عنصر حسادت سبب شد خلافت و مُلک از جایگاه اصلی خود که در خاندان وحی بود، خارج شود و به نا اهلان داده شود.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، این روایت صوتی برگرفته از کتاب «حال ساده» نوشته محمود اکرامی و به روایت امین خرمی است؛ روایتی که همزمان با میلاد مولود کعبه، مخاطب را به مکث، تأمل و بازگشت به حقیقتی روشن فرا میخواند. علی(ع)، همان آرامشی است که بشر همیشه به آن محتاج بوده است.
در دورانی که جهان بهدنبال بازتعریف «مرد بودن» است، امام علی علیهالسلام پاسخی زنده، عملی و الهامبخش است؛ الگویی که اگر مردان جهان به او نزدیک شوند، خانواده امنتر، جامعه عادلانهتر و انسان، آرامتر خواهد شد.
امام علی(ع) شخصاً به بازارها میرفت و بر قیمتها و رفتار تجار نظارت میکرد و از کارگزاران خود میخواست که گزارشهای دقیق از وضعیت مردم ارائه دهند.
امیرالمؤمنین علی علیهالسلام در روایتی کوتاه اما ژرف، مرزهای واقعی بزرگی را ترسیم میکنند؛ جایی که قدرت و مقام در برابر احترام به پدر، معلم و کرامت انسانها رنگ میبازد.
در پاسخ به شبهه رهبانیت در نهجالبلاغه، این متن نشان میدهد که مذمت دنیا در کلام امیرالمؤمنین(ع) نه دعوت به گوشهنشینی، بلکه هشدار نسبت به دلبستگی کور به متاع فانی است. نهجالبلاغه با تکیه بر قرآن و سنت نبوی، دنیا را ابزار تعالی انسان میداند نه هدف نهایی زندگی.
پیامبر اکرم (ص) امیرالمؤمنین علی (ع) را مظهر کمالات انبیاء و دروازه علم معرفی کرده و تأکید کردند که شناخت علی (ع) مسیر شناخت خدا و پیامبر است. ایشان همچنین ولایت علی (ع) را دستاویز نجات امت در فتنهها دانسته و اطاعت از ایشان را همردیف اطاعت از پیامبر خواندهاند.
ورود اسلام به ایران، نه یک لحظه و نه فقط با شمشیر، بلکه سفری طولانی از شناخت، تعامل و انتخاب بود. ایرانیان، مردمانی با فرهنگ کهن، ابتدا دین تازه را بررسی کردند و سپس با اختیار خود آن را پذیرفتند.
شیعیان بر این باورند که امام علی(ع) تنها انسانی است که در خانه کعبه چشم به جهان گشود؛ اعتقادی که با وجود طرح شبهات درباره سند و فضای تاریخی عصر جاهلیت، همچنان بر پایه نقلهای متعدد و تصریح برخی عالمان بزرگ اسلامی استوار مانده است.
اسلام از نخستین مکاتب فکری است که آزادی اندیشه و بیان را بر پایه کرامت انسان به رسمیت شناخته؛ اما این آزادی تا کجا امتداد دارد؟ بررسی مبانی قرآنی، سیره معصومان و دیدگاه اندیشمندان اسلامی نشان میدهد که آزادی بیان در اسلام، هم گسترده است و هم دارای مرزهایی دقیق و هدفمند.
مدیرعامل بنیاد بین المللی غدیر گفت: «امام علی (ع) راه روشن زندگی» به عنوان شعار محوری ایام میلاد نور انتخاب شده است.
امیرالمؤمنین علی علیهالسلام در روایتی، سه رفتار انسانی را معرفی کردهاند که نباید از انجام آنها شرم کرد و انجامشان نشانه بزرگی و عزت انسان است.
خطبه اول نهجالبلاغه، به تعبیر حجتالاسلام والمسلمین صبرآمیز، همان «فاتحةالکتاب» حکمت علوی است؛ خطبهای که با حمد خداوند آغاز میشود و انسان را از شناخت نعمتها تا فهم جایگاه خود در هستی و مسیر بندگی رهنمون میسازد.
مصیبتهای زندگی تنها حوادث تلخ نیستند؛ روایات نشان میدهند آنها درمانگر پنهان گناهانند. امام علی(ع) هشدار میدهند برخی مشکلات، زمینهساز پاکشدن از گناهان قبل از ملاقات با خداست.
حجتالاسلام ابراهیم لشنی زند با تفسیر حکمت ۵۸ نهجالبلاغه گفت: مال، عامل اصلی تحریک شهوت و زمینهساز افراط و تفریط نفس است. وی قناعت را حیات طیبه و تنها راه مهار تمایلات نفسانی دانست.
امیرالمؤمنین علیهالسلام قرنها پیش، نکاتی را درباره رفتار با همسر، فرزند و دیگر اعضای خانواده بیان کردهاند که امروز روانشناسی خانواده آنها را تأیید میکند. مهربانی، کنترل خشم، و پرورش نقاط قوت، پایههای یک زندگی خانوادگی سالم و پایدار هستند.
