گشوده شدن برخی اسرار در این نگاه است که باید پیش از آنکه خودمان به عنوان یک یادگار از دست رفته در کتاب تاریخ ثبت شویم، به سرنوشت پیشینیانی که شیفتهتر از ما بودند نگاه بیندازیم.
تواضع فضیلتی است که حضرت امیرالمؤمنین علی(ع) در توصیف پارسایان فرمودند: «مَشْیُهُم التّواضع؛ فروتنی مشی باشد»؛ واژه «تواضع» از «وضع» به معنای پایین آوردن و فرو افتادن گرفته شده و در اصل به معنی افتادگی و خاکساری است.
پراکندگی در حق به مراتب خطرناکتر از اتحاد در باطل است، زیرا در میدان عمل به رنجی بیثمر بدل میشود.
این روزهای پر آشوب تکرار تاریخ است؛ جامعهای که در آن نیکوکار بدکار محسوب میشود و جامعهای که در برابر پذیرش حق لجاجت میورزد و تنها مسیرهای انحرافی را میپذیرد و نیز مسئولانی که مشروعیت خود را از عدالت نمیگیرند، بلکه از عنصر قدرت و فریب میگیرند.
امیر مؤمنان علیهالسلام در روز بیعت مردم مدینه با علم به سرنوشت امت، هشدارهایی اساسی به مسئولان و پیشوایان جامعه اسلامی ارائه کردند.
برخورد با ویژه خواران، آزمون بزرگ هر حاکم عادل است. اگر حاکم نتواند در برابر خواستههای اقتصادی اشراف و نزدیکان بایستد و بیتالمال را به آنان واگذار کند، اساساً مشروعیت خود را از دست داده است.
استاد حوزه علمیه قم گفت: بیش از پانصد و پنجاه روایت به امامزاده ناصرالحق انتساب دارد که در بین آنها دو خطبه امیرالمؤمنین علی (ع) و سه حکمت حضرت (ع) در نهج البلاغه می باشد.
جلسه هفتگی درس اخلاق حضرت آیتاللهالعظمی جوادی آملی، در مسجد اعظم قم با حضور اقشار مختلف مردم برگزار شد و معظمله در آن تأکید کرد: جهاد تنها در سنگر نظامی نیست؛ در جبهه داخلی نیز میتوان مجاهد بود. کسی که نظام را حفظ میکند، آبرو و اقتصاد کشور را پاس میدارد، گرانی را کاهش میدهد و مشکلات مردم را برطرف میسازد، او نیز مجاهد فیسبیلالله است و در صف شهدا مأجور خواهد بود.
نامۀ ۵۱ نهج البلاغه به مأموران جمعآوری مالیات، نقشۀ راهی برای مسئولان امروز است. حضرت علی (ع) در این نامه با جملۀ «فَأَنْصِفُوا النَّاسَ مِنْ أَنْفُسِكُمْ، وَ اصْبِرُوا لِحَوَائِجِهِمْ» (با مردم از روی انصاف رفتار کنید و برای رفع نیازهایشان حوصله به خرج دهید)، تکلیف کارگزار را روشن میکند.ایشان مأموران را «خزانهداران مردم و وکیلان امت» مینامد و هشدار میدهد که هیچ مسئولی حق ندارد برای گرفتن مالیات، به زندگی مردم آسیب بزند؛ یعنی فروش لباس و ابزار کار برای وصول بدهی ممنوع است.
آیتالله العظمی جوادی آملی تأکید کرد: بسیاری از افراد از نظر علمی باسوادند، اما در عمل گرفتار جهالتاند و در تصمیمسازیهای خود عاقلانه رفتار نمیکنند. از اینرو انسان باید چنان زندگی کند که کارگاه تصمیمسازی درونیاش بر اساس عقل و تقوا عمل کند و تصمیمگیرنده فقط از آن تبعیت نماید؛ علم به تنهایی کافی نیست؛ بسیاری از دانایان در اثر نداشتن عقل عملی و تصمیمگیری صحیح، گرفتار جهالت در رفتار میشوند.
کلام امام علی (ع) گویای آن است کسانى که فرصتهاى زودگذر را با خوش باوری یا ضعف در برابر دشمن از دست مىدهند، همچون کفتار به خواب مىروند و در خانه خود به دام مىافتند.
حضرت آیت الله جوادی آملی با اشاره به روایتی از امیرالمومنین (ع) درباره ضرورت دوراندیشی گفتند: تصمیمگیریهای علنی و شتابزده نه تنها به نتیجه نمیرسد، بلکه مایهی زیان و پشیمانی خواهد شد.
جلد دوم کتاب «نهجالبلاغه جوانان (سبک زندگی از زبان امام علی (ع))» اثر محمدحسین دانشوند به همت مؤسسه بوستان کتاب منتشر شد.
در مقاله «ذات و صفات الهى در کلام امام على(علیه السلام)» دارا بودن صفات کمالى را براى ذات الهى و عینیت صفات با ذات را در کلام حضرتش به دست آوردیم.
مدیر حوزههای علمیه با بیان اینکه نهجالبلاغه باید کتاب بالینی حوزویان باشد، گفت: این اهمیت از آن جهت بیشتر است که اخلاق نهجالبلاغه آمیخته با دوران مدیریت و جنگ و صلح حضرت علی(ع) است لذا اثرگذاری آن خیلی بیشتر است.
