعه است که هرکدام درسی در خود دارند و ما را در مسیر رشد آنها یاری میرساند.
اگر میخواهید فرزندتان نماز و عبادت را دوست داشته باشد؟ این روشها را از کودکی شروع کنید!
امامان معصوم(ع) با تأکید بر پرهیز از درآمد شبههناک، رزق حلال را پایه رشد معنوی خانواده و سلامت نسل معرفی کردهاند.
امانتداری فقط یک عمل بیرونی نیست؛ ریشه در رشد عقلی دارد. هم کسی که مالش را میسپارد و هم کسی که آن را میپذیرد، باید «رشید» باشند؛ یعنی دارای عقل و توانایی تشخیص مسئولیت باشند.
واژه تربیت کودک به معنای تعلیم و تربیت و پرورش دادن کودک با استفاده از بسیاری از اصولها و قواعد آموزشی و تربیتی میباشد. زمانی که والدین کودکان خود را تربیت میکنند در واقع در حال آموزش دادن به آنان هستند و کودکان به خصوص در سنین پایینتر بهتر میتوانند از والدین خود تاثیر پذیرند.
قتل فرزند توسط پدر یا مادر تفاوت دارد؛ پدر مجازات عمومی و محرومیت از ارث دارد، قصاص ندارد، مادر قصاص میشود. تفاوت ناشی از روحیات و تحلیل نوع جنایت است. احکام فرعی و تعبدیاند، فلسفه کامل آنها روشن نیست و بازدارندگی جامعه هدف است.
در فرهنگ اسلامی، مرگ مرحله ای از انتقال روح از دنیای مادی به عالم آخرت است. احتضار، لحظه ای حساس و معنوی است که فرد در آستانه مرگ قرار دارد. در این زمان، همراهی معنوی با فرد محتضر از طریق قرائت سوره های قرآن، دعاها و انجام اعمال مستحبی، نه تنها برای آرامش روح او مفید است، بلکه برای کسب ثواب و جلب رحمت الهی برای همراهان نیز توصیه شده است.
نامهای اسلامی گرچه بهتنهایی نشانه ایمان نیستند، اما حفظ آنها بهعنوان شعار، مانع از دست رفتن محتوا و هویت میشود.
حتی در عصری که علم توانسته اسرار ژنها، کهکشانها و رازهای عمیق ذهن انسان را کشف کند، باز هم پرسشی پایدار باقی است: چرا با همه این دانش و تکنولوژی، دل انسان همچنان به چیزی فراتر از علم محتاج است؟
در تاریخ اندیشه دینیِ ایران، روایتهایی هست که نه برای قضاوت شتابزده، بلکه برای فهم «اخلاق اختلاف» اهمیت دارند؛ حکایتهایی که نسبت فقیه با قدرت، با پول، و با رأی مخالف را روشن میکنند. یکی از این روایتها، حکایتی است از آخوند خراسانی در اوج منازعات فکری پیرامون مشروطه؛ روایتی که نه در منابع جدلی، بلکه در کتابی خاطرهنگارانه از زبان حاج سید موسی شبیری زنجانی نقل شده است.
کنار زنان شناختهشده، بانوان زیادی در سکوت تاریخ، ستونهای اصلی عرفان بودند. مادرانی که با شیر معنوی، عارفانی چون رابعه و بایزید را پرورش دادند؛ همسرانی که صبورانه در کنار زاهدان فقیر ماندند؛ خواهرانی که همانند خواهر بشر حافی درسهای زهد را آموختند.