در دنیایی که شبکههای اجتماعی به ویترین دائمی موفقیتهای رنگارنگ تبدیل شدهاند، غلبه بر حسادت به یک چالش روزمره برای حفظ سلامت روان و ایمان تبدیل شده است.
حفظ اصالت و وقار مجالس عزاداری، در گروی صیانت از جایگاه والای اهلبیت (علیهمالسلام) در برابر دو آسیب بنیادین است: نخست، پرهیز از افراط در بیان مقامات و تجاوز از مرزهای عقیدتی؛ و دوم، اجتناب از سبکهای اجرایی و مرثیهخوانی که با وقار این مجالس مقدس سازگار نبوده و به کیفیتهای لهوی یا غناگونه نزدیک باشد.
آیت الله العظمی جوادی آملی(حفظه الله) بین «صحت» (حکم فقهی) و «قبولی» (حکم کلامی) نماز تفکیک قائل شده و تأکید دارند صحت به معنای عدم نیاز به اعاده است.
آیتالله سیستانی ـ مرجع تقلید شیعیان در فتوایی ـ اعلام کرد که «ریختن فاضلاب تصفیهنشده، پسماندهای جامد، و همچنین ضایعات پزشکی و شیمیایی در رودخانهها جایز نیست؛ زیرا این کار موجب وارد آمدن زیان عمومی به مردم میشود. کسی که چنین کاری انجام دهد، از نظر شرعی گناهکار است.»
علمای شیعه و اهل سنت افغانستان در بررسی جایگاه رهبری امام خامنهای در جهان اسلام، بر نقش راهبردی و اثرگذاری ایشان در حفظ عزت و هویت امت اسلامی تأکید کردند.
آیتالله مجتبی تهرانی، منشأ بسیاری از توفیقات علمی و معنوی خود را تبرک به نباتی میدانست که از سوی امام عصر(عج) به سید عبدالکریم کفاش عطا شده بود. این روایت، جلوهای از برکت، عنایت و تأثیر معنوی ارتباط با اولیای الهی را بیان میکند.
آیتالله مصباح یزدی دوران جوانی را زمان اوج درک محبت میداند و توصیه میکند که انسان بداند مهر خویش را به چه کسی میبخشد و دلش را به چه محبوبی میسپارد.
نماز شب دفن، ویژهٔ شب نخستِ پس از تدفین است و برای هر متوفی در هر مکان، باید جداگانه اقامه شود؛ همچنین هرچند میتوان ثواب یک نماز را به چند نفر هدیه کرد، اما استحباب مؤکد در خواندن نمازی مستقل برای هر فرد است.
حجتالاسلام والمسلمین محمودی، نماینده آیتاللهالعظمی سیستانی، در پاسخ به پرسشی درباره دو جلد قرآن نفیسِ جامانده از مستأجری که بدهی خود را پرداخت نکرده و گفته میشود فوت کرده است، توضیح داد که اگر صاحبخانه مطمئن باشد مستأجر بدهکار بوده و قصد پرداخت بدهی را نداشته، میتواند قرآنها را به عنوان تقاص بدهی خود بردارد.
پژوهشگر تاریخ و استاد حوزه علمیه با بیان اینکه گزارشی از موضعگیری رسمی و جمعی خوارج درباره قیام امام حسین(ع) وجود ندارد، اظهار داشت که این جریان نه در سپاه یاران امام(ع) حضور داشت و نه به شکل سازمانیافته در سپاه عمر سعد شرکت کرد.
رهبر شهید در شرح وصیت پیامبر(ص) به امیرالمؤمنین(ع) درباره اهمیت گریستن از خشیت خدا، گریه را معلول انفعالات درونی و درک حقیقت دانستند؛ به گونهای که گریه بدون این حالت درونی، فاقد فایده است.
شيطان راههای مختلفی دارد برای اينكه رابطه بنده با خدايش را قطع كند و اميدی را كه او به خدا بسته ناامید کند.
حجتالاسلام والمسلمین انصاریان با تأکید بر اینکه بهشت و جهنم نتیجه انتخاب و اعمال خود انسان است، گفت: انسان با ایمان، عمل صالح و اخلاق الهی، مصالح سعادت ابدی خویش را فراهم میکند و در مقابل، انحراف از مسیر حق، او را به سقوط در عذاب اخروی میکشاند.
رهبر شهید در شرح حدیثی از پیامبر اکرم(ص) خطاب به امیرالمؤمنین(ع)، به اهمیت فداکاری در راه دین اشاره کردند و بیان داشتند که انسان باید در صورت لزوم مال و جان خود را برای حفظ ایمان و پاسداری از اسلام فدا کند.
آیتالله مصباح یزدی با بیان اینکه مردم در همه جوامع از نظر ایمان، معرفت و پایبندی به ارزشها یکسان نیستند، توضیح داد که در کوفه، با وجود حضور مؤمنان و علاقهمندان به اهلبیت(ع)، فضای سنگین اختناق و سرکوب پس از شهادت حضرت مسلم(ع) مجال اثرگذاری گسترده را از میان برده بود.