مفسر قرآن کریم با بیان اینکه آن چه به منزله معرفی خود اهل بیت(ع) است، همان چیزی است که به منزله معرفی قرآن است؛ اگر قرآن به حق سخن میگوید، اهل بیت(ع) نیز به حق سخن میگویند و اگر جایی سکوت کردند به حق بوده است. امام على(ع) در توصيف پيامبر(ص) فرمود: في صفةِ النبيِّ(ص): كلامُهُ بَيانٌ، و صَمتُهُ لِسانٌ؛ سخنش، بيان (روشنگر) بود و سكوتش، زبان (با معنا). در خطبه ۱۴۷ هم در مورد اهل بیت(ع) فرمود: نه خودشان در برابر دین هستند و نه با هم اختلاف دارند.
عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان گفت: علامه حسنزاده آملی(ره) به تمام آثار عرفانی گذشتگان، اعم از عرفان نظری و عملی تسلط داشت و در زمینه عرفان، گوی سبقت را از همه معاصران ربود.
نهجالبلاغه کتابى است که سخنان ارزشمند آن حضرت در قالب خطبهها، نامهها و سخنان قصار توسط مرحوم سیدرضی،گرداورى شده است.در این کتاب حضرت على(علیه السلام) در زمینههاى مختلف، از جمله در قسمتى از خطبه اول، درباره چگونگى خلقت جهان سخن گفته است. البته در خطبه نود و دویست و دو نیز اشاره کوتاه به جریان خلقت نموده است. اما خطبه اول مشروحتر بیان شده است.
امام علی (ع) در نهج البلاغه در حکمت ۳۸۸ برای بلاها، مراتبی را بیان فرموده است و فقر را نوعی بلا دانسته که سخت تر از بیماری تن است.
حضرت آیت الله جوادی آملی با بیان اینکه لجاجت در مباحث علمی و اجتماعی مانع درک حقیقت میشود، گفت: امیرالمؤمنین (ع) در نامه به مالک اشتر هشدار دادند که لجاجت و تندروی نظم جامعه را بر هم میزند.
یکی از اصول اساسی اندیشه سیاسی متفکران و فیلسوفان مسلمان شیعه، اعتقاد به امامت، به معنای شیعی آن است، یعنی اعتقاد به تداوم رسالت و نبوت حضرت رسول اکرم(ص) بعد از او توسط امامان، که به آن امامت گفته می شود. اهمیت اعتقاد به این امر در اسلام به قدری است که نحوه اعتقاد و تفسیر ارائه شده از آن، باعث ایجاد فرقه های گوناگونی شده است. در این میان، اعتقاد شیعه امامیه دارای ویژگی و جایگاه خاص خود است.
نهجالبلاغه پس از قرآن در بردارنده عالیترین محتوا و معارف اسلامی است و ازاینجهت “أخ القران” نامگرفته است. این کتاب دایره المعارفی است که همه افراد بشر از هر گروهی میتوانند از آن بهره گیرند.
اولین شرط رسیدن به مقام قرب خداوند تبارک و تعالی، ترک گناه و انجام خواستههای اوست.
کتاب عدالت اجتماعی در نهج البلاغه (ابعاد سیاسی، اقتصادی و حقوقی) نوشته علی اصغر احمدی منتشر شد.
تشویق و قدردانى نیروهاى خفته آدمى را بر مىانگیزد و میل به تلاش و شادابى را فراهم مىسازد و این بهترین زمینه سیر دادن انسان به سوى مطلوبِ تربیت است؛ به بیان مولای متقیان: «هر كه مشتاق باشد، اوّل شب به راه افتد».
حجت الاسلام شاکری با اشاره به اهمیت تعالیم امیرالمؤمنین(ع) در نهجالبلاغه گفت: نامه ۳۱ امام علی(ع) سراسر نکتههای تربیتی است و میتواند بهعنوان الگویی عملی و جامع برای پدران و مادران در تربیت فرزندان به کار گرفته شود.
با حضور جمعی از طلاب جدید الورود به حوزه علمیه،حجت الاسلام ایمان شکیبایی به تبیین ده مورد ویژگی از بین ویژگی های متعدد نبی اکرم(ص) از منظر نهج البلاغه پرداخت.
امیرالمومنین (ع) در نامه های اول و دوم نهج البلاغه خطاب به مردم به مردم درباره جنگ جمل نکاتی را بیان کردهاند.
آیتالله العظمی جوادی آملی با اشاره به فرمایش مولا امیرالمومنین علی علیه السلام که میفرماید: «یَا کُمَیْلَ بْنَ زِیَادٍ إِنَّ هَذِهِ الْقُلُوبَ أَوْعِیَةٌ فَخَیْرُهَا أَوْعَاهَا…»، بیان داشتند: این دلها، ظروف الهی هستند و بهترین مظروف برای این دلها، علوم الهی است.
امام علی (ع) حکمت ۷۹ نهج البلاغه بیان میکنند که حکمت در سینه منافق پایدار نمیماند و ناآرام است تا سرانجام از آن خارج شده و در سینه مؤمن، در کنار سایر حکمتها، جای گیرد.