برخی منابع تاریخی گزارش میکنند که معاویه نهتنها با شخصیت و جایگاه امام علی(ع) دشمنی داشت، بلکه حتی نام آن حضرت را نیز برنمیتافت؛ تا جایی که دستور به منع نامگذاری فرزندان به نام علی(ع) و تغییر کنیه «ابوالحسن» داد؛ روایتی که نشاندهنده عمق تقابل سیاسی حکومت اموی با میراث علوی است.
هشدار تاریخ ساز امام علی(ع) در نهجالبلاغه درباره جامعهای که مسئولیتهایش را فراموش میکند: «اگر امر به معروف و نهی از منکر را رها کنید، بدترین شما بر شما حاکم میشوند و دعاهایتان بیپاسخ میماند.»
در دنیایی که شتاب تصمیمگیری گاه بر تعمق و تدبیر پیشی میگیرد، نادیدهگرفتن تجربه سالخوردگان به یکی از چالشهای اجتماعی تبدیل شده است؛ در حالی که پیوند خردِ برخاسته از سالها آزمون و خطا با توان و انگیزه جوانان، میتواند مسیر پیشرفت فردی و جمعی را روشنتر و خطاهای آینده را کمتر کند.
علما معتقدند که "رجبیون" کسانی هستند که علاوه بر عبادات این ماه، بر ولایت علی بن ابیطالب (ع) استوار بودهاند. در واقع، کمالِ بهرهمندی از برکات ماه رجب، در گرو پیوند با ولایت ایشان دانسته شده است.
امیرالمؤمنین امام علی علیهالسلام در حدیثی با هشدار نسبت به پیامدهای اخلاقی و اجتماعی اسراف، تأکید میکنند که زیادهروی نهتنها فضیلتی به همراه ندارد، بلکه موجب میشود بخشش انسان ستوده نشود و تنگدستی او نیز مورد ترحم قرار نگیرد.
امام علی(علیه السلام) هشدار داد: خودپسندی، اعتماد کورکورانه به نقاط قوت و علاقه به ستایش افراطی، سه آفت خطرناک برای رهبران و انسانهاست.
حضرت آیتالله العظمی جوادی آملی در جلسه هفتگی درس اخلاق خود در مسجد اعظم قم تأکید کردند که عمر انسان سرمایهای بیهمتاست و استفاده نادرست از آن در پی دنبال کردن لذتهای زودگذر دنیا، باعث زیان جبرانناپذیر میشود. ایشان با اشاره به کلمات نورانی امیرالمؤمنین(ع)، یادآور شدند که هیچ نعمتی بدون هزینه به دست نمیآید و بهترین بهره از زندگی، صرف رشد معنوی و کسب علم در زمان آمادگی قلبی است.
امیرالمؤمنین علی(ع) در خطبه ۱۷۸ نهجالبلاغه با هشدار نسبت به فریبندگی دنیا و پیامدهای گناه، زوال نعمتها و نزول بلاها را نتیجه انحراف انسان از مسیر الهی میداند و تأکید میکند که بازگشت صادقانه به درگاه خداوند و دعایی برخاسته از دل، مهمترین راه رفع بلاها و اصلاح امور فردی و اجتماعی است.
هرچند تلاش و پسانداز برای رزق ضروری است، اما سنتهای الهی گاهی مسیرهای غیرمنتظرهای برای گشایش مالی باز میکنند. صدقه دادن، حتی با کمترین دارایی، میتواند کلید برکت و روزی چندین برابر باشد.
امیرالمؤمنین تأکید دارند به جای تمرکز بر شخصیت افراد با فحاشی، بر تبیین و نقد عملکردها و اعمال باطل آنها تمرکز کنیم. این کار نه از روی مصلحت، بلکه برخاسته از عمق ایمان و یقین به حقانیت مکتب بود؛ زیرا دعوت حقیقی با محبت اثرگذار است نه خشونت.
نعمت، همواره نیازمند مراقبت است. هر نعمتی که انسان را از خدا غافل کند، در واقع نقمت است. اگر دیدیم که پس از معصیت، راه رزق و نعمت همچنان باز است، باید بیش از پیش استغفار کنیم؛ چراکه شاید آن نعمت، آزمایش پایانی باشد.
گاهی انسان بیآنکه کاری سنگین انجام داده باشد، احساس خستگی میکند؛ خستگیای که نه با خواب برطرف میشود و نه با تفریح. این همان ملال قلبی است؛ حقیقتی که امیرالمؤمنین علی(ع) از آن پرده برداشته و راه شفای آن را در «حکمتهای بدیع» نشان داده است.
برخورد سخت امام علی علیهالسلام با کارگزاران خائن گویای آنست که عدالت درباره نزدیکان و منصوبین باید شدیدتر اجرا شود تا الگویی برای کل سیستم اداری باشد تا همه بدانند نزدیکی به قدرت، مصونیتی در برابر اجرای احکام ایجاد نمیکند.
وقتی خدایی را فرض میکنیم که هیچ نیازی ندارد، آفرینش انسان دیگر یک سؤال ساده نیست؛ بلکه دریچهای است به فهم کمال، اختیار و معنای بودن.