حضرت آیت الله مکارم شیرازی به استفتائی پیرامون «خواستگاری رفتن در ایام عزاداری» پاسخ گفتند.
حضرت آیت الله شهید سیدعلی خامنهای به استفتائی پیرامون «پوشیدن لباس مشکی عزاداری سیدالشهدا علیه السلام تا اربعین» پاسخ گفتهاند.
چهاردهم محرم، یادآور حرکت اجباری امام رضا (ع) از مدینه به مرو است؛ سفری که در ظاهر تبعیدی امنیتی برای مهارِ نفوذِ اجتماعی امام بود، اما در باطن، آغازی برای شکستن حصار روایتهای حکومتی و تثبیت گفتمان امامت در قلب جغرافیای سیاسی آن روزگار شد.
آیتالله حائری شیرازی(ره) در تبیین قاعدهای اخلاقی بیان میکند که هر کاری که به دستور الهی بازگردد، تحت ولایت خداوند قرار دارد و انسان را از ظلمات به نور هدایت میکند.
پیامبر اکرم(ص) در روایتی از سه ویژگی بهعنوان نشانههای کمال ایمان یاد میکنند؛ ویژگیهایی که انسان را در برابر احساسات و قدرت، به عدالت و حقمداری پایبند نگه میدارد و نشان میدهد ایمان حقیقی، پیش از آنکه بر زبان جاری شود، در قلب و رفتار انسان ریشه دارد.
تاریخ اسلام پر از قیامهایی است که با شعارهای دینی آغاز شدند، اما همه آنها جایگاهی شبیه عاشورا در حافظه شیعه پیدا نکردند. پرسش اینجاست که چه چیزی یک حرکت مذهبی را به نهضت دینی تبدیل میکند و چرا برخی قیامها در حاشیه تاریخ باقی میمانند.
حجتالاسلام والمسلمین انصاریان گفت: هر گناهی که خداوند در قرآن برای آن عذاب مشخص کرده باشد، از نظر شرعی کبیره محسوب میشود.
آیتالله حائری شیرازی با بیان اینکه شیرینترین حقیقت زندگی، عشق به خداوند است، تأکید کرد: کسی که به محبت الهی دست یابد، سختترین لحظات زندگی را نیز فرصتی برای انس و مناجات با پروردگار میبیند.
آیتالله حائری شیرازی با بیان اینکه شرکت در تشییع پیکر شهدا تنها یک حضور ظاهری نیست، بلکه زمینهساز احیای روح ایثار و شهادت در انسان است، گفت: همانگونه که در گذشته مردم برای روشن کردن آتش از یکدیگر آتش قرض میگرفتند، حضور در مراسم تشییع شهدا نیز به معنای اقتباس شعلهای از ایمان، اخلاص و شوق شهادت آنان است.
آیتالله حائری شیرازی با اشاره به عوامل شکلگیری شخصیت والای امام حسین(ع) و حضرت زینب کبری(س)، گفت: خانه امیرالمؤمنین علی(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س)، محیطی سرشار از آرامش، محبت و احترام بود و همین شیوه تربیتی، فرزندانی را پرورش داد که نه در برابر تهدیدها تسلیم شدند، نه با تطمیع از مسیر حق منحرف گشتند.
آیتالله حائری شیرازی با بیان اینکه دشمنان اسلام از طریق سرمایهگذاری گسترده فرهنگی در پی تغییر باورهای نسل جوان هستند، گفت: همانگونه که دشمن با کار فرهنگی میتواند افراد متدین را از مسیر حق منحرف کند، جامعه اسلامی نیز با تقویت فعالیتهای فرهنگی صحیح قادر است انسانها را به مسیر هدایت، ایثار و ارزشهای دینی بازگرداند.
بنی امیه از یکسو تلاش میکردند هوای توحید به سر فطرتها نزند و از سوی دیگر، انقلابهای برآمده از دل فطرت را با زور نظامی سرکوب میکردند.
دغدغه پیرو امام حسین(ع) تنها نجات فردی نیست، بلکه حفظ دین در جامعه است. اگر امام حسین(ع) با یزید بیعت میکرد، اسلام بهتدریج از میان میرفت. از همینرو، حضرت برای پاسداری از اسلام، شهادت را برگزید و خون ایشان سبب بیداری جامعه و ماندگاری دین شد.
سه روز پس از آنکه خورشید در کربلا غروب کرد، دشت شاهد حضور غریبانهای بود. قبیله بنیاسد با جسارتی که تاریخ آن را به نیکی ثبت کرده است، به میان میدان نبرد آمدند تا پیکرهایی را که سر در بدن نداشتند، با نشانی از عشق و ایمان به خاک بسپارند.
هرگونه روضهخوانی و اشعار باید دارای مستند معتبر باشد. نسبت دادن سخنان به معصومین (ع) تنها در صورتی جایز است که یا سندیت قطعی داشته باشد (زبانقال) یا کاملاً متناسب با شأن و مقام آن بزرگواران باشد (زبانحال)؛ در غیر این صورت، ورود به این مباحث ممنوع